Annabel werd jarenlang afgeperst met naaktbeelden: 'Dagelijks moest ik voor de camera verschijnen'

De strafzaak tegen Mark S. voor zijn rol in een grootschalige sextortionzaak is, na een voorarrest van twee jaar, begonnen. Jarenlang chanteerde hij slachtoffers online met seksueel getint materiaal. Annabel* is een van zijn slachtoffers en doet openhartig haar verhaal.

Trigger warning: dit artikel gaat over seksueel geweld.

Annabel (30): 'Het begon met een mailtje van een modellenbureau. Ik was dertien en zat met mijn laptop aan de keukentafel huiswerk te maken. Nieuwsgierig klikte ik het mailtje aan en geïnteresseerd begon ik te lezen. Het bureau had mijn foto’s gezien op social media en vond dat ik talent had. Leek het mij leuk om als model aan de slag te gaan? Ik checkte het modellenbureau op Google en zag dat ze echt bestonden. Sterker: het was een gerenommeerd modellenbureau. Ik had nooit de ambitie om model te worden, maar dat iemand mijn foto’s mooi vond en mij geschikt als model zag, sprak me aan.

Het mailcontact begon onschuldig. Eerst moest ik mijn lengte en gewicht delen, daarna een foto. Al snel werd dat een foto in ondergoed. Ik vond dat ergens best logisch. Dat hoort er nou eenmaal bij als je modellenwerk doet, dacht ik. Ik had niemand ingelicht over mijn contact met het modellenbureau, maar toen ik niks meer hoorde, vertelde ik het uiteindelijk toch tegen mijn moeder. Zij is toen naar de politie gegaan, omdat ze het een vreemd verhaal vond, maar ze konden niks voor ons betekenen. ‘Vooral niet meer reageren op mailtjes,’ werd er gezegd. Maar ja, die foto’s in lingerie waren al verstuurd.

Afgeperst met naaktbeelden
Het modellenbureau was al helemaal naar de achtergrond verdwenen, toen ik op een dag een bericht kreeg van een jongen op MSN. Het gezicht op zijn profielfoto herkende ik niet, maar we begonnen te chatten. De gesprekken hadden een dreigende ondertoon en toen hij vroeg of ik mijn webcam wilde aanzetten, kwamen er vreemde verzoekjes. Of ik mijn t-shirt eens omhoog wilde trekken of mijn broek kon laten zakken. Zonder erbij na te denken ging ik erin mee. Achteraf had ik spijt, maar dat was te laat. Al snel merkte ik dat ik niet meer terug kon. De gesprekken werden grimmiger en dwingender. Als ik niet deed wat hij zei, zou hij mijn beelden verspreiden. Even snel mijn borsten laten zien was niet meer genoeg. Ik moest naakt voor de camera staan of mezelf betasten. Dat deed ik ook, ik had inmiddels het gevoel dat ik geen keuze meer had.

Lees ook: Het kind van Anne overkwam het allerergste: 'Mijn vijfjarige zoon werd door een veertienjarige misbruikt'

Natuurlijk heb ik wel eens tegengas geboden. Gezegd dat ik het niet meer wilde of niet gereageerd. Toen is er een keer een foto uitgelekt naar een vriend. Mijn gezicht was weliswaar geblurd, maar ik was het wel op de foto. Ik kon mezelf er nog onderuit praten, maar de boodschap was duidelijk. Luisterde ik niet, dan werden mijn beelden verspreid. Hulp vragen durfde ik niet. Ik schaamde me dood. Ik sprak nooit met mijn ouders over seks. Hoe moest ik dan uitleggen dat ik in de problemen zat, omdat ik naakt voor de webcam had geposeerd? Het was alsof ik gevangen zat in een web waar ik niet meer uit kon komen.

Drie jaar lang moest ik dagelijks voor de camera verschijnen. De angst gierde door mijn lijf op die momenten. Het was ook niet meer alleen die ene jongen van MSN, ik werd door de jaren heen benaderd door verschillende namen, via Skype, Facebook en de mail. Wat ik moest doen werd steeds perverser. De details krijg ik niet over mijn lippen, het is te traumatisch voor me. Ondertussen probeerde ik zo normaal mogelijk te leven. Ik ging naar school, had vriendinnen en sportte op hoog niveau. Ik leefde op de automatische piloot. Als ik erop terugkijk, denk ik: meisje, hoe heb je in vredesnaam op die manier kunnen leven? Met de jaren ging het mentaal steeds slechter met me. Ik keerde steeds meer in mezelf, verloor vriendschappen en ontwikkelde een eetstoornis. Die eetstoornis was mijn houvast, voor mijn gevoel was dat het enige waar ik controle over had.

