Mariannes man liet haar na zijn overlijden achter met flinke schulden: 'Ieder kwartaal moest ik 52.000 euro rente betalen'

Marianne Heemskerk woonde in een miljoenenvilla en leefde in luxe, maar na het overlijden van haar man bleek dat een financiële schijnwerkelijkheid te zijn.

Marianne (61): ‘Vlak nadat ik Philip ontmoette, dacht ik even dat hij in de drugs zat. Hij had een penthouse aan de gracht, vloog businessclass en reed in een dikke auto. Maar wat hij precies deed?

Hij bleek een investeerder: hij kocht zich in bij startende bedrijven, en als dat bedrijf dan werd verkocht of naar de beurs ging, verdiende hij goed. Zelf had ik ook een goede baan: ik was beursmanager en heb in de directie van verschillende bedrijven gezeten. Maar toen er kinderen kwamen, rond mijn veertigste, ben ik gestopt met werken. ‘Waarom zou je nog?’ zei Philip vaak in die tijd. ‘Ik verdien toch genoeg, laten we lekker genieten.’ Hij drong er zo op aan, dat ik overstag ging. Vanaf dat moment kreeg ik feitelijk zakgeld. ‘Nu al?’ vroeg hij soms als ik rood stond. Ik was ook wel een big spender: kleding, mooie spullen voor de kinderen. En waarom niet? Ik werd buiten de financiën gehouden, maar voor zover ik wist was er genoeg. Hij stortte immers altijd bij en gaf zelf ook veel uit.

We hadden een heerlijk leven: vaak op vakantie, wonend in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Niets wees erop dat er geldproblemen waren, tot Philip zes jaar geleden plotseling overleed. Vier uur na zijn dood belde zijn fiscalist. Zijn boodschap kwam neer op: er zijn grote schulden en je moet het huis zo snel mogelijk verkopen. Philip heeft een aantal keer foute investeringen gedaan, hij verloor bijvoorbeeld veel geld toen een biotechbedrijf waarin hij had geïnvesteerd failliet ging. Maar wat ons financieel echt om zeep hielp, is dat hij dat bedrijf vervolgens met commerciële leningen weer nieuw leven inblies, in de hoop dat het binnen twee jaar verkocht kon worden. Alleen dat moment kwam nooit. Intussen bleek ons huis wel voor tachtig procent beleend als onderpand. Ieder kwartaal moest ik 52.000 euro rente betalen, zonder dat er iets binnenkwam.

Niet lang na Philips dood verkocht ik ons huis. Ik loste de schulden af, maar hield te weinig over om zelf iets te kopen. Zonder inkomen kon ik een hypotheek vergeten, en ook huren was ingewikkeld. Van het legaat van mijn vader kocht ik een doorzonwoning. Met geleend geld van familie en vrienden startte ik mijn eigen onderneming als spreker en kon ik een boek schrijven. 

Het was een loodzware tijd. In één klap was ik mijn man, ons huis en mijn financiële zekerheid kwijt. Van de stress kwam ik dertig kilo aan en dronk ik te veel. Boosheid, verdriet en spijt wisselden elkaar af. Hoe had Philip dit allemaal kunnen verzwijgen? Een paar maanden voor zijn dood stond er ineens een nieuwe Tesla X voor de deur. ‘Een voordelige lease,’ zei hij. Pas na zijn dood bleek die 2200 euro per maand te kosten, terwijl er toen al grote problemen waren. Maar op een gegeven moment zag ik ook in hoe eenzaam en ongelukkig hij zich gevoeld moest hebben.

Ik was ook boos op mezelf, omdat ik blind papieren had getekend die hij me voorschoof. Slechts één keer vroeg ik mijn man om meer inzicht in onze financiën. Ik kreeg een eindeloos Excelsheet vol cijfers en moeilijke termen te zien. Ik snapte er niets van. Laat maar, dacht ik. Terugkijkend zie ik hoe ik daar had moeten doorvragen tot ik het snapte. En ik had nooit moeten stoppen met werken. Door het gat in mijn cv kwam ik na zijn dood nergens meer aan de bak. Met mijn boek Dat regelt mijn man altijd wil ik vrouwen waarschuwen niet dezelfde fouten te maken.’

De andere interviews met vrouwen die te maken kregen met geldstress, lees je nu in &C's 'Zuinig is het nieuwe chic'.