Anna Karolina vraagt de mannen: of jaloezie een afknapper is?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: is jaloezie een afknapper?

‘Ben jij eigenlijk ooit jaloers?’

Jonas kijkt me met een verwachtingsvolle blik aan. Anton en Chris zijn iets later vanavond.

‘Hoezo? Waarop?’ antwoord ik ietwat ongeïnteresseerd omdat er een ex van me binnenstapt, die ik al maanden niet heb gesproken, en die me van de een op het andere moment heeft geghost.

Hij geeft wat mensen amicaal een box. Zijn lach klinkt door de bar. Vroeger vond ik het een aandoenlijk geluid, maar nu zou ik hem het liefst met zijn blije kop tegen de bar stoten. Ik schud de narrige gedachten van me af.

‘Nog een keer? Wat vroeg je?’ vraag ik aan Jonas.

‘Of je jaloers bent aangelegd. Waar ben jij met je hoofd?’

Hij zucht.

‘Jaloers? Je bedoelt op een andere vrouw?’ vraag ik.

‘Gewoon, wanneer de gozer waar je mee gaat ook met anderen gaat bijvoorbeeld,’ zegt Jonas ongeduldig.

‘Wacht, hier moet ik even wat kanttekeningen bij hebben. Ik bedoel, hoe lang ken ik hem? Hoe vaak zijn we op date geweest? Is er al seks in het spel? Jaloezie is wat mij betreft afhankelijk van heel veel factoren.’

Ik draai mijn lichaam zijn kant op en leg mijn handen op zijn knieën.

‘O, ik dacht dat iemand gewoon jaloers was aangelegd of niet.’ Jonas staat op van zijn kruk en gaat tegen de bar aan staan.

‘Wat is er precies aan de hand?’ vraag ik hem.

‘Ben toch weer langs Jacq gegaan, je weet wel, die wilde meid die mij zo lekker de baas kan. Maar die is denk ik echt niet goed. Ik verdenk haar ervan dat ze door mijn telefoon gaat als ik douche of zo.’

‘Waarom denk je dat?’ vraag ik.

‘Omdat ik dagen erna berichten kreeg van mijn andere scharrels dat ze lastiggevallen worden door een onbekende dame die zich voordoet als mijn vriendin. Het is echt een zooitje geworden.’

Hij trekt een zuur gezicht.

‘Oeh, fuck. En je weet zeker dat het die Jacqueline is?’ vraag ik medelevend, terwijl ik ondertussen van binnen lach.

Het is niet voor het eerst dat Jonas in zeven sloten tegelijk loopt. Je zou denken dat na al die vrouwen die hij in zijn leven heeft gehad, hij iets meer van ze zou begrijpen, maar hij duikt er iedere keer in alsof 'ie een jonge pup is zonder enige opvoeding. Wat hij te bieden heeft is geen volwassen liefde, hij lijkt eerder een eeuwige onzekere tiener op zoek naar erkenning.

‘Ja, dat kan niet anders. Zij is de nieuwste aanwinst en de anderen weten inmiddels dat ze met dat soort geintjes niet bij me aan hoeven te komen. Kak, ik wist dat dit geen goed idee was.’

‘Maar zeg je nu dat al die andere vaste dames niet jaloers zijn? Is dat wat je zegt?’

Even blijft hij stil en denkt na. Ik vervolg:

‘Is jaloezie niet een teken dat je om iemand geeft? Ik bedoel, ik zou het echt raar vinden als mijn partner niet jaloers zou zijn. Zeg maar, totaal niet jaloers wanneer ik met anderen zou omgaan.’

Ik kijk peinzend.

‘Maar hoe ga je dat doen dan? Denk je dat hij het oke gaat vinden dat je wekelijks met drie gasten in de kroeg hangt?’ zegt hij met opgetrokken wenkbrauwen.

‘Maar jullie zijn gewoon vrienden,’ antwoord ik op automatische piloot. Dan zie ik zijn blik veranderen.

‘O, goed dat ik dat weet,’ zegt Jonas en knikt zacht met zijn hoofd.

Er valt een stilte.

‘Yo!’

Anton komt samen met Chris binnengewandeld en kijkt ons allebei met een grijns aan.

‘Wil ik wel weten wat er aan de hand is?’ vraagt Chris en kijkt mij onderzoekend aan.

‘Hoezo? Er is niks aan de hand,’ zeg ik snel en gebaar dat ik naar het toilet moet.

