Chantal Janzen: 'Ik ben er niet op tegen om de natuur een handje te helpen'

Ik ben er zo eentje. Die alles wil proberen. Smeren, plakken, laseren.

Mijn interesse voor make-up begon al vroeg. Toen ik klein was, kregen we een make-upkitje van Yves Rocher thuisgestuurd met daarin een roze glitterlippenstiftje in een groene glimmende huls. Ik was verkocht. Mijn moeder was ook vrijwel altijd opgemaakt. Nooit overdreven, wel verzorgd. Rood-oranje lippenstift, in dezelfde kleur gelakte nagels, grote gouden oorbellen, mohairtruien met schoudervullingen, heerlijk eighties. Toen zij eens voor een speciale gelegenheid een L'Oréal-lippenstift kocht met zo'n gouden huls, dacht ik: DIT is het summum van chic. Ik heb nog steeds iets met rode lippenstiften in een gouden huls. Die vorm, die rode kleur, die geur. Yep, je kunt het bijna een fetisj noemen. Ik had als puber ook een poster van Claudia Schiffer naast mijn spiegel. Zij droeg prachtige oogschaduw en ik probeerde dat na te maken. Ik dacht echt: als ik dit exact zo doe, ben ik precies Claudia. In mijn hoofd dan, hè. Want in werkelijkheid had ik een bril en sproeten. Ook mooi, maar dat vond ik destijds natuurlijk niet.

Lees ook: Chantal Janzen: 'Niks aan de hand, dacht ik, maar ik stond poedelnaakt op Instagram'

Dat je door iets te smeren of na te doen anders kon worden, is een idee dat zich niet makkelijk laat wegpoetsen. En ja, ik probeer veel. Zo heb ik ooit een vampire treatment gedaan. Bloed afnemen in buisjes, die gaan in een centrifuge, en het plasma dat eruit komt gaat terug je gezicht in. Het resultaat? Tja. Ik gaf het een 'prima'. Maar bij anderen was het resultaat weer heel mooi. Je moet echt beseffen dat het ook erg afhangt van je huid en hoe je eet, slaapt, of en hoeveel alcohol je drinkt. Soms vind ik behandelingen fantastisch, soms doet het geen ene reet. Zoals hyaluronzuurbehandelingen. De ene keer: wauw. De andere keer: meh. Ik heb ook zo’n roodlichtmasker. Tien minuten per dag zit ik als Darth Vader op bed. Helpt het? Ik denk het... Maar als je slecht slaapt, drinkt als een ketter en niet gezond eet, dan kun je je de pleuris roodlichten, maar succes ermee.

En ja, ik trap net als iedereen in hypes zoals face tape. Zag ik op Instagram. Nou, ik had 's ochtends inderdaad nul rimpels op die plek, maar ernáást overal strepen van de tape. Korean skincare? Prachtige advertenties met porseleinen huidjes. Maar als je, zoals ik, die huid niet hebt, werkt het denk ik niet. En duur is overigens ook niet altijd goed. Ik kocht ooit een peperdure crème. Mijn huid stond op een gegeven moment in brand. Na twee weken roodheid en niezen, bleek het die crème! Ik kon jarenlang alles op mijn bol smeren, nergens last van. Maar nu... Nog zoiets: wimperextensions. Ging een jaar top. Daarna ontstoken ogen. Ik leek wel een blobvis. Jammer, voor een blonde big als ik was het handig. Leco zei nog: een allergie kun je ook langzaam opbouwen. Nou, dat dus.

Ik laat me ook makkelijk iets aansmeren. Een crème van 340 euro? Ja, heb ik ooit gedaan. Deed het wat? Ja. Maar deed-ie meer dan eentje van dertig? Geen idee. Vaak werken de middenmoters bij mij het best. Te goedkoop doet niets voor mijn leeftijd, ik heb nu echt wel werkzame stoffen erin nodig. Vitamine C. Retinol. Hyaluronzuur. Minder romantisch, meer realistisch. Op mijn 25ste dacht ik: als ik dát smeer, krijg ik díé huid. Had ik toen maar geweten dat het volledig afhankelijk is van je huid, en van hoe je leeft. Dat had me veel geld bespaard.

Lees ook: Waarom Chantal botox gebruikt? 'Ook ik kijk 's ochtends naar m'n kop en denk: wat zíjn dit voor lijnen?'

Botox? Daar ben ik niet hysterisch over. Ik weet wanneer ik het wel of niet moet doen. Ga ik over een paar weken een film draaien? Dan geen botox, want ik moet kunnen fronsen, mijn gezicht kunnen bewegen. Fillers doe ik al jaren niet meer. Ooit uit onzekerheid te ver mee gegaan, ik werd Hannie Hamster, niet mooi, heb ik van geleerd, en door. Zalm-DNA-behandeling? Ook geprobeerd. Ik ben dus nooit bang om iets te testen, wat ook weer gevaarlijk is. Maar weet je wat de grootste bullshit is? Dat we denken dat één product of behandeling hét antwoord voor altijd is. Dat we de tijd stil kunnen zetten, dat het bij één behandeling blijft, dat je de zwaartekracht kunt verslaan als je maar genoeg smeert of spuit. Zwaartekracht komt. Punt. Ik ben er niet op tegen om de natuur een handje te helpen, maar zorg dat je je volle verstand gebruikt en mensen om je heen hebt die eerlijk zijn. Vriendinnen die zeggen: 'Lieverd, dit is het niet.' Die je appen: 'Laat de Hamsterweken maar aan de Appie over.' Mooi zijn is voor mij ook: geen zure kop hebben. En die ontstaat IN je hoofd. Geen verbittering over ouder worden. Je kunt zoveel schoonheid 'winnen' met een zacht hart en zonder jaloezie op alles en iedereen die wellicht mooier is.

Zelf voel ik me op mijn mooist op vakantie. Boek lezen in de zon met factor 50, IEDERE DAG TROUWENS, ook in de winter en ja, ook tussen je borsten: geloof me, anders ontwikkel je daar boomschors en zonschade is zo shit. Daarna douchen, haar aan de lucht laten drogen, BB-crème, mascara, klaar. En als ik moet werken geniet ik van al die mooie make-uplooks van Leco. Beauty is dus leuk. Genieten van een gouden huls met een rode lippenstift erin door mijn moeder. Experimenteren. Maar verwacht geen wonderen. Een goede crème helpt. Een goed karakter nog meer. Je kunt je gezicht nog zo goed insmeren, lamleggen of straktrekken, maar als je zuur in het leven staat, dan zie je dat evengoed. En dat is VEEL minder aantrekkelijk dan rimpels. Hmm, zouden we dat soort zuur niet ook met een klein naaldje uit de mens kunnen halen..? Ik stop het met liefde in een centrifuge en spuit het erin. Gat in de markt, joh!

Meer lezen over beauty, wat bullshittrends zijn en welke écht werken? Dat vind je in de nieuwste &C.

De nieuwste &C shop je hier