Nu de sponsordeals onder druk staan, wordt het label 'tradwide' snel afgeschud

Heb jij ook wel eens de onbedwingbare behoefte om op een willekeurige dinsdagochtend je eigen cornflakes in elkaar te kneden? Ik ook niet.

Maar volgens Nara Smith doen we het dan helemaal verkeerd. Je weet wel, die TikTok-sensatie die, gehuld in peperdure designerjurken en perfect opgemaakt, de meest absurde dingen in haar keuken produceert. Haar video's beginnen steevast met een stemvolume dat zo zacht is dat een slapende muis er nog niet van wakker wordt: ‘Mijn kinderen hadden zin in cornflakes, dus ik besloot het from scratch te maken.’

Waar een normale sterveling zichzelf al een schouderklopje geeft voor het bakken van een pannenkoek, legt Smith de lat ietsje hoger. Heeft haar man zin in Coca-Cola? Dan brouwt ze dat zelf met uit de tuin geplukte kruiden. Een knusse filmavond? Ze giet haar eigen gummy worm snoepjes. Zelfs tandpasta en zonnebrandcrème worden in eigen huis gefabriceerd. Tot voor kort was zij hiermee het absolute boegbeeld van de tradwives: die uiterst conservatieve online beweging van vrouwen die ons proberen wijs te maken dat ware vrijheid te vinden is bij het aanrecht, en financiële afhankelijkheid van en onderwerping aan onze echtgenoten het einddoel is.

Ik heb zelf een peuter rondrennen. Als die om half zeven 's ochtends brult dat hij zin heeft in cornflakes, gaat hij echt geen acht uur geduldig aan de keukentafel wachten tot mama eindelijk de graanoogst heeft binnengehaald. Dan trek ik gewoon in mijn oudste pyjama een kartonnen doos open en hoop ik vurig dat ik in de keuken niet in een rondslingerend Duplo-blokje stap. De realiteit van het moederschap is een hectische overlevingsstrijd, geen ASMR-video met een perfecte pastel-esthetiek, waar je gesponsorde samenwerkingen mee binnen kunt slepen.

Maar nu komt de plottwist: Nara Smith is helemaal geen tradwife! Hoe komen we daar nou bij? Ze schoof onlangs aan bij de podcast Call Her Daddy en haalde daar met chirurgische precisie haar eigen imago onderuit. Ze weigert het stempel ‘tradwife’ (ondanks dat ze bij een aantal van haar eigen video's zelfs #tradwife schrijft) en profileert zich plotseling als een keihard werkende, moderne moeder. Die nostalgische rolverdeling blijkt in huize Smith namelijk helemaal niet te bestaan. Zij en haar man verdelen de zorg voor de kinderen exact in tweeën. Dat zij toevallig graag kookt, is een hobby, maar hij is degene die staat te boenen en de vaatwasser inruimt (duurt dat ook acht uur en moet hij de vaatwasser ook eerst zelf helemaal bouwen? Al zou dit waar zijn, is het nog niet dezelfde inspanning, lijkt me). Bovendien werkt ze al sinds haar vroege tienerjaren en runt ze haar peperdure, uiterst lucratieve online imperium he-le-maal zelf.

Hier zit precies de blinde vlek van deze internet-esthetiek. De online tradwives waren nooit écht huisvrouwen uit de jaren vijftig. Ze waren altijd al snoeiharde ondernemers in een fluwelen schort. Het hele ‘ik ben een weerloze vrouw die braaf brood kneedt voor haar man’-verhaal was simpelweg een briljant en uiterst lucratief verdienmodel. Maar nu het label ‘tradwife’ te veel associaties krijgt met eng conservatisme en de grote sponsordeals onder druk dreigen te komen, wordt de nostalgische deegroller razendsnel weer ingeruild voor de directeursstoel.

Toch stemt deze plotselinge imagowissel me ergens hoopvol. Dat een van de frontvrouwen van de tradwives dit label nu afzweert – en bovendien met een normale stem praat in de podcast – bewijst dat de tijden veranderen en we niet meer zo makkelijk in dat reactionaire sprookje trappen. Of ben ik naïef en is dit de volgende marketingtruc van Smith? In oktober komt namelijk haar allereerste kookboek uit. Vlak voor zo'n gigantische commerciële lancering je meest controversiële en bekritiseerde imago afschudden, maakt je merk in één klap toegankelijk voor een veel breder publiek. Ik zal het niet kopen. Geef mij die cornflakes uit de doos maar.