Door: Redactie
In 'Aan/uit' vertelt in iedere &C-editie iemand over de periode waarin hun relatie aanging, en hoe deze vervolgens weer uitging. Met deze editie: Raymond (29) werd verliefd op een veel oudere collega. Hun relatie overleefde het leeftijdsverschil niet.
Aan
'Ik was net negentien toen ik stopte met mijn marketingopleiding. Ik voelde me een buitenbeentje, vroeg me af of ik wel paste in dat snelle wereldje. Ik dacht dat ik niets kon. Achteraf denk ik dat ik ook gefrustreerd was. Mijn klasgenoten reden in mooie auto's, vaak gesponsord door hun ouders. Ze reisden naar tropische oorden, droegen shirts van Tommy Hilfiger. Mijn ouders zijn schatten, maar rondkomen was voor hen altijd moeilijk. Als ik zou gaan werken, kon ik die dingen ook doen. Diploma's kwamen daarna wel.
Ik werd aangenomen als bedrijfsleider in een ijssalon in het centrum van een grote stad. Mijn medewerkers waren een andere drop-out en drie vrouwelijke parttimers. Met Jasmijn had ik direct een klik. Ik vond haar aardig, maar ze was 31, ruim twaalf jaar ouder. Ze was proactief, sjouwde met zware dozen en anticipeerde op het werk. Terwijl de rest koffiedronk, vergeleek Jasmijn eerdere bestellingen van seizoensproducten zodat mijn orders nauwkeuriger werden. In mijn ogen had ze alles voor elkaar. Een koophuis. Een auto. Deze vrouw was allesbehalve afhankelijk.
Ze kwam uit een verbroken verloving. Haar ex had haar – ondanks beloofde beterschap na een affaire – opnieuw bedrogen. Dat had haar geloof in mannen beschadigd. Doordat ik nog zo jong was, voelde het leeftijdsverschil als immens. Ik zag haar meer als vriendin dan als potentiële partner. Heel aantrekkelijk vond ik haar ook niet, al was ze altijd goed gekleed en leuk gekapt. Ik vertrouwde haar. Als Jasmijn werkte, waren mijn dagen vrolijker. Ze gaf me tips en stimuleerde me om na te denken over verder studeren. Dat ze met me flirtte, had ik niet door. Pas toen ze me vertelde dat ze verliefd op me was, viel het kwartje.
Ze vond me puur en onbedorven. Een man zonder trucjes. Misschien kwam het omdat ze ineens bereikbaar was, misschien omdat ik gevleid was, maar ik ging haar met andere ogen bekijken. Ze straalde rust uit en gaf me tijdens mijn zoektocht naar een beter leven een gevoel van geborgenheid. Ik begon haar steeds leuker te vinden. We kregen een stormachtige romance vol zoenpartijen in het magazijn. Dat ik in een gespreid bedje kwam – ze had immers een ingericht huis waarvoor alle verzekeringen en abonnementen al geregeld waren – maakte een relatie met haar nóg verleidelijker.
Op mijn twintigste verjaardag trok ik bij haar in. Jasmijn zocht een andere baan. Bij mijn ouders thuis had ik een eenpersoonsbed in een flat op vierhoog. Mijn ouders keken spelshows en schlagerfestivals op tv. Uit eten betekende afhaalchinees. Met Jasmijn fietste ik in Parijs. Ze hielp me met het kiezen van een professionelere garderobe. En ik maakte kennis met gerechten als risotto en wraps. Een nieuwe wereld vond ik het, waar zij me in trok. Ik was verliefd. Ik had zin in mijn toekomst met haar. Het voelde alsof in mijn lichaam de lente was begonnen.'
Uit
'Na de datingfase bleek Jasmijn een grotere huismus dan ik had ingeschat. Ze wilde zich graag settelen. Regelmatig besprak ze haar kinderwens en ik had altijd geantwoord dat ik absoluut vader wilde worden. Nu kreeg Jasmijn haast, waarschijnlijk omdat ze intussen 32 was. Was ik er wel klaar voor? Ze gaf me een jaar. Ik was verliefd op Jasmijn, fantaseerde over naar de speeltuin gaan met een mini-me en sinterklaasavonden met blije koppies. De gedachte om vader te worden, werd ook een droom van mij.
