Anna Karolina vraagt de mannen: bestaat er zoiets als een lelijke vulva?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: bestaat er zoiets als een lelijke vulva?

'Ik zeg je, het zag eruit als lappen gebraden rundvlees. En het klapte. Maar niet zo erg als die koolbladeren van een paar weken terug. Dat dan weer niet.'

Een groepje van drie studenten staat aan de bar. Het is overduidelijk waar ze over lullen. Alle vier spitsen we onze oren. De praatgrage gast vervolgt:

'Beffen kon ze wel vergeten. Heb haar maar van achteren genomen. Maar ik zeg je, ontwijk haar.'

Hij duwt zijn borst vooruit en krijgt gelach te horen van zijn tweekoppig publiek.

'Zo is het genoeg,' zegt Jonas en doet een stap naar voren. Met grote ogen volgen we zijn beweging.

'Yo, mannen, ik denk dat we even moeten praten,' zegt hij kalm. De jongemannen kijken hem verbaasd aan. Jonas begint aan zijn monoloog, maar hij staat net iets te ver van ons vandaan om alles te kunnen volgen. Aan de jongemannen te zien zijn ze volledig onder de indruk van hem.

Opvallend dat juist hij besluit ze te corrigeren gezien zijn status als fuckboy. Jonas is ook niet bepaald de vrouwvriendelijke inslag in ons wekelijkse praatgroepje.

'Hebben jullie dat ooit meegemaakt? Dat je een kut lelijk vond?'

Ik stel de vraag en denk terug aan de keer dat ik jaren geleden naar de sauna ging met een vriendin en schrok. Ik vind het nog steeds lullig van mezelf, maar laten we het erop houden dat dit zich allemaal afspeelde voor de tijd van snel internet en dat ik, naast mijn eigen vulva en die van een tiental pornosterren in de films die ik stiekem van mijn broer afspeelde thuis, geen andere voorbeelden ervan had gezien. Ik was zo bleu als wat op dat gebied.

Ik weet zeker dat het nu anders zou zijn geweest, maar toen ik haar vulva zag, die zo anders qua vorm was dan die van mij, week ik even achteruit. Ik heb me toentertijd serieus afgevraagd of een man daar überhaupt problemen mee zou hebben. Ze had toen een hele leuke vriend overigens, dus ik concludeerde dat het antwoord nee is.

'Lelijk? Je bent niet goed. Het is het mooiste wat er is!'

Anton wil zijn mening over dit onderwerp duidelijk van de daken schreeuwen en maakt een groot weids gebaar met zijn armen.

'Bij iedere vrouw is het weer een verrassing. Iedere kut heeft karakter, schoonheid en een eigen aantrekkingskracht. Het is een wereld op zich. Ik heb echt van alle vormen genoten: de Barbie, de gordijntjes, de lekkere opgezwollen Barbie.'

'De puff bedoel je,' valt Chris hem in de rede.

De mannen stoten elkaar gniffelend aan.

'De lekkere fluffy puff ja, of de ontluikende tulp.'

Anton probeert een soort van openstaande bloem na te maken met zijn twee handen. Gefascineerd kijk ik toe.

'Wat de fuck is een Barbie of een opgezwollen Barbie? Effe serieus,' vraag ik.

'Hallo, een Barbie is gewoon een perfect, nou ja, ze zijn allemaal perfect, maar zo'n mooi gesloten poesje waarbij de schaamlippen helemaal verstopt zijn en je alleen een spleetje ziet. Een pornokut, zeg maar. Een opgezwollen variant is de zogenaamde Fat Pussy, zo lekker sappig en mals, hetzelfde als de barbie, maar dan met vollere, dikkere buitenste lippen. Die heb ik eigenlijk het liefst. Zo'n lekker vers broodje.'

Anton noemt ze stuk voor stuk op en lijkt ze ook direct te visualiseren, want zijn ogen glinsteren en krijgen een gekke uitdrukking. Bijna maniakaal.

