Sexy time - De stalker #4: 'Eindelijk zal ik zijn grote handen op mijn lijf voelen'

Ik knijp mezelf in mijn arm. Zit ik nu serieus met de man waar ik jaren geleden over heb gefantaseerd in de auto?

Ik had hem ver in mijn geheugen weggestopt, maar nu ruik ik zijn kruidige warme parfum en stel me voor hoe ik hem kus in zijn nek, steeds lager en lager ga, over zijn brede borst, verder naar beneden… hoe ik met mijn tong sporen trek over zijn huid en dan… verschrikt ontwaak ik uit de dagdroom wanneer we halt houden bij een rood stoplicht.

'Heb je op me gewacht dan?' vraag ik oprecht van mijn stuk gebracht als reactie op zijn opmerking van zonet.

'Laat ik het zo zeggen; ik wist dat ons verhaal nog niet klaar was,' antwoordt hij serieus.

Het feit alleen al dat de man jarenlang mij is blijven volgen op social media en mij klaarblijkelijk nooit volledig heeft losgelaten, doet me huiveren van opwinding over alles wat er staat te gebeuren. Dit wordt een versmelting waar je U tegen zegt, dat kan niet anders. Ik was na een paar maanden fantaseren wel klaar met de uit elkaar gespatte dagdroom, maar hij blijkbaar niet.

'Weet je nog wat je zei toen we elkaar voor het laatst spraken?' vraagt hij op serieuze toon.

Ik denk hard na. Dronken was ik die nacht op Ibiza niet, maar echt helder ook niet. Ineens begint het me te dagen en ik knik. Grappig hoe iemand uit het verleden naar de achtergrond kan verdwijnen als je er niet aan denkt, en precies op het moment dat hij weer in je leven verschijnt, het lijkt alsof er geen minuut voorbij is gegaan.

'Ik zei dat als het voorbestemd was, we elkaar zeker nog zouden tegenkomen. Wat moet je anders zeggen wanneer iemand een relatie heeft?' bijt ik hem toe.

Hij fronst.

'Precies. En hier zijn we dan,' zegt hij rustig en gecontroleerd, 'mag ik?' vraagt hij.

Hij legt zijn hand voorzichtig op mijn knie.

Ik glimlach zacht.

Zijn warmte brandt door mijn huid heen. We weten allebei dat dit niet zomaar een tweede kans is. Dit is de kans en die laten wij geen van beiden aan ons voorbijgaan. Dit is te toevallig om toeval te zijn!

Het idee alleen al dat ons verhaal een vervolg krijgt, maakt me zo opgewonden dat ik bijna uit elkaar barst van ongeduld. Eindelijk zal ik zijn grote handen op mijn lijf voelen. De handen die ik toentertijd op haar heb gezien. De lippen die haar hebben gekust en niet mij.

Ergens vanbinnen voel ik een kleine steek. Zou hij haar nog zien?

Hij schrapt zijn keel.

'Ik wil je nog wel mijn excuses aanbieden voor toen. Ik had me niet zo moeten laten gaan met je. Ik zat nog in een relatie. Het ging echt niet meer goed, maar om de betovering die ik bij jou voelde zodanig aan je te presenteren was wellicht niet helemaal eerlijk.'

Denkend aan die nacht en hoe het tussen ons knetterde, moet ik diep ademhalen om rustig te blijven. Ik had nog nooit zo’n intense klik gevoeld als met hem. Het was alsof ik mijn toekomst zag verpersoonlijkt in een mens. Hij was mijn doel. Het centrum waar alles ineens omheen draaide. Totdat ik moest ontwaken uit de droom en tot het besef kwam dat de belangrijkste component in de liefde timing is.

'Ik was er een tijdje echt kapot van, Robert.'

Bij het uitspreken van zijn naam voel ik een tinteling over mijn hele lijf.

'Ik weet het. Maar ik moest je toen laten gaan. Niet omdat jij niet de vrouw was waar ik een toekomst mee zag, maar omdat ik nog niet de man was die het aan je kon geven. Geloof me alsjeblieft als ik je zeg dat ik precies hetzelfde voelde als jij.'

Hij stopt de auto en kijkt nu dromerig mijn kant op.

'Staan de sterren nu wel goed voor ons?' vraagt hij met een intense blik.

Ik knik.

Alles in mijn leven heeft duidelijk een plan gehad en heeft me naar dit moment geleid.

Als een zwarte panter buigt hij zich naar me toe en plant zijn hongerige lippen op de mijne. Het voelt spannend, geil, opwindend en tegelijk zo natuurlijk en vertrouwd. Ik zweef en ben compleet van de wereld, en dit is slechts de eerste kus.

Wordt vervolgd.