Aangifte
Uiteindelijk rook mijn moeder onraad. Ze vond dat ik wel heel vaak achter mijn laptop zat en is er stiekem in gaan kijken. Toen ze alle chatgesprekken las, schrok ze zich kapot. Hoe het gesprek tussen ons is gegaan, kan ik me niet meer herinneren. Ik ben ongelofelijk veel stukken kwijt uit die periode. Ik weet nog wel dat ze alles heeft uitgeprint en dat we met een enorme stapel papieren naar het politiebureau zijn gegaan om aangifte te doen. De politie nam de papieren in beslag, maar kon wederom niks voor me betekenen. Ik moest de berichtjes negeren, hoe moeilijk dat ook was.

Af en toe kreeg ik nog berichten, zoals een ‘hey, leef je nog?’ maar in 2014 stopte dat. Daarna heb ik mijn leven zo goed mogelijk opgepakt. Ik maakte mijn school af, kreeg een relatie, werd moeder, maar tot op de dag van vandaag deal ik met trauma’s. Zelfliefde en intimiteit blijft lastig, in een ruimte scan ik automatisch hoe ik er zo snel mogelijk uit kan, en bij mannen ben ik extra alert.

Zaak voor de rechter
De laatste tijd denk ik veel terug aan wat er is gebeurd. Niet zo gek natuurlijk want in 2024 begon de zaak ineens te rollen. Ik kwam er zelf achter toen er een envelop van de politie op de mat viel. Mijn hele lijf sloeg op tilt. Opeens was die angst er weer, die ik als tiener achter de webcam voelde. Zou dit gaan over waarover ik dacht dat het ging? Ik heb die envelop twee weken laten liggen voordat ik ‘m durfde open te maken. En ja hoor: mijn naam kwam naar voren in een groot zedenonderzoek.

Lees ook: Anne wilde gezonder leven, maar kreeg anorexia: 'Zat op randje van de dood'

Bij de politie heb ik opnieuw mijn verhaal gedaan.Daar hoorde ik voor het eerst wie erachter zat. Het bleek een jongen uit hetzelfde dorp te zijn. Iemand die ik van naam kende en die ongeveer dezelfde leeftijd had. Ik schrok me helemaal kapot. Ik had nooit gedacht dat het iemand uit mijn eigen omgeving kon zijn. Hij bleek tientallen profielen te hebben en had jarenlang slachtoffers lastig gevallen. Al die verschillende mannen met wie ik dacht contact te hebben? Bleek hij allemaal zelf te zijn. En hij was ook degene achter dat zogenaamde modellenbureau. Waarschijnlijk om te testen of ik zou happen.

Dat de zaak nu wordt behandeld, vind ik ontzettend heftig. Ik heb het al die jaren weggestopt en nu wordt alles weer opgerakeld. Tegelijkertijd voelt het goed om mijn verhaal te kunnen doen. Ik hoop dat ik de jongeren van nu kan waarschuwen. Tegenwoordig is iedereen chronisch online en daar maak ik me best zorgen om. Laat mijn verhaal een waarschuwing zijn: stuur nooit zomaar beelden van jezelf op. Je weet nooit wat de intenties van de ander zijn.'

Over de podcast
Meer weten over de zaak? Luister dan naar SEXTORTION. Podcastmaker Lars van Eijden was jarenlang bevriend met Mark S. Samen met collega Rick Uilenbroek en strafrechtadvocaat Christian Visser onderzoekt hij hoe Mark S. dertien jaar lang ongezien kon opereren, ondanks een ogenschijnlijk normaal leven met vrienden, relaties en werk. Uiteraard vraagt Lars zich af: had hij dit kunnen weten? Lars is aanwezig bij alle zittingsdagen en verwerkt de ontwikkelingen direct in de serie.

*Annabel is een gefingeerde naam, haar echte naam is bekend bij de redactie.