Chantal is tevreden en toch kriebelde het: 'Soms heeft zowel je relatie als je werk een frisse lik verf nodig'

Nachtelijk appen met iemand die niet te vertrouwen is, dat onzekere? Het lijkt me verschrikkelijk. Terwijl ik ook wel snap waarom mensen ernaartoe getrokken worden. Ook ik heb weleens voor spanning gekozen.

Toen ik een relatie met een jongen uit Limburg had, en in Amsterdam een ander leerde kennen. Ik voelde iets wat ik niet kon negeren. Aantrekking. Alsof er ineens iets aanging. En daar heb ik dus voor gekozen. Niet voor de reeds veilige, rustige weg, maar voor dat gevoel. Dat was niet netjes, to put it mildly. Maar misschien hoorde dat ook bij die fase in mijn jonge leven.

Want hoe verleidelijk spanning ook is, het is nu totaal niet meer wat ik zoek. Alleen, totale rust kan soms ook een beetje... beige worden? Beige is veilig. En veilig is ook goed. Een relatie die klopt, een leven dat loopt. Maar als alles 'beige' wordt, je werk, je relatie, dan kan er toch iets gaan knagen. &C bestaat inmiddels bijna tien jaar. Lang genoeg om te weten wat we doen, wat ons DNA is. En dat is superfijn. Een betrouwbaar fundament waar je op kunt bouwen. Maar ergens begon het te kriebelen.

Niet omdat het niet goed was, maar omdat we dit goed gebouwde huis eens een andere lik verf wilden geven, een ander behangetje. Niet omdat het moet, maar omdat het kán. Zakelijk durf ik heel goed van koers te veranderen, nieuwe wegen in te slaan. Soms zorgvuldig en rustig uitgedacht, soms totaal rigoureus en snel. Wat grappig is, want privé doe ik nooit zo. Ik hoef geen 'restyling' in mijn relatie. Geen plotwending, geen onverwachte spanning met een ander. Ik ben al zolang samen met mijn man. En wat ik daar het allerfijnst aan vind, is juist dat het al bijna twintig jaar zo is. Dat betekent niet dat het vanzelf goed blijft. Je moet wel je best blijven doen voor elkaar. Bij ons zit dat in kleine dingen. Eerlijk zijn als iets je stoort. Toegeven dat je thuis soms iets te veel de ouder bent in plaats van geliefdes. En dan ook: er iets aan doen. Een avond eten samen, een weekend weg. Tijd maken. Niet denken dat het vanzelf wel weer goedkomt.

En dat inzicht, dat je moet blijven bewegen om iets levend te houden, zit ook in deze restyling. Want wat niet werkt, is doen alsof alles goed is en er een mooi pleistertje overheen plakken. Als je iets verandert, moet het van binnenuit komen. Het fundament moet eerst kloppen – en dat doet het bij ons. Juist daarom durven we nu te zeggen: het mag weer wat scherper, meer naar de kern, recht voor z'n raap. Minder versiering, minder omfloerst, meer durven staan voor je smaak. En dat zie je nu ook terug in wat we maken. Geen radicale koerswijziging, maar qua uiterlijk meer passend bij wie we nu innerlijk zijn.

Ik ben ongelofelijk trots op &C. En vind het prachtig om ons, bijna, tienjarige jubileum te belonen en vieren met deze onwijs coole restyling. Je moet altijd in beweging blijven, zowel in je werk als in je relatie. Blijf eraan werken, je best doen, blijf pielen en laat het nooit (te lang) inkakken. We staan alleen stil als het 'erbij' is. Even erbij stilstaan dat we met een fantastisch team een prachtig merk hebben neergezet, ja, dat mag. En ook dat vind ik alleen maar mooi omdat ik thuis die liefde heb. Want zonder liefde, een stevig gefundeerde liefde, vind ik er helemaal niks aan. Ik gun het iedereen. Tien kussen voor ieder van jullie lezers. Er komt nog heel veel moois aan.