'Misschien een beetje TMI, maar Annabel is sowieso mijn allerlekkere puff.'

Ik voel dat mijn wangen gloeien. Gek eigenlijk om te weten hoe een andere vrouw down there eruitziet.

'Je vergeet de zogeheten hoefijzer. Het gelukskutje, noem ik het. Wanneer er wat meer open ruimte is bij de clit zodat je er beter bij kan tijdens het likken.'

De woorden van Chris overvallen me. Ik vind het een grappige omschrijvingen en ik kan me er zeker wat bij voorstellen, maar dat onze meiden, om ze zo maar te noemen, op deze manier worden gecategoriseerd, voelt op de een of andere manier stom. Toch begin ik na te denken over de vulva van mijn vriendin.

'Hoe noem je er een waarbij de schaamlippen iets meer hangen? Dat het een soort van twee zakjes zijn, een beetje als jullie balzak?' vraag ik.

'Ja, die had ik ook een keer. Fascinerend vond ik het. Dat komt door het weinige vetweefsel wat er dan inzit. Waarom vraag je dat? Heb jij ..'

'Doe normaal,' snauw ik meteen wanneer ik ze allebei naar mijn kruis zie staren. Maar om nu met deze twee malloten over mijn jeugdige ongemak van vroeger te praten, daar heb ik ook geen zin in.

'Zo, die heb ik ook even meteen wat kennis bijgebracht.'

Jonas voegt zich weer bij ons en de drie gasten lopen met hangende koppies de bar uit.

'Wat heb je gezegd?' vraag ik.

'Maakt niet uit. Geloof me maar, zo lullen ze nooit meer. Heb ook meteen een nieuw rondje van ze geregeld.'

De volle glazen worden voor ons neergezet.

‘Waar hebben we het over deze week?' vraagt hij.

Jonas knikt trots met zijn hoofd en ik zie sterretjes in zijn ogen.

'Barbies, tulpen en gordijnen,' antwoord ik lachend.

'Niks gemist dus,' antwoordt Jonas. Hij haalt zijn schouders op en neemt een flinke slok van zijn bier.

Vagina’s, kutjes, vulva's, hoe je het beestje ook noemt, ze zijn allemaal net zo eigen als de persoon die eraan vastzit, omdat ze door de natuur aan ons zijn gegeven. Net als ieder mens mooie en minder mooie kenmerken heeft, hebben ook onze geslachtsorganen elementen en uiterlijkheden die de een mooi vindt en de ander wat minder.

Er is niet één soort schoonheid. Dat geldt voor alles. Smaken verschillen en de een zal een pornokutje prefereren boven een tulp, en een ander juist andersom. Net als de vorm van je neus, oren, lippen, borsten, noem het maar op, heeft de vrucht tussen je benen haar eigen karaktereigenschappen. En dat maakt het juist zo eigen en bijzonder. Als we allemaal één soort kut hadden, was het ook maar saai geweest, lijkt me. Het is de pret van elkaar ontdekken om erachter te komen hoe iemand eruit ziet tussen zijn of haar benen.

Mooi of lelijk? Het antwoord bestaat gewoonweg niet.

Het is een deel van het lichaam en mits je eraan wilt gaan sleutelen moet je het ermee doen. En laat dat dan ook vooral hetgeen zijn waar het voor bedoeld is, voor het doen.

Want, o, wat doen we er leuke en vooral ook prachtige dingen mee. We vrijen vol lust, genieten met volle teugen, baren nieuw leven, bloeden een paar dagen per maand, stromen over van geilheid en noem het maar op.

Het is een orgaan en niet een stilleven. Kijk hoe ze verandert naarmate je ermee speelt. Kijk hoe ze leeft en met de jaren een nieuw gezicht krijgt. Bewonder haar om haar veerkracht en essentie.

Ze is mooi, in al haar glorie.