Twee jaar later, ik was 22, was ik vader van twee dreumesen. De jongste bleek een huilbaby, dus we kozen er samen voor dat Jasmijn thuisbleef. Ik vluchtte in mijn werk. Bij Jasmijn zag ik dagelijks grotere kringen onder haar ogen. Onze kleintjes slurpten energie. Om Jasmijn te ontlasten stond ik 's nachts vaak op. Samen zetten we er onze schouders onder, al was het zwaar. Wel maakten we ons grote zorgen om onze jongste. Na veel onderzoeken werd hij gediagnosticeerd met een lichte storing in het autistisch spectrum. Het verklaarde waarom we hem vaak niet konden bereiken. Nu kregen we eindelijk goede hulp. Binnen een jaar was onze zoon veranderd van een onzeker kind met een vertraagde motoriek in een gezellige kletser met een fixatie voor treinen.
Ik bloeide ook op. We hadden de crisis bezworen. Ik begon aan een avondstudie en hielp zoveel als ik kon met het huishouden. Jasmijn daarentegen leek niet uit haar dal te komen. Ze was inmiddels 38, ik 25. Ze bleef hangen in zelfbeklag. De was hield nooit op. De boodschappen waren te duur. Het regende te vaak. Seks hadden we ook niet meer. Ze vond het maar 'gedoe'. Ik zette een tandje bij, nam mijn lesboeken mee naar de zwemlessen voor de kinderen en nam voortaan het koken voor mijn rekening. Ik miste de seks enorm, de verbondenheid, het gevoel dat we een koppel waren en geen eenpitters in een gezamenlijke huishouding. Af en toe masturbeerde ik onder de douche.
Lees ook:Kletsen over ketsen: 'Mijn ex had niet altijd zin om mij naar een hoogtepunt te helpen'
Ik dacht dat het tijd nodig had. Het zou vast weer goedkomen. Maar Jasmijn veranderde in een klagende vrouw. Samen naar de bioscoop of uit eten wilde ze niet meer. Alles moest met de kinderen. Romantisch tafelen werd nu een weekend naar een overvol vakantiepark. Begrijp me goed, ik genoot van die kleintjes. Maar ik miste Jasmijns vrolijkheid, haar kletsverhalen. Haar leven speelde zich nu in en om het huis af. Ik was 26, piepjong, mijn kinderen waren vijf en zes, en mijn leven draaide om geld verdienen voor mijn gezin en laveren tussen speelafspraken, het huishouden en Jasmijn tevreden houden. Ik voelde me een robot.
En toen solliciteerde Molly, een vakantiekracht van mijn eigen leeftijd. Ik nam haar aan en al meteen was er een onderhuidse spanning. We flirtten. Jasmijn werd achterdochtig, herinnerde zich onze start. Om de haverklap stond ze in de winkel met 'vergeten lunchtrommeltjes' of 'een ijsje voor de kinderen'. Achteraf snap ik dat dit haar noodkreet was. Ze wilde terugkomen naar 'ons'. Maar ik zag het toen niet. In plaats van te vechten voor mijn relatie, knoopte ik een affaire aan met Molly. Jasmijn betrapte ons terwijl we seks hadden op een diepvrieskist. Toen ik thuiskwam, had Jasmijn onze ouders al geïnformeerd dat we uit elkaar gingen.
Ik ging terug naar mijn tienerkamer. Uiteraard is het niets geworden met Molly. Inmiddels zijn we een jaar verder. Ik heb een nieuwe baan en een koopappartement. Mijn kinderen komen om het weekend en in de vakanties. Af en toe tinder ik in de hoop dat ik een dame vind met net zo'n hart van goud als Jasmijn. Ik heb spijt. Ik had alles, maar was te jong om te beseffen dat een relatie hard werken is. We hadden hulp moeten zoeken, maar in plaats daarvan checkte ik uit. Jasmijn kreeg een nieuwe partner. Een leuke man, moet ik zeggen. Maar telkens als ik hen met ons kroost zie lopen, voel ik een enorme steek. Dat is míjn gezin, denk ik dan. En ik voel me weer net zo'n loser als op school.'
Het verhaal van Raymond staat in &C's augustusnummer dat nu in de winkels ligt. Ren dus om snel meer van dit soort spetterende verhalen te lezen, of bestel 'm vast hier online:
scoor &C’s nieuwste nummer nu hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))