Door: Anna Karolina Caban
Ik zou zweren dat al het bloed uit mijn lichaam wegvloeit en dat ik slechts een schim ben van wie ik zonet nog was. Niet dat deze man zoveel invloed op mij heeft, maar omdat ik me ineens ervan bewust word dat ik volledig voor gek ben gehouden en als een pion ben ingezet in hun smerige spel.
June ligt voorovergebogen over de rand van het bed en Raymond staat wijdbeens achter haar. Haar hoofd ligt gedraaid naar de deur. Alsof ze allang wist dat dit ging gebeuren en er zeker van wil zijn dat ik zie wat er gaande is.
'Is dit wat je wilt? Waarom verdwijn je niet uit mijn leven?'
Raymond hijgt de woorden vol boosheid, maar zijn harde stoten die in haar gaan zijn van een ander kaliber. Het is overduidelijk dat dit hun dynamiek is. Dat zij precies weet welke knoppen ze moet indrukken om hem over een bepaalde grens te krijgen.
Met een verschrikte blik kijk ik haar aan en krijg een sluwe glimlach terug.
Het bloed keert weer terug in mijn lijf, maar borrelt nu zodanig tot een kookpunt dat ik bijna zwart zie. Het gaat niet om hem, het gaat om haar. Deze vrouw heeft zowel hem als mij bespeeld en ik heb gewoonweg niet de attributen om ertegen te vechten. Of wel?
Ik heb het gevoel dat ik iets moet zeggen, of in ieder geval weg moet lopen. Maar iets houdt me daar. En erger nog: het aangezicht van haar tengere lijf dat door zijn helse opwinding wordt gepenetreerd, doet het kriebelen tussen mijn benen. Ook al ben ik al twee keer gekomen, dit verhaal lijkt nog niet af.
Dit is duidelijk een spel dat haar opwindt. En tot mijn eigen schrik mij ook. Het voelt nieuw en ongelofelijk spannend.
Ik ben ineens vergeten dat mijn verlangen naar hem uitgaat. We hebben zonet seks gehad en dat lijkt de begeerte te hebben gestold. Ja, hij is zeker aantrekkelijk, ja, hij is gewoonweg heerlijk, maar nu ik hem zo zie kan ik alleen maar medelijden voelen voor deze man die zich zo diep in het web van deze femme fatale heeft weten te werken.
Zij heeft hem en zit duidelijk onder zijn huid. De conclusie dat ik hier geen nacht langer blijf, is reeds getrokken. Maar o wee dat ik haar als een overwinnaar uit dit spel laat weglopen.
Als een magneet gaat mijn hand tussen mijn benen. Raymond is zo gefocust op haar en zichzelf dat hij mijn aanwezigheid totaal niet opmerkt. Even zie ik haar fronsen en dan verdwijnt de lach van haar gezicht.
Mijn mondhoeken krullen omhoog. Ik kijk naar het tafereel voor me en begin mezelf te strelen. Dit verhaal krijgt een nog avontuurlijker hoofdstuk dan ik ooit had kunnen bedenken. Met zijn handen trekt hij haar billen omhoog.
‘Je kontje gaat eraan,’ bijt hij haar toe en langzaam laat hij zijn harde lid in haar verdwijnen.
Ze kermt van genot.
Mijn sappen vloeien over mijn verhitte benen.
Haar ogen sluiten zich. Ze weet dat ze verloren heeft.
Nu ik ze samen bezig zie, voel ik dat ze perfect bij elkaar passen. Deze vrouw gaat nooit uit zijn leven verdwijnen. Ze heeft hem betoverd met haar spel en hij doet vrijwillig mee. Het is alsof ze op afstand kan ruiken wanneer er een nieuwe vrouw zijn leven binnenwandelt en daar steekt ze blijkbaar iedere keer een stokje voor.
‘Ik ga komen. Ik spuit je vol,’ zegt Raymond met een lage stem en ik zie zijn gespierde rug gekromd over haar de klappen opvangen van zijn zoveelste orgasme.
Steeds sneller en sneller draai ik rondjes rondom mijn klit en ook ik kom al staande klaar. In stilte. Volledig in mezelf gekeerd. Ik voel me een overwinnaar en heb het hele duivelse spel uitgespeeld. Dit was geen gevecht met hem, maar met haar.
June opent haar ogen. Er schuilt verdriet in haar blik. Ik zie een vrouw die een man aan zich heeft weten te binden via manipulatieve spelletjes en die waarschijnlijk het liefst met mij door de gang weg was gelopen, ver weg van al deze bullshit, de vrijheid tegemoet.
Avonturen zijn heerlijk. Maar sommige laten je net iets te ver van huis gaan en ik denk dat ik mijn portie wel gehad heb nu.
Slapen tussen de poezen lijkt me ineens niet eens zo'n slecht idee.
Einde
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))