Door: Roos Kiefte
Werken voor de invloedrijkste vrouw uit de modewereld klinkt als een droombaan. Front row bij modeshows, een kijkje achter de schermen van Vogue en dagelijks omringd door designerkleding. Maar volgens voormalige assistenten van Anna Wintour ziet de werkelijkheid er een stuk minder glamoureus uit.
Sache Taylor, Sammi Tapper en Marley Marius blikken in de Vogue-podcast samen met de Amerikaanse journalist en biograaf Amy Odell terug op hun tijd als assistent van Anna Wintour. In hun verhalen komt ook de link met The Devil Wears Prada voorbij. Volgens de oud-assistenten zijn verschillende elementen uit de film herkenbaar voor wie in die wereld heeft gewerkt, al is de realiteit vaak minder overdreven en vooral gestructureerder en efficiënter.
Deze zeven opvallende dingen vertelden ze over de baan.
Je staat eigenlijk altijd 'aan'
Wie denkt dat een werkdag begint om negen uur en eindigt om vijf uur, komt bedrogen uit. Sammi Tapper vertelt dat de assistenten vaak al tussen vier en half zes uur 's ochtends aan het werk waren. Nog voordat Anna op kantoor verscheen, moesten haar ontbijt, koffie, agenda en documenten al klaarstaan. Dat de werkdag om vijf uur klaar is, is bij deze baan ook niet vanzelfsprekend. Na vijven blijven er nog geregeld e-mails binnenstromen van Anna Wintour zelf en wordt er verwacht dat je snel schakelt wanneer er iets verandert in de agenda of planning.Fouten maken is geen optie
Een verkeerd geplande afspraak of een detail dat over het hoofd wordt gezien kan grote gevolgen hebben. Assistenten moeten niet alleen uitvoeren wat er gevraagd wordt, maar vooral vooruit denken. Wat heeft Anna Wintour straks nodig? Welke problemen kunnen ontstaan? Het vermogen om meerdere stappen vooruit te denken, is een belangrijke functie-eis.Er gelden strikte ongeschreven regels
Er is veel aandacht voor presentatie. Hoe je je kleedt, hoe je communiceert en hoe georganiseerd je bent: alles telt mee. Sammi vertelde dat jeans en sneakers eigenlijk not done waren voor medewerkers die dicht bij Wintour werkten. Zelf zorgde ze er altijd voor dat ze representatief gekleed was, omdat je zomaar onverwacht in een belangrijke vergadering terecht kon komen.Je leert werken onder enorme druk
Hoewel de baan volgens insiders behoorlijk veeleisend is, noemen veel oud-assistenten het ook een unieke leerschool. Je leert omgaan met hoge verwachtingen, strakke deadlines en een werktempo dat aanzienlijk hoger ligt dan op veel andere kantoren.Solliciteren gaat anders dan je verwacht
Ook de sollicitatieprocedure blijkt minder standaard dan bij veel andere banen. Marley Marius vertelt dat haar vooraf werd gezegd geen zwart te dragen tijdens het sollicitatiegesprek. Daarnaast draaiden de gesprekken minder om standaardvragen en meer om persoonlijkheid. Volgens Marius wilde Wintour geen ‘robot’, maar iemand met karakter.Zelfs Anna's aantekeningen zijn een uitdaging
Een van de opvallendste verhalen gaat over het beroemde 'boek', de proefversie van Vogue die Wintour dagelijks van commentaar voorziet. Sache vertelt dat haar handgeschreven notities soms zo lastig te ontcijferen waren dat er meerdere mensen nodig zijn om ze te begrijpen. Sache stond haarzelf toe om hooguit één keer per week te vragen wat Anna precies bedoelde.Niet alles uit The Devil Wears Prada klopt
Een hardnekkige mythe is dat assistenten onbeperkt kleding uit de Vogue-kast mogen lenen. Volgens de drie oud-assistenten is dat grotendeels fictie. De werkelijkheid draait veel meer om het beheren van Anna's beroemde ‘take-home bag’ vol artikelen, documenten en de nieuwste versie van de Vogue-editie die zij thuis beoordeelt.
Toch levert het ook veel op
Ondanks de hoge werkdruk kijken veel oud-assistenten positief terug op hun tijd bij Vogue. De functie opent deuren binnen de modewereld en levert een netwerk op waar veel mensen alleen maar van kunnen dromen. Bovendien staat een periode als assistent van Anna Wintour uitstekend op je cv.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))