Ik wil geen tasje met 'boss babe' erop, ik wil echte verandering

Vanaf 1 maart verandert mijn inbox steevast in een virtueel slagveld van roze glitters en misplaatste daadkracht. Bedrijven ontdekken massaal dat ik een vrouw ben en bombarderen me met uitnodigingen voor 'empowerment-ontbijtjes' en kortingscodes voor scheermesjes.

Aanstaande zondag is het Internationale Vrouwendag en dan verandert Nederland ineens in een feministisch walhalla. Dit is de dag waarop bedrijven die de rest van het jaar stug weigeren om de loonkloof te dichten, en hun vrouwelijke medewerkers netjes laten doorwerken tot aan het glazen plafond zonder er ook maar een klein gaatje in te maken, je ineens een linnen tasje met de tekst 'boss babe' in de handen duwen. Ik noem dit cupcake-emancipatie: het treurige fenomeen waarbij jarenlange, structurele ongelijkheid op de werkvloer handig wordt weggemoffeld onder een gortdroog baksel vol roze discodip. 'You go, girl!' roept de manager nog net niet, vlak voordat hij de deur dichttrekt om te gaan golfen met de directie.

We worden deze week doodgegooid met peptalks over onze 'innerlijke godin' en holle frasen over in onze kracht staan. Maar van een inspirerende quote op een mok kan ik bij de Albert Heijn precies nul boodschappen afrekenen. De afgelopen decennia zijn vrouwen vijftien uur per week meer betaald gaan werken. Mannen namen in diezelfde periode vierentwintig minuten meer zorgtaken op zich. Vierentwintig minuten. Dat is één aflevering van een gemiddelde sitcom. Met een bruisbal los je dat niet op, en met een kortingscode voor de schoonheidsspecialiste ook niet. Emancipatie is niet dat ik met korting naar de schoonheidsspecialiste mag. Het is dat iemand anders dat halflege theeglas opruimt zonder dat ik er drie keer naar heb hoeven kijken. En de vaatwasser aanzet. Uit zichzelf. Zonder applaus.

Lees ook: Wie wil er baren voor het vaderland?

Al die bedrijven die aanstaande zondag met kekke hashtags de feminist uithangen, zijn precies even geloofwaardig als die ene collega die elke vergadering zegt dat hij heel erg voor diversiteit is, maar nog nooit een vrouw heeft aanbevolen voor een promotie. De hashtag verdwijnt op maandag 9 maart. De loonkloof niet.

Daarom sta ik aanstaande zondag niet ongemakkelijk te netwerken bij een corporate champagne-ontbijt. Ik sta om 13.00 uur op de Dam in Amsterdam voor de Feminist March. En ik ga niet alleen. Hoe groter de massa, hoe luider het signaal richting Den Haag dat we klaar zijn met de lege woorden. Sleep dus alle mannen in je omgeving mee: je partner, je broer, je vader of je buurman. Vrouwenrechten zijn namelijk mensenrechten, en gaan iedereen aan. Want iedereen is ofwel een vrouw, of kent wel een vrouw, of is uit een vrouw geboren. Dit gaat iedereen aan. Loop je mee? Dan trakteer ik na afloop op een cupcake. Een roze.