In de nieuwe rubriek Aan/uit vertelt Josefien: 'Mijn ex transformeerde in een glibber die ik niet herkende'

Nieuwe rubriek-alert! In 'Aan/uit' vertelt in iedere &C-editie iemand over de periode waarin hun relatie aanging, en hoe deze vervolgens weer uitging. Met deze editie: Josefine (34) dacht de liefde van haar leven te hebben gevonden, maar Douwe bleek een kat in de zak.

Aan
'Ik leerde Douwe kennen via een datingsite. Ik vond hem charmant en hij had een eigen zaak, wat ik erg leuk vond. Ik hou van mannen met ambitie. Dus toen hij na een dag of vier van intensief mailcontact wilde afspreken, stemde ik toe. In real life viel zijn uiterlijk tegen. Douwe bleek lang niet zo aantrekkelijk als zijn foto's deden voorkomen. Hoe aardig hij ook was, zijn smalle gezicht en dunner wordende haar waren voor mij een domper. Ik wilde hem afschrijven, bleef zijn muizige gezicht en dunne haar maar voor me zien. De gedachte aan seks met hem stootte me af, ondanks dat hij veel grappige, originele vragen had gesteld en oprechte interesse in me toonde. 

Mijn beste vriendin berispte me, vond dat ik te vaak afging op uiterlijk. Ik had toch een leuke avond met hem gehad? Was dat niet uitzonderlijk na al die mislukte dates in de maanden daarvoor? Ze vond me streng en oppervlakkig. Waarom gaf ik hem geen kans? Ik schaamde me, wilde mezelf niet zo zien. Zelf ben ik ook niet perfect. En dus sprak ik af voor een tweede date. En een derde. Toen ik Douwe beter leerde kennen, werd ik toch verliefd. Dat kwam voor mij onverwacht. Ik zag heus wel dat hij kaal aan het worden was en bij een bepaalde blik op een vogeltje leek, maar hij was wel erg grappig. 

Toen we na twee weken daten ook seks hadden, bleek hij überromantisch, iets wat ik had gemist bij eerdere partners. Douwe was teder, hield van urenlang voorspel en gaf me massages waardoor ik goed kon ontspannen en mezelf voor het eerst in lange tijd helemaal overgaf. Hij vertelde vol passie over zijn zaak, over de zware jaren waarin hij had geknokt om zover te komen. Dat bewonderde ik in hem, net als zijn niet-aflatende vrolijkheid. Als ik bij hem had gelogeerd, vond ik op maandagochtend lieve briefjes in mijn laptoptas. Ik vond hem vernieuwend.

Lees ook: Een partner of gezinsvorm kiezen we steeds vaker met ons verstand: 'Vooral andere mensen vinden het ingewikkeld'

Douwe had de gekste ideeën. We klommen over het hek van een alpacaboerderij om in het gras te luisteren naar het geluid dat ze maakten, want met die vraag begon deze maffe actie. Zijn uiterlijk werd bijzaak. De verliefdheid zette door en wat ik nooit had verwacht, gebeurde: ik zag in hem mijn toekomst. We zogen het leven op en benutten elke kans om 'herinneringen te maken', zo noemden we het. 

Doordeweeks was ik druk met werk, maar de weekenden waren voor Douwe. Die weekenden waren drukbezet. Douwe of iemand uit zijn vriendengroep had altijd wel een leuk idee. We trokken met een groep naar Terschelling of een evenement of gingen hiken of vliegeren op het strand. Bijslapen deed ik wel doordeweeks. Eerlijk gezegd dacht ik dat Douwe het op die dagen ook een tandje rustiger aan deed om weer op te laden voor als hij mij zou zien.

Een jaar later trok ik bij hem in. Dit was de man met wie ik de toekomst aandurfde en die ik mijn dromen durfde te vertellen. Misschien wilde ik met hem wel kinderen, want bij eerdere relaties dacht ik nooit verder dan een paar maanden. Ik was dol op zijn joviale levensinstelling, zijn spontaniteit en zijn drang naar mensen om zich heen. Bij hem en om hem heen was altijd reuring. Douwe bruiste.'

Uit
'Toen ik met Douwe in één huis woonde en hem intensiever meemaakte, kwam ik erachter dat hij doordeweeks net zo druk was als in het weekend. Douwe kon niet alleen zijn. Thuis een film kijken of lekker tafelen, iets waarvan ik geniet, vond hij maar saai. Als ik voor mijn werk ergens overnachtte, miste ik Douwe enorm. Maar als ik hem na etenstijd belde, was hij niet thuis. Of hij zat op de fiets, onderweg naar zijn squashclub of een zoveelste jamsessie. Op die avonden transformeerde hij in een glibber die ik niet herkende: hij gaf volgens een kennis rondjes aan de hele zaak en op filmpjes die hij liet zien, danste hij aanstellerig met  geheven armen door de kroeg. Ik kende hem niet terug. 

