Door: Sarah Janneh
Sarah Janneh weet wat ze zoekt in de liefde, en waar ze ver bij vandaan wil blijven.
Laatst dacht ik: weet je wat, ik flikker het gewoon op papier. Wat ik eigenlijk wil. In de liefde. Een lijst met punten zodat het gewoon duidelijk is voor mezelf. Want ik zit soms zo in mijn hoofd dat ik vergeet dat ik óók gewoon geil ben op liefde, aandacht en duidelijke taal.
Maar laat ik eerst de hand in eigen boezem steken. Ik heb ook mijn dingen. Ik kan dramatisch zijn, onzeker en ijskoud als ik me niet gezien voel. Soms verlies ik mezelf in iemand en wil ik continu bevestiging. Ik wil passen, pleasen en ik denk vaak dat ik te veel ben. Maar aan de andere kant ben ik lief. Zorgzaam. En kies ik - ondanks alles - altijd weer voor liefde. Omdat ik er zo in geloof en het gewoon het mooiste is wat er bestaat.
Ik heb niemand nodig om mezelf overeind te houden, maar ik wil het wél, samen. Niet halve bak. Niet iemand die drie dagen niets zegt als het moeilijk wordt. Ik wil iemand die durft te blijven. Vol erin met alle angsten en paniek die daarbij komt kijken. Ik wil liefde. Warme, diepe liefde. Weg bij mij met je 'ik kijk wel even'-vibes. Ik wil samen zijn. Gezien worden. Aangeraakt worden. Geknuffeld én gemasseerd.
Ik wil de slappe lach kunnen hebben tijdens goeie seks, diepe gesprekken, wijn en oesters en iemand die mij zonder moeite terugfluit als ik te ver ga. Maar ook iemand die me laat zijn wie ik ben, en trots kan opkijken als ik mezelf weer voor paal zet en dan zegt: 'Dat is de mijne'. Ik wil samen op reis, huilen om hoe kut het leven soms is, maar daar ook om kunnen lachen. Ik wil van mezelf zijn, maar ook even helemaal in iemand kunnen overvloeien.
Ik wil een carrière. Ik wil een kind. Ik wil iemand die praat en luistert, maar ik wil ook iemands klankbord zijn. Ik wil iemand die geeft én neemt. Team zijn. Fundament bouwen. Een huis kopen. Bakfiets erbij. Croissantjes op zondag. En maandag? Graag tegen de muur, dankjewel. Ja, ik wil burgerlijk. En wild. Humor en gekte. Een liefde die veilig voelt, maar ook een beetje gevaarlijk spannend is. Iemand mag grillig zijn, maar wel met een goed hart. Communicatie is key, vriendin. Het is net als Hazes de basis. Ik wil iemand die 'ja' zegt. Tegen mij. Tegen het leven. Tegen onze toekomst, iemand die durft om met me in het diepe te springen.
En na ruim dertig jaar hier rondlopen weet ik één ding zeker: niemand komt zonder rugzak. We slepen allemaal iets mee: een ex, een jeugd, een angst voor verlating of voor verbinding. Ik wil iemand zijn die dat ziet bij een ander, zonder weg te rennen. En ik wil iemand die dat ook bij mij kan: m'n grilligheid, m'n twijfels, m'n zachtheid en m'n scherpe randjes. We hoeven het niet allemaal alleen te fixen. Soms is samen ook gewoon: jouw chaos naast de mijne, en daar dan liefde in vinden.
Ik wil niet meer met één oog op de nooduitgang. Niet steeds bang zijn dat het toch weer voorbij gaat, dat iemand ineens vertrekt. Als het goed voelt, wil ik er vol in zonder mezelf kwijt te raken. Niet alles gaat weg. Soms blijft het. Omdat je daar samen voor kiest.
Deze column staat te shinen in &C's gloednieuwe oktobernummer dat vanaf woensdag 10 september in de winkels ligt, maar je bestelt 'm ook vast hier online:
Shop &C's nieuwste editie hier
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))