Sexy time - Onroerend goed #8: 'De hitte tussen mijn benen kan alleen door hem worden geblust'

Ik doe snel een joggingbroek aan en loop achter Raymond de gang op. June staat als een fragiel wezen aan het einde van de gang en kijkt ons argwanend aan. Ze is in het bezit van een schoonheid die ik altijd zelf wilde bezitten, maar die breekbare, onschuldige uitstraling is nooit de mijne geworden.

Haar lange donkere haren golven over haar schouders. Haar grote duistere ogen zijn omrand met zwart kohlpotlood. En dan die mooie golvende lippen. Geen verrassing dat hij gevallen is voor deze godin.

Zonder woorden passeert hij haar en zet mijn spullen verderop in de gang in zijn appartement. Onderzoekend kijk ik rond.

'Maak het jezelf makkelijk hier. Ik moet nu echt weg. June gaat even uitrusten van haar reis, maar ik zie je vanavond.'

Hij loopt snel weer weg en plant, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, een kleine kus op mijn wang. Die ene handeling doet mijn hart in elkaar krimpen. Het voelt intiemer dan onze hartstochtelijke kussen. Waar ben ik in hemelsnaam in beland? Het lijkt wel een film.

Ik loop naar de keuken en begin de kastjes open te trekken op zoek naar koffie.

'Hoe lang ken je Ray al?'

Ik draai me verschrikt om en kijk in haar dromerige ogen.

June staat me met een strakke blik aan te kijken. Mijn handen beginnen te trillen. Als een elegante ballerina komt ze met een trotse houding mijn kant op. Ze hypnotiseert me met haar hele voorkomen. Ik heb nog nooit zo’n mooie vrouw gezien en haar aanwezigheid intimideert me.

'Ehm, pas net,' antwoord ik in alle eerlijkheid.

'Je weet dat dit zijn trucje is, hè? Zo zijn hij en ik ook ooit begonnen. Hij speelt graag de redder in nood en selecteert zijn klanten op hun uiterlijk,' zegt ze zacht.

Ik wil haar niet geloven, maar een klein stemmetje binnenin mij zegt me dat enige vorm van alertheid gewenst is. Het gaat dan ook allemaal wel heel snel en vooral heel soepel. Het zal inderdaad niet de eerste keer zijn dat hij dit doet.

Ze draait zich abrupt om en loopt weg. Vertwijfeld blijf ik haar nakijken.

Rond zevenen hoor ik beneden de zware deur dichtvallen. Zijn stappen galmen door de gang. Ik zit op het brede raamkozijn en kijk naar buiten. De grachten kleuren vaal en dreigend.

'Je bent er!' zegt Raymond duidelijk opgelucht. Hij zet twee plastic tassen op de grond en ik ruik meteen de Aziatische keuken.

'Ik heb eten gehaald,' vervolgt hij en ontdoet zich van zijn colbert.

Lees ook: Sexy time - Onroerend goed #7: 'Deze man doet mijn lichaam hunkeren als nooit tevoren’

Ik sta op.

'Ik denk dat ik vanavond toch ergens anders ga slapen. Het voelt niet goed om hier te zijn.'

'Wat bedoel je?' vraagt hij verschrikt.

'Ik weet het niet. Het voelt allemaal gek en te snel. En volgens June is dit je tactiek om vrouwen te versieren.' Voor ik het weet floepen de woorden eruit en sta ik er zelf van te kijken dat ik zo snel zo assertief ben bij hem. Ik heb nu nog niks te verliezen en kan mezelf beter zo snel mogelijk uit dit verhaal halen.

Hij staat recht voor me en grijpt me bij mijn bovenarmen.

'Je moet niet geloven wat June zegt. Ze is in de war. Geloof me. Ik ken haar al jaren en dit flikt ze iedere keer weer. Ze laat maanden niks van zich horen terwijl ze weet dat ik me zorgen om haar maak. En dan staat ze ineens weer op de stoep en gooit ze heel mijn leven ondersteboven. Ze duldt gewoonweg geen andere vrouw aan mijn zijde.'

'Raymond, ik…'

Hij plant zijn lippen op de mijne en stopt mijn woorden. Het verhaal dat ik mezelf de hele dag vertel vervaagt naar de achtergrond. Ik kan niet ontkennen dat ik me grenzeloos aangetrokken voel tot hem. Trouwens, waar is mijn wilde, nieuwsgierige kant ineens gebleven? Het zal toch niet zo zijn dat een of andere dromerige nimf mij gaat tegenhouden? Woest kus ik hem terug en voel ik mijn lichaam zich openen voor de man die wellicht mijn grootste fout kan worden, maar die op dit moment het centrum is van al mijn begeerte. De hitte tussen mijn benen kan alleen door hem worden geblust en nu ik de komende nachten in zijn appartement door ga brengen, weet ik dat het onvermijdelijk is dat het gaat gebeuren. Wat zeg ik, ik wil dat het gebeurt.

Alsof ik aangestuurd word door een afstandsbediening zak ik door mijn knieën en begin zijn broek los te knopen. Onafgebroken kijk ik in zijn ogen en zie de geile glazigheid.

Ontkennen is geen optie.

Wordt vervolgd.