'Jij doet altijd moeilijk,' zei hij toen ik na een zware werkweek een avond clubben weigerde. Ik was moe, wilde samen zijn. Hij was teleurgesteld. Ik voelde me alsof ik hem aan een riem vasthield terwijl ik juist hoopte dat hij ook samen met mij wilde zijn. Die avond bleef hij thuis, voor mij, zei hij. In bed wees hij me voor het eerst af. Daarna voelden onze avonden samen voor mij als onderhandelingen. Als we bijvoorbeeld wilden barbecueën en ik lekkere hapjes kocht, keek hij thuis in de koelkast en riep dat het veel gezelliger was om dat te delen met anderen. Zonder overleg trommelde hij dan mensen op. 

Zijn vrienden gaven aan dat Douwe sinds hij mij kende burgerlijk werd omdat ze hem minder zagen. Ik voelde hem wegglippen, zag in een visioen toekomstige avonden alleen op de bank. Ik twijfelde ook aan mezelf. Lag het aan mij en was ik aan het vertrutten? Ik ging vaker mee naborrelen bij de sportclub of naar het café. Dan had Douwe het weliswaar naar zijn zin, maar ik voelde me verloren op die barkruk tussen zijn bierdrinkende, boerende sportmaatjes die elke grap en grol reuzegezellig vonden. Radeloos was ik. Veranderde ik hem of was hij bij mij een ander persoon? Wie was de echte Douwe?

Ik bleef de intieme gesprekken uit onze begintijd maar herhalen in mijn hoofd, de eerste maanden herbeleven. Voor mij was de verliefdheid nog net zo hevig. Zeker een jaar modderden we door. Steevast onderhandelden we wekelijks over exclusieve tijd samen. Ik vond het intens vermoeiend, dat getrek. Tijdens een gigantische ruzie waarin Douwe doodleuk meedeelde dat hij één week met mij op vakantie kon en daarna twee weken wilde kamperen met zijn vriendengroep, ik mocht wel mee, vertelde ik hem over mijn angst 'ons' te verliezen. Ik liep constant op eieren. Ik was toch geen huishoudster maar een partner? 

Lees ook: Tindertrauma: 'Tijdens de seks kreeg hij een flashback naar zijn ex'

De volgende dag ging hij bij een vriend 'praten over onze toekomst'. Ik voelde hoop, wilde niet dat deze relatie van inmiddels drie jaar mislukte. Deze vriend was net vader geworden en zonderde zich de laatste tijd ook meer af van de groep. Hij zou vast begrijpen dat er aan een relatie waarin je twee avonden per week écht samen was, iets mankeerde. Ik wachtte Douwe op, vol hoop dat hij zich net zo rot zou voelen als ik. In plaats daarvan appte hij rond elven dat hij die nacht niet thuis wilde slapen. Het leek of mijn hart met een klopboormachine werd bewerkt.

Vier dagen later – Douwe was weer thuis en beloofde dat we dat weekend zouden praten omdat hij een drukke werkweek voor de boeg had – meldde hij doodleuk dat hij het gesprek wilde verplaatsen. Hij wilde onverwacht toch naar een festival. Alleen. 'Ik heb het even nodig,' zei hij. Toen ik na zijn vertrek door het raam voor de zoveelste keer naar zijn lege parkeerplek staarde, huilde ik. Ik besefte wat mijn hart allang wist. De magie die ik nog wel voor hem voelde, was voor Douwe weg. 

Die zondagavond kwam hij thuis. Toen hij onder de douche stond, piepte zijn telefoon. 'Het was heerlijk om je weer in me te voelen,' las ik onder de naam van zijn ex. Ik scrolde en zag foto’s van hen samen op het festival, innig gearmd. Ik rende naar de badkamer, schreeuwde naar hem, liet hem de foto’s zien. Hij pakte de shampoo en vroeg of hij zich eerst even rustig mocht wassen. De blik in zijn ogen was ijskoud. Totaal in paniek greep ik mijn autosleutels en vluchtte naar een vriendin. Daar huilde ik tot het snot op de vloer drupte. Had hij ons echt zomaar opgegeven? Ik verdiende toch meer? 

Ik wachtte op zijn excuses, een gesprek, maar hoorde niets. Hij reageerde niet meer op mijn appjes. Toen ik hem op zijn werk opzocht, vroeg hij me weg te gaan omdat hij me 'niets meer te zeggen had'. Twee weken later, ik werd nog steeds genegeerd, pakte ik met mijn vriendin mijn kleren in. In de badkamerkast lagen tussen mijn parfum en deodorant vrouwenoorbellen die ik niet kende. Haar tandenborstel stond al in het bekertje.'

Het verhaal van Josefine staat in &C's julinummer dat nu in de winkels ligt. Ren dus om snel meer van dit soort spetterende verhalen te lezen, of bestel 'm vast hier online:

Shop &C's editie 'Liefde op bestelling' hier!