Nicola was advocaat, maar besloot vol voor haar podiumdroom te gaan: 'Ik wilde later niet denken: wat áls?'

We denken er allemaal weleens over na: je 'zekere' leven overboord gooien en vol voor je dromen gaan. Maar ja, wanneer zet je die stap? En hoe houd je vol? We vragen het presentatrice en zangeres Nicola Ebbink, want als er iemand lak heeft aan verwachtingen, is zij het wel. Hoe doet ze dat?

Dertig was ze, en al drieënhalf jaar onderweg als advocaat, toen de inmiddels 32-jarige Nicola het roer omgooide. Ze ruilde haar zwarte toga in voor een microfoon. De kantoorbaan was ze zat, het podium werd haar nieuwe doel.

Je maakte een flinke carrièreswitch. Waar kwam die vandaan?
'Ik ben al van jongs af aan bezig met zingen en dansen, een droom die altijd is blijven hangen. Maar toen ik eenmaal een studie moest kiezen, stimuleerden mijn ouders me om rechten te gaan studeren. Iedereen in mijn familie studeerde, dus ik besloot naar hun advies te luisteren. Mijn zang- en danshobby, en daarmee mijn droom om op het podium te staan, liet ik voor wat het was.

Mijn rechtenstudie vond ik saai, maar ik rondde hem wel af. Voor ik het wist werkte ik ineens fulltime op een advocatenkantoor. Ook daar had ik het niet naar mijn zin. Ik was de hele dag bezig met andermans problemen. Bovendien is mijn concentratieboog niet zo hoog, waardoor het pittig was om de héle dag achter een laptop te zitten. Elke keer als iemand op LinkedIn plaatste dat ze hun baan hadden opgezegd om hun droom achterna te gaan, voelde ik een steek van jaloezie. Maar ja, ik was inmiddels dertig. Te oud om een carrièreswitch te maken, vond ik.

Toch bleef het knagen. Diep van binnen wist ik dat ik de advocatuur niet vol zou houden. De mediawereld bleef me aantrekken. Ik besloot in gesprek te gaan met een carrièrecoach. We kwamen samen tot een nieuwe optie: jurist bij een mediabureau. 'Zo heb je een beetje van beide werelden.' Op een avond dacht ik: wat een bullshit. Ik wil de presentator of de zangeres zijn, niet hún jurist. Inmiddels zag zelfs mijn vader, die ook advocaat is, dat ik niet gelukkig was in deze wereld. 'Jij moet gewoon het podium op,' zei hij. Ik kan het op z’n minst proberen, dacht ik toen.'

Lees ook: De 26-jarige Julia eet om de week met de 92-jarige Greet: 'Ze bloeit helemaal op'

Dat 'proberen', daar ben je ook online content over gaan maken. Waarom?
'Nadat ik mijn baan had opgezegd, ging ik op zoek naar klussen in de mediawereld. Ik kwam terecht bij een agency en mocht langskomen. 'We hebben je even opgezocht, maar je bent helemaal niet vindbaar,' vertelde iemand mij. Ik vroeg wat ze bedoelde. Ze legde uit dat ik op social media nergens zichtbaar was. Inderdaad, besefte ik. Ze had gelijk. Ik had alleen een gesloten Instagram-profiel. Oftewel, ik was een nobody op het internet, en daar moest verandering in komen.

Zodoende belandde ik op TikTok, een app waarvan ik altijd dacht dat hij voor vijftienjarigen was. Daar maakte ik video's over mijn proces van advocaat naar droombaan. Over de stappen die ik zette, de meetings die ik had, maar ook de afwijzingen die ik moest incasseren. Ik was nog niet zo bezig met wat voor reacties ik erop zou krijgen. Ik moest gewoon vindbaar worden om mijn droom te kunnen bereiken, dus dat werd mijn doel.'

Wat voor reacties kreeg je?
'Over het algemeen waren ze positief, maar toen mijn views begonnen te stijgen, begonnen ze steeds meer te schuren. Zo sprak ik in een van mijn video's volgers kijkers de woorden 'oester' en 'tartaar' heel vreemd uit. Ja, ik heb een rollende 'R', en dat werd voor TikTok-gebruikers het perfecte punt om op te haten. Die reacties zijn niet leuk om te lezen, maar tegelijkertijd stegen nadat mijn 'R' was opgevallen de views opnieuw. Verrek, dacht ik, dit werkt blijkbaar. In de video daarna legde ik mijn 'R' er nog eens dikker bovenop. En ja hoor, onder die video werden zelfs honderden reacties geplaatst. Haatreacties zijn niet leuk, het is niet de aandacht die je wil, maar het zorgde destijds wel voor een extra boost op mijn platform.'

Kun je dat écht zo makkelijk loslaten?
'Ja, ik hecht eigenlijk alleen waarde aan de mening van familie en vrienden, of andere mensen waar ik op een manier naar op kijk. Jan uit Hellevoetsluis met z'n 60 jaar en nul volgers die reacties plaatst zoals 'je bent zo verwend, papa betaalt alles' of 'ik zou het geen dag kunnen uithouden met zo’n vrouw', daar kijk ik niet naar om. Natuurlijk gaat het allemaal met ups en downs. Ik heb ook dagen gehad waarop het voelde alsof ik niks goed kon doen. Dan probeer ik mezelf te overtuigen dat het echt zonde is om me druk te maken om mensen die online haatcomments of meningen plaatsen. Zij hebben vaak niet eens een profielfoto. Het zijn mensen waar ik helemaal niks mee te maken wil hebben. Uiteindelijk heb ik gewoon een doel dat ik wil halen, net als ieder ander.'

Lees ook: Moet je horen: dit is de meest gewilde baan van Nederland

Wat zou je meegeven aan mensen die ook een carrièreswitch willen maken?
'Stap één is absoluut schijt hebben aan alles en iedereen. Het kostte mij drie jaar werken in het verkeerde werkveld voordat ik alles durfde om te gooien. Maar als je een andere baan overweegt, moet je wel een concreet doel voor ogen houden en het de tijd geven. Geef jezelf bijvoorbeeld twee jaar om je droom achterna te gaan. Plan na een jaar een evaluatiemoment in. Kijk wat er is binnengekomen, wat de successen zijn geweest en welke verbeterpunten je het volgende jaar kunt meenemen. Dat jaar erop knal je net zo hard door. Zo maak je het behapbaar. Maar: je maakt alleen stappen als je er in die twee jaar álles voor over hebt.

Onthoud dat je niet wil achterblijven met de gedachte: wat als? Als ik niet had geprobeerd om de stap te zetten en die op social media te gaan delen, had ik de rest van mijn leven met tegenzin op kantoor gezeten en gedacht: wat als ik het wél had gedaan? Weten dat je de stap hebt durven zetten, is een veel beter gevoel. Lukt het uiteindelijk niet om je ultieme doel te behalen, dan is dat ook oké. Maar echt, met de juiste dosis schijt kom je verrassend ver. Nu jij nog.'