Anna Karolina vraagt de mannen: is seks met een nieuwe vrouw altijd beter?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (zomer 2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: is een verse vrouw beter?

'Nieuw is altijd beter! Je kan hoog of laag springen, maar als de nieuwigheid ervan af is, krijgt iedere verse dame een grotere aantrekkingskracht. We zijn nu eenmaal jagers. Dat sla je er niet uit.'

Met grote ogen luisteren mijn bestie Donna en ik naar Jonas. Ik heb haar gewaarschuwd voor zijn ietwat simplistische moraal, maar hij weet zelfs mij weer te verrassen.

'Maar wat wanneer ze na de jacht weer voor je neus staan? Dat betekent dan toch dat nieuw niet altijd beter is?' vraagt Donna, en ze heeft duidelijk iemand in gedachten terwijl ze haar vraag stelt.

'Luister, alles gaat voorbij, dus ook die andere dame wordt saai. Een man moet het zelf ondervinden. Je kan niet zomaar van ons verwachten dat wij zonder enig bewijs voor je kiezen.'

'Dus je wilt zeggen dat we jullie maar lekker moeten laten spelen in het veld en afwachten tot je met hangende pootjes bij ons terugkomt?' vraag ik.

'Ik heb niet gezegd dat je moet wachten. Dat is aan jou. Maar je kan een man niet overtuigen van je waarde mits hij die zelf ziet, that's all.'

We zuchten allebei. Chris en Anton hebben het deze week af laten weten. Anton omdat hij voor het eerst op bezoek ging bij zijn toekomstige schoonouders en Chris omdat hij in bed ligt met buikgriep.

'Oké, wat vind je hiervan? Ik heb een man in mijn leven waar ik nu ruim twee jaar al op wacht.'

Jonas deinst terug en kijkt Donna aan alsof ze ineens naar poep ruikt.

'Twee jaar? Hoezo?' vraagt hij.

Lees ook: Anna Karolina vraagt de mannen: kan een vagina te nat zijn?

'Ik ben er niet trots op, maar het is erin geslopen. Hij checkt iedere dag mijn stories, maar van echt contact kan ik niet spreken. Maar ik voel de liefde nog steeds. Ook al heeft hij inmiddels vast tientallen anderen gehad, hij blijft aan mij denken. Haalt dat jouw stelling niet onderuit?'

Ik proest in mijn glas wijn en kijk haar vervolgens medelevend aan. Ze zit in een zelfgecreëerde wachtkamer zonder arts. Misschien is in haar geval een nieuwe liefde wel beter?

'Dus je zet je leven in de wacht voor een gast die nu ruim twee jaar als een bange schijterd je Instagram checkt, maar niet naar voren durft te komen?' concludeert Jonas en je ziet het vooroordeel over Donna in hem rijzen.

'Nou nou, ik date wel hoor. Maar ik krijg hem gewoon niet uit mijn hart. De tijd dat we samen waren was magisch. Niemand komt ook maar in de buurt van wat ik bij hem voelde.'

Jonas schudt met zijn hoofd en bestelt nog een rondje van de te dure cocktails in de tent die mij nu al de keel uit begint te hangen. Hij buigt zich naar haar toe:

'Laat ik het even duidelijk zeggen tegen je. Het aanbod is tegenwoordig zo enorm dat niemand meer genoegen neemt met een vaste relatie. Een open relatie heeft nog een kans… maar de rest zijn we ontgroeid. Noem het evolutie. Wat lust betreft is het gewoon zo dat alles wat nog onbekend is graag wordt ontdekt. Er is bijna geen vierkante ongerepte centimeter op deze aardkloot te vinden. De mens is verzadigd en zoekt daarom continu naar prikkels. En die prikkels vind je nu eenmaal niet bij routine. Die vind je bij alles wat nieuw is. En wat die gast van jou doet, heet gewoon stalken.'

Hij knipoogt alsof hij zojuist de grootste wijsheid heeft gedeeld.

'Wat een bullshit!’ zeg ik met een boos gezicht. ‘Er zijn echt nog mensen die zoeken naar diepere connecties hoor.'

'Connecties, ja, je zegt het goed. Meervoud.'

Ik knars met mijn tanden.

'Je doet net alsof iedereen inwisselbaar is,' bijt ik hem toe.

'In feite is iedereen dat ook. Omdat iedere vrouw en man andere kwaliteiten heeft, zal je ook altijd andere dingen vinden in een ander om van te genieten,' zegt hij nu rustig.

'En liefde dan? Wat doe je met liefde?’ vraag ik.

'Haha, liefde is een ziekte. Geloof me, een man kan gelukkig zijn met iedere vrouw, serieus, behalve met de vrouw van wie hij houdt. Liefde is juist waar je vanaf moet blijven, je tegen moet wapenen.'

'Whaaaat?'

Donna en ik blijven erin hangen.

'Dus je wilt zeggen dat mannen meerdere ietwat oppervlakkige connecties prefereren boven één liefdevolle?'

Ik hoor hoe retorisch mijn vraag klinkt. Ik stel hem dan ook aan de verkeerde.

'Sowieso. Liefde is een last. Het maakt je kwetsbaar. En niemand is graag kwetsbaar. Vet ongemakkelijk. Iedereen wil vrij zijn.'

Ook al weet ik dat hij niet staat voor de gehele mannelijke bevolking van de wereld, wat hij zegt klinkt helaas meer waar dan onjuist tegenwoordig.

Hoe vaak ik niet heb gehoord van mijn vriendinnen dat ze elkaars nieuwe scharrel voorbij zagen komen op een datingsite en zelf ook actief bleven zoeken. Iedereen blijft zich aanbieden in de hoop op beter, lekkerder, spannender en vooral nieuwer. Juist in de huidige datingscene, waar alles wel een keer voorbij is gekomen en het internet het nieuwe aanbod als een drop bij de Zara via het telefoonscherm je bewustzijn in laat schijnen, blijven we zoekende naar meer.

Zou het anders zijn als we het bestaan van al het moois in de wereld niet zouden weten? Zouden wij er dan nog steeds naar hunkeren? Dezelfde avond scroll ik door mijn feed. Ik zie filmpjes van de best geklede mannen in Parijs, Rome, Rio de Janeiro en snap wel waarom settelen je het gevoel geeft dat je zoveel opgeeft. Want ze zijn zo mooi, zo verleidelijk en vooral zichtbaar.

Het is niks nieuws dat door het grote aanbod het steeds makkelijker wordt om je huidige partner uit te zwaaien en door te gaan naar een nieuw avontuur. Als je wilt hoef je alleen een kroeg binnen te stappen en met de juiste aanpak hoef je geen enkele avond alleen naar huis.

Toch kan ik de mannen die daadwerkelijk mijn hart hebben geraakt slechts op een hand tellen. Al die andere snoepjes waren best lekker, maar ik ben ze allang vergeten en kan ze missen als kiespijn.Ik besluit hier en nu om niet meer snel op te geven en door de zure appel heen te bijten. Wellicht zit er in het centrum van dat snoepje een verborgen smaak die je anders uitgespuugd zou hebben. De eerstvolgende man die mijn hart zal doen smelten zal ik koesteren en beminnen. Met iedere vezel van mijn lijf. Ben benieuwd wat het oplevert.