Sexy Time - De thrillerschrijver #2: 'Deze golf aan verlangen is niet te houden'

Na een paar minuten overhandigt hij me mijn mobiel weer en maakt aanstalten om weg te lopen. Iets in mij ontwaakt en voor ik het weet, veer ik op.

De hand van Katja klemt zich om mijn pols: ‘Niet doen Sonja,’ zegt ze bezorgd en kijkt bijna teleurgesteld, ‘je hebt nog gezegd dat je vanaf nu alles loslaat en het universum voor je mag bepalen. Je kent onze mantra: never chase, attract.’

‘Laat me los,’ zeg ik geïrriteerd en ren achter hem aan. De verhitte grind tussen mijn tenen voelt als een heus martelwerktuig. Ik bijt op mijn lip van de pijn.

‘Meneer van der Poel,’ zeg ik hijgend en tik hem op zijn schouder. Ik zou zweren dat de man zich omdraait als in slow motion. Als iemand nu een video van mij zou maken, zou ik niet verbaasd zijn als mijn tong uit mijn mond zou hangen, zo smakelijk ziet hij eruit.

Ik slik en knipper snel met mijn ogen. Ik ben zo opgewonden als een Duracell konijn. Zijn blik staat plagerig en geamuseerd. Nonchalant haalt hij zijn hand door zijn haren. Ik zou bijna denken dat het geen verrassing voor hem is dat ik weer voor hem sta. De man is duidelijk gewend aan aandacht en geniet ervan. Succes werkt nu eenmaal als een magneet.

‘Ja?’ vraagt hij.

‘Ik, ik ben een grote fan van u en ik, ik ben ook schrijver,’ stamel ik terug. Ergens hoor ik mezelf en voel schaamte voor wat ik doe. Alsof de man werkelijk staat te wachten op een bakvis die heimelijk idolaat is van hem.

Onderzoekend kijkt hij me aan. ‘Wat doe je vanavond?’ vraagt hij alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

‘Ehm…’ Hij overvalt me duidelijk met zijn vraag.

‘Ik geef je mijn nummer en stuur je het adres. Het is het huis van mijn vrienden. Het zal je inspireren. Ik moet nu weg, maar dan kunnen we verder praten. Ik ben benieuwd naar je werk.’

Hij pakt mijn mobiel en toetst zijn nummer in. Dan laat hij de telefoon een keer overgaan. ‘Zo, nu heb ik ook jouw nummer straks. Tot vanavond.’

Zonder een antwoord van mij af te wachten draait hij zich om en loopt zijn goddelijk tred. Ik blijf hem nastaren en kan niet geloven wat hij me zonet heeft uitgenodigd voor een date.

Met rode wangen van de hitte als opwinding kom ik aan bij Katja’s ligbed. ‘We moeten een jurk scoren. Nu!’ gil ik uit.

‘Wat is er aan de hand?’ vraagt Katja loom en doet haar zonnebril ietwat naar beneden.

‘We zijn uitgenodigd. Een huisfeest. Dat was Richard. Richard van der Poel,’ antwoord ik hijgend.

‘Doe even rustig, wil je. We zijn op vakantie,’ antwoordt Katja.

‘Je snapt het niet. Dit kan iets voor mij betekenen. Ik voel het,’ zeg ik hysterisch.

‘Zeg gewoon dat je hem geil vindt. Ik zag je wel kijken.’ Ze lacht haar flauwe lach en vervolgt: ‘Babe, effe eerlijk, ik ben hier om te relaxen en niet om opgetut ergens op een pretentieus huisfeest te staan met omhoog gevallen elitair gebrabbel.’

Ik zucht diep en kijk neer op mijn vriendin die duidelijk niet doorheeft hoe belangrijk dit is. ‘Dan ga ik alleen,’ zeg ik vol overtuiging.

Ze reageert door zichzelf demonstratief met zonnebrand in te spuiten. Ik raap mijn spullen bij elkaar en loop weg.

Een paar minuten later koop ik een te dure rode jurk bij een boetiekje en paradeer alsof ik zweef door de steegjes. Dit is hoe heuse sprookjes beginnen. Dat dit mij is overkomen, geeft me een enorme energiestoot als ook een golf aan verlangen dat niet in te houden is. Hier moet ik snel iets aan doen. Ik sta op ontploffen.

Ik doe de deur van ons appartement van slot en lig vijf minuten later met ontbloot onderlijf op bed. Mijn hand gaat als een razende tekeer tussen mijn benen. Mijn klit was al zodanig opgewonden dat het aanvoelt als een parel in een oester. Ik kreun en sluit mijn ogen. Hoe magisch het leven er ineens uit kan zien. Ik kan het bijna niet geloven.

En dan herinner ik me zijn laatste werk en stop onmiddellijk. Was dit niet hoe het verhaal begon tussen Konrad en Savannah? De hoofdpersonages uit zijn laatste bestseller Verdoemd verlangen? Mijn hart gaat als een malle tekeer.

Misschien is dit toch niet zo’n goed idee.

Wordt vervolgd.