Mannencrisis onder de loep: 'Wil je succesvol zijn bij vrouwen? Wees dominant, manipuleer en laat nooit je emoties zien'

Terwijl vrouwonvriendelijke bagger zich via influencers als Andrew Tate in de hoofden van jongens nestelt, pleit Lisa Loeb voor aandacht voor de mannelijkheidscrisis. Onzekere mannen en onderdrukte vrouwen hebben eigenlijk precies hetzelfde nodig.

Het zal je misschien verbazen van iemand die zich zonder ironie professioneel feminist noemt, maar ik maak me zorgen om de positie van mannen en jongens in onze samenleving. Ja, ik weet het, feministen die zich hiermee bezighouden klinken als brandweerlieden die pyromanen helpen: tegenstrijdig en een tikkeltje verdacht. Nog steeds denken veel mensen dat feministen mannenhatende vrouwen met okselhaar zijn, die op hun vrije zondagmiddag een stapel bh's verbranden terwijl ze Who run the world? Girls! meezingen. 

De realiteit is echter een stuk complexer - en vaak met minder lichaamshaar. Het is 2025, maar op sociale media lijkt het wel 1925. Onder het mom van 'echte mannelijkheid' verspreidt de manosphere zich als een digitale pandemie. Met miljoenen volgers vormen Andrew Tate en zijn discipelen een wereldwijd netwerk van incels: mannen die onvrijwillig celibatair zijn en vrouwen de schuld geven (in plaats van hun eigen persoonlijkheid of ongevraagde dickpics), men going their own way (mannen die vrouwen helemaal afzweren, maar er vervolgens niet over ophouden) en pick-up artists (zogenaamde coaches die mannen technieken leren om vrouwen te manipuleren voor seks of relaties). Online prediken ze openlijk vrouwenhaat en verheerlijken ze in het extreemste geval zelfs geweld tegen vrouwen.

Lees ook: Dat Chantal lekker direct is, kan niet iedereen waarderen: 'Maar spijt heb ik er nooit van gehad'

Een paar jaar geleden was de manosphere nog een obscure digitale subcultuur, maar inmiddels is het volstrekt mainstream geworden. Op TikTok krijgen jongens van amper dertien jaar content voorgeschoteld waarin hen verteld wordt dat vrouwen eigendom zijn van mannen, dat slachtoffers van seksueel geweld daar zelf verantwoordelijk voor zijn, dat feminisme mannen onderdrukt, en dat echte mannelijkheid draait om dominantie en controle. Jongens worstelen met hun identiteit en zijn onzeker over hun plek in de huidige samenleving, en de manosphere lijkt hierop een antwoord te bieden. Ze voelen zich gehoord, serieus genomen en onderdeel van een beweging - precies wat ze missen in hun dagelijkse omgeving, waar ze juist het gevoel hebben achtergesteld te worden.

Apenrots
Zoals gezegd staat Andrew Tate, het vleesgeworden archetype van toxic masculinity, boven op de apenrots. Hij lijkt voor veel jonge jongens het ideale rolmodel: een ex-kickbokser met snelle auto's, luxe villa's en heel veel geld. Maar achter die glanzende façade gaat een verontrustende boodschap schuil. Hij zegt letterlijk dingen als: 'Vrouwen horen thuis te blijven, kinderen te krijgen en mannen te gehoorzamen.' En: 'Als een vrouw haar man bedriegt, heeft ze het aan zichzelf te danken dat ze mishandeld wordt.' Miljoenen jongens over de hele wereld slikken deze absurde uitspraken voor zoete koek.

Dat Tate ondertussen verdacht wordt van mensenhandel, verkrachting en georganiseerde misdaad maakt hem voor sommige volgers juist extra cool en rebels, terwijl anderen het simpelweg afdoen als nepnieuws. Wat Tate en andere zelfbenoemde alfamannen zo succesvol maakt, is dat ze een concreet ideaal bieden aan jongens die zich onzeker voelen in een wereld die verandert. 'Wil je succesvol zijn bij vrouwen? Wees dominant, manipuleer ze en laat nooit je emoties zien.' Op YouTube en TikTok krijgen jongens tips hoe je een vrouw emotioneel kunt manipuleren of 'haar grenzen kunt oprekken'. Wat ooit begon als dubieus datingadvies voor een handjevol mannen, wordt nu door miljoenen jongens bekeken, gedeeld en uitgedragen. 

Lees ook: Er komt ein-de-lijk een hormoonvrije anticonceptie pil (en dit is wat we weten)

En daar komt nog iets bij: jongens leren niet alleen vrouwen te objectiveren, maar worden ook getraind om elke kritiek af te weren. Spreek je hen aan op hun seksistische uitspraken, dan word je meteen weggezet als woke of feminazi. Ieder weerwoord versterkt hun overtuiging - ze voelen zich slachtoffer van een cultuur waarin 'je niks meer mag zeggen'. Een ingenieus verdedigingsmechanisme waarmee ze zich effectief afsluiten voor elk gesprek dat hun wereldbeeld uitdaagt.

Conservatief
Deze onlinecultuur van machismo en vrouwenhaat biedt jongens een schijnoplossing voor een werkelijk probleem, en geeft geen genezing, maar vergif. Er is namelijk daadwerkelijk een mannelijkheidscrisis gaande, en jonge mannen hebben het oprecht zwaar - alleen zoeken ze de antwoorden op de verkeerde plek. In 2022 pleegden 1315 mannen suïcide in Nederland, ruim twee keer zoveel als vrouwen. Bij mannen onder de dertig jaar is zelfdoding zelfs de belangrijkste doodsoorzaak. Van oudsher wordt mannen geleerd dat praten over hun problemen zwak is. Want echte mannen huilen niet - een dodelijk motto verpakt als tegeltjeswijsheid.

Daarnaast presteren jongens steeds slechter in het onderwijs en verlaten ze twee keer zo vaak hun opleiding zonder diploma als meisjes. Ruim veertig procent van de Nederlandse mannen vindt dit zelfs een beroerde tijd om man te zijn. Inspelend op deze onzekerheid stappen figuren als Andrew Tate naar voren, met simpele verklaringen en makkelijke schuldigen. Hun boodschap: ik zie je, ik begrijp je, en ik weet wiens schuld het is dat jij je zo voelt. Namelijk vrouwen, die nu kansen krijgen ten koste van jou.

De giftige boodschappen die mannen online absorberen hebben inmiddels tastbare gevolgen in de echte wereld. Hoe? En wie profiteert wel van dit gedrag? Maar vooral: hoe nu verder? Dat en meer lees je in de complete coverstory van &C's juninummer 'Wat denkt 'ie wel', dat nu in de winkels ligt. Of scoor 'm vast hier:

Scoor hier &C's juninummer!