Sexy time - De stalker #5: 'Ik zucht van verrukking, zo heerlijk voelt hij'

Ik heb geen idee waar we zijn en ben volledig overgeleverd aan het moment. Probeer jij maar je blik op de weg te houden als er een man als hij naast je zit. Ik knijp mezelf in de arm om er zeker van te zijn dat dit echt aan het gebeuren is.

Zijn tong gaat op onderzoek uit in mijn mond. Ik zucht van verrukking, zo heerlijk voelt en smaakt hij. Ken je dat? Dat alles aan een ander zo goed voelt dat het bijna onwerelds lijkt. Mijn zintuigen staan allemaal op scherp, behalve mijn ogen, die houd ik gesloten voor nu.

Ik geef me over. Dit kon ook niet anders voelen. Ik zag binnen de eerste seconde op dat beruchte feest al dat er een verhaal begonnen was tussen ons. Ik had nooit verwacht dat het zo lang zou duren voordat ik hem daadwerkelijk zou voelen, maar nu is het magische moment daar.

Met dat in mijn achterhoofd pers ik mezelf dichter tegen hem aan en klem nu zijn goddelijke hoofd richting de mijne. Ik open mijn ogen en kijk hem strak aan. Nu ben ik het die hem vol honger en verlangen kust.

Hier lijkt magie aan het werk. Ik zou zweren dat ik hier zo vastgezogen aan zijn lippen zijn kracht voel stromen door mijn lijf. Het is alsof ik put uit zijn levenselixer en me met de seconde krachtiger en sexyer voel.

Een kus zegt alles, en deze kus vertelt me dat hier een hoger plan in het spel is.

'Ik wist dat jij het was. Ik voelde het.'

Ik hijg de woorden en blijf hem zoenen. Wat mij betreft mag dit moment voor eeuwig blijven duren.

'Ik ook. Verdomme, ik ook,' spreekt hij de woorden vol overtuiging uit en gaat door: 'Eindelijk ben je hier. We hebben zoveel tijd verloren. Je bent nooit helemaal uit mijn gedachten geweest.'

Dat twee personen elkaar tegelijkertijd leuk vinden in het hamsterwiel dat het leven heet, is al een groot wonder, maar dat twee mensen zodanig diep voelen dat hun levens, ook al spelen ze zich ver van elkaar af, toch verweven lijken, voelt bijna onmenselijk. Onze lichamen lijken ons in de weg te staan van de versmelting, meer dan dat ik geniet van alle prikkels die erdoorheen gaan op dit moment. Hij maakt me zo heet en opgewonden dat ik bang ben om te ontploffen en al zwevend de realiteit te verlaten.

Lees ook: Sexy time - De stalker #4: 'Eindelijk zal ik zijn grote handen op mijn lijf voelen'

Zijn twee handen klemmen mijn gezicht vast. Ik voel mijn wangen gloeien tegen zijn palmen.

'Kom, ik wil je iets laten zien.'

Hij laat los en stapt uit. Verschrikt en beduusd blijf ik nahijgen van de kus en stap met mijn wankele benen voorzichtig uit de wagen.

Dan pas zie ik dat we bij een groot meer zijn gearriveerd. Echt ver rijden was het niet, maar deze prachtige plek is mij volkomen onbekend. Zal vast komen door het feit dat ik buiten mijn dagelijkse routine met een straal van een paar kilometer nooit verder kom dan de door mij begane paden.

Behalve op vakanties dan.

Hij haalt wat spullen uit de achterbak en loopt voor mij richting het water.

'Wat is dit voor een plek?' vraag ik geïnteresseerd.

'Dit is mijn plek waar ik na het werk of tussendoor heenga om op te laden. Niet verder vertellen hoor,' antwoordt hij en plaatst zijn wijsvinger verticaal tegen zijn lippen.

Ik glimlach. Het idee dat hij deze plek nu al met me deelt doet mijn hart smelten, maar ergens ook even haperen. Gaat dit niet allemaal iets te snel? Ik bedoel, wat weet ik eigenlijk van deze man? Helemaal niks, behalve de banale dingen zoals zijn naam en waar hij werkt. Het zullen al die spannende crimeseries en films wel zijn die altijd beginnen met een zogenaamd rustig perfect geschetst plaatje, waarna alles verandert in een gruwelijke thrillerscène, die me nu aan het denken zetten.

Hij legt het kleed klaar en zet nonchalant een mand met wat versnaperingen erop neer. Gek eigenlijk dat hij dit allemaal klaar had liggen, of ben ik paranoia aan het worden?

'Kom, ga zitten.'

Ik doe wat hij vraagt. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, grijpt hij de onderkant van zijn shirt en trekt deze in een snelle beweging van zijn lijf. Ik kijk op tegen de zon en zie zijn goddelijke torso als een heus marmeren beeld boven mij uitrijzen.

Hij is zo prachtig dat mijn mond openvalt van verbazing.

Voor ik het weet proef ik weer zijn tong in mijn mond. Mijn lijf kantelt ietwat naar achteren en ik laat me langzaam achterover vallen op het kleed in het zachte zand. Het gewicht van zijn lijf drukt me verder en verder in het zand en ik voel hoe ik mijn afdruk achterlaat.

'Kom, we gaan het water in,' zegt hij ineens enthousiast, ontdoet zich van zijn broek en sprint richting het water. Lachend kijk ik hem na. Ik kan me niet herinneren me ooit zo vrij en gelukkig te hebben gevoeld als nu met deze vreemde die voelt als een oude bekende.

Blij begin ik mijn kleding los te pellen van mijn lijf als mijn oog valt op een stukje papier dat uit zijn broekzak steekt. Even kijk ik zijn kant op, maar de goede man is waarschijnlijk onder het water gedoken, want ik kan hem niet zo snel bespeuren.

Voorzichtig haal ik het stukje papier uit zijn broekzak. Ik sla mijn hand voor mijn mond. Wtf. Wat is dit?

Wordt vervolgd.