Door: Sanne Roes
Je scrolt door je datingapps: man met vis, man met vis, heterostel op zoek naar een 'derde' voor één nacht, man met vis en een meid die alle trauma's in haar bio heeft gedumpt. Het leven als datende single is niet makkelijk, en volgens je algoritme ben je niet de enige. Maar wat blijkt? Dat algoritme nekt je. Flink.
Het feit dat jouw hele tijdlijn vol staat met single meiden die zich 'I'm 27 years old. I’ve no money and no prospects. I'm already a burden to my parents. And I'm frightened' à la Pride & Prejudice voelen, is niet zo lekker voor je eigen liefdesleven.
Lotgenoten
Tuurlijk is het hartstikke lekker om te relaten aan video's van anderen. Het voelt ineens een stuk minder eenzaam als je twintig video's ziet van vrouwen die óók denken dat de vissen uit de zee zijn gesprongen. We klagen online massaal over slechte dates – daar zijn we met onze rubriek Tindertrauma ook schuldig aan – en verkeerde verwachtingen. Hoewel dit een omgeving creëert waarin we kunnen bonden met lotgenoten en ons flink gehoord voelen, heeft het ook een boel negatieve effecten.
Lees ook: Het leed dat 'dating apps' heet: tijd om weer in 't echt liefde te vinden, maar hoe?
Het heeft zelfs een naam: dating doomscrolling. Oftewel: oneindig scrollen door video's op social media, die over de negatieve kant van daten gaan.
Eindeloze put
Op social media wordt een boel misinformatie gedeeld – ja, ook over daten. Allerlei theorieën en cijfers vliegen je om de oren, maar daar wordt nooit een bron bij gegeven. Daarnaast is het fijn om advies te krijgen van mensen die in een soortgelijke situatie zitten, maar de relatietherapie van Melissa uit Texas is niet zo legit als je denkt. En de tijd die je normaal op een datingapp of aan een blind date besteedde, besteed je nu aan dating doomscrolling.
'Hierdoor kom je alleen maar in een rabbit hole terecht en zie je maar één perspectief op een situatie,' vertelt relatietherapeut Jessica Good aan Cosmopolitan UK. 'We willen begrepen, gezien en gehoord worden. Als we online gaan en vooroordelen of een bepaalde 'toon' tegenkomen, houden we ons sneller bezig met die inhoud die relateert aan onze eigen ervaringen.' Uiteindelijk kan dit leiden tot een gevoel van hopeloosheid: zie je wel, het komt nooit meer goed. Daten is kut, en ik blijf forever single.
Stop, hou op
Maar waarom stoppen we dan niet met dat dating doomscrolling, als we er ons alleen maar rot door voelen? Het antwoord: het werkt hartstikke verslavend. Van dat doomscrollen krijgt je brein namelijk een flinke hit dopamine. 'We kunnen ons depressief voelen over een specifiek onderwerp – zoals het nooit vinden van een partner en het opgeven van daten – maar we zijn gewoontedieren, en dus doen we dingen die comfortabeler voelen. Zelfs als ze dit slechte gevoel verergeren. Het is moeilijk om het moeilijke te doen, wat zou zijn om te zeggen: 'Eigenlijk ga ik dat soort inhoud niet meer consumeren.''
Lees ook: Dit is waarom het mantra 'I don't chase, I attract' wél echt werkt
Wil je dus van dat gevoel af, en wil je een grotere kans op succesvolle dates? Tijd om te stoppen met dating doomscrolling. Stop helemaal met deze apps, of scrol gewoon verder elke keer dat je zo’n video tegenkomt – je algoritme krijgt snel genoeg door dat je deze video’s niet meer hoeft te zien. Enne: download die datingapps gewoon. Of ga er eens op uit – vind die grote liefde in het park / de supermarkt / een café.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))