Al plassend vraag ik me af in hoeverre de dames waar hij mee omgaat echt content zijn met de omgang. Ergens vermoed ik dat hij halve waarheden vertelt en ze allemaal aan het lijntje houdt. Ik ken hem langer dan vandaag.

Eenmaal terug aan de bar zit Anton op de spreekstoel.

‘Ik maak Annabel soms expres jaloers. Effe testen of ze nog invested is. O heerlijk, dan zie je die bozige verongelijkte blik en dan weet ik dat ik aan de beurt ben. Ja, ik ga er goed op maar ik weet natuurlijk inmiddels wel welke knopjes ik in moet drukken en welke ik ongeroerd moet laten. Er zijn natuurlijk grenzen. Maar een beetje gezond geflirt, wetende dat je er toch niks van hoeft, daar is niemand slechter van geworden. Je moet gewoon weten wat je aan elkaar hebt.’

Jonas kijkt hem hoofdschuddend aan.

‘Dat is juist het punt, man. Ik wil me gewoon vrij kunnen bewegen. Jaloerse vrouwen zijn niet mijn ding. Het maakt ze lelijk. Ik blijf ver weg van al dat drama. Vermoeiende shit.’

Jonas rekt zich uit en gebaart naar de bardame voor nog een rondje.

Chris staat op van zijn kruk en gaat pontificaal voor Jonas staan. Hij ziet er breder uit dan anders en zijn avondjes samen trainen met Anton hebben zeker hun vruchten afgeworpen.

‘Weet je wat lelijk is. Jouw gedrag. Jij hopt van de een naar de ander, kwetst er negen van de tien en vindt het nog raar als de dames in kwestie gevoelens hebben. Geen drama zeg je? Drama is vermoeiend zeker? Weet je wat pas echt vermoeiend is? Luisteren naar jouw verhalen.’

Ik voel een knoop in mijn maag. Confrontaties zijn zo niet mijn ding.

‘Ho ho,’ zeg ik nu en ga tussen de mannen instaan.

Dan zie ik in mijn ooghoek een frisse blondine binnenstappen die haar arm om mijn ex heen slaat en hem een kus op de mond geeft. Hij kijkt met zijn pretogen naar haar en een steek van jaloezie snijdt mijn hart in tweeën.

Lees ook: Anna Karolina vraagt de mannen: is wild alleen lekker zolang je het kunt temmen?

Natuurlijk is een lichte vorm van jaloezie soms gewoonweg een bewijs dat je partner om je geeft en je vooral niet kwijt wilt en andersom. Maar wanneer het te obsessief wordt en meer een toe-eigening vertegenwoordigt dan een uiting van liefde, dan kan het zeker voor frictie zorgen. Niemand wilt op eieren lopen en zich gekooid voelen in een relatie. Vooral niet wanneer je zelf weet dat je totaal niks van een ander wilt en het vaak gewoonweg om aandacht geven of krijgen gaat als een sociale omgangsvorm. Sommigen onder ons zijn nu eenmaal wat flirteriger dan anderen en laten we wel wezen, juist de verschillen tussen de mensen houden het leven spannend en leuk.

Maar let wel, zelf jaloezie voelen is een hel en daar mag best wat meer aandacht aan worden besteed. Vooral door jezelf. Want vaak heeft het met diepe wonden te maken die je kwetsbaar maken.

Wat als wapen kan dienen tegen het groene monster is goede communicatie, vertrouwen om daarmee je partner gerust te stellen. Maar daar zit nu juist de knik in de kabel. Niet iedereen zit in een vaste diepe relatie, waardoor er sprake is van een groter speelveld en van meerdere spelers tegelijk. Dan is juist vertrouwen en geruststelling vaak zoek.

Het advies in deze zou zijn goede afspraken maken om ervoor te zorgen dat een ieder weet waar ‘ie aan toe is.

Maar ook dit is makkelijker gezegd dan gedaan, want wanneer moet je iemand uit de droom helpen dat hij of zij de enige is waar jij je oog op hebt laten vallen? En zorgt te vroege eerlijkheid er juist niet voor dat de ander wellicht de relatie afschuift als casual en lichte vorm van jaloezie omslaat in onverschilligheid?

Wanneer je bij voorbaat al weet dat er anderen zijn, dan word je wellicht automatisch afgevlakt in je gevoel, en loopt het maken van een diepe connectie hierdoor wellicht gevaar.

Jaloezie, het groene monster.

If you can't beat it, just try to understand it.

Want zoals met veel monsters is het aangaan ervan het begin van de overwinning.