Door: Anna Karolina Caban
Hij draagt me iets dichter naar de waterkant en laat me vervolgens langzaam zakken. Zijn bult strijkt tegen mijn lijf en alles begint te gloeien. Het water klotst tegen mijn kuiten. Mijn onderlichaam voelt alsof het zich vermengd heeft met de emulsie om ons heen. Ik ben zo week als wat. Mijn ratio is nergens meer te bekennen. Het enige wat ik voor ogen heb is zijn inmiddels harde opwinding tussen mijn lippen.Â
‘Pijp me,’ gebiedt hij nog een keer.Â
Dit is precies hoe het voelde die nacht op Ibiza. Ook al hadden we toen onze kleding nog aan, iets aan de manier van hoe hij naar me keek en tegen me sprak gaf me het gevoel dat ik alles voor deze man zou doen. Alles. Zijn woorden lijken wel spreuken die me betoveren, en die alles wat eromheen zweeft, doen verdwijnen.Â
Langzaam laat ik mijn handen rusten op de erectie in zijn boxer. Hij voelt groot, vlezig en vooral gevangen.Â
‘Voel maar wat je met me doet,’ zegt hij hees.
Ik kras zachtjes met mijn nagels over de lengte van zijn lul en trek vervolgens langzaam het stuk stof van zijn lijf. Het gaat niet helemaal soepel. De stof plakt aan zijn goddelijke lichaam, maar dat maakt het moment des te spannender voor mij.Â
En ineens zie ik hem in zijn prachtige glorie. Ik kijk verlekkerd naar zijn immense exemplaar. Dan kijk ik hem recht in de ogen aan. Zijn blik is haast duisterder dan het water om ons heen.Â
‘Arzu, je hebt geen idee hoe lang ik dit al wil,’ zegt hij en streelt een plukje haar uit mijn gezicht.Â
‘Is het daarom dat je mijn foto’s bij je draagt?’ voor ik het weet is het eruit.Â
Binnen een seconde verandert de sfeer en doet hij een stap naar achteren.Â
‘Wat bedoel je?’ vraagt hij nu zakelijk en trekt zijn boxer die om zijn bovenbenen spant omhoog. Met moeite en precisie stopt hij zijn harde weg.Â
‘Ik bedoel, ik zag de foto’s in je broekzak,’ antwoord ik en voel aan alles dat ik de magie van het moment volledig heb verpest.Â
‘Kom mee.’
Hij stapt langs me heen het water uit en loopt richting het kleed. Ik volg hem. Ook al is het moment verpest, niets aan dit geeft me het gevoel dat ik gevaar loop.Â
Hij begint met een zachte stem:
‘Ik heb mijn lesje geleerd. Mijn vrouw heeft jarenlang achter mijn rug om zaken gedaan met lieden die mijn concurrentie waren. Ik vertrouw niemand meer. Het spijt me als het vreemd overkomt. Het is niks persoonlijks. Ik moet gewoonweg een check doen voordat ik me inlaat met mensen tegenwoordig. Hoe ouder je wordt Arzu, hoe schaarser de tijd om maar een beetje rond te dollen en iedereen maar met een open hart je wereld binnen te laten.’
Ik voel me even van mijn stuk gebracht door zijn woorden. Ik had veel verwacht, maar niet een eerlijk antwoord, dat een diepgeworteld vertrouwensprobleem aan het licht brengt. Ik streel zijn been.Â
‘Het is een rare wereld, I know. Ik bedoel, eigenlijk is het waanzin wat ik hier aan het doen ben. Ik ken je ook totaal niet en laat me zomaar meenemen naar een afgelegen plek. Wie weet wat er allemaal had kunnen gebeuren,’ zeg ik begripvol.
‘Wat had er kunnen gebeuren dan?’
Hij stelt de vraag op zo’n manier dat ik tintelingen voel over mijn hele lijf. De waterdruppels die op mijn huid liggen lijken allemaal instant te verdampen. Ik gloei van binnen en kan mijn woorden niet op een rijtje krijgen.Â
Ik sla mijn hoofd neer en blijf hangen met mijn blik op zijn immer kloppende erectie in zijn boxer.Â
We hebben genoeg woorden verspild.
In een snelle beweging trek ik zijn natte short weer naar beneden. De agressieve uitstraling van zijn krachtige staaf doet me watertanden. Zijn eikel is zo perfect dat ik als door een magneet ernaar toe getrokken mijn zachte lippen vol overgave eroverheen vouw. Hij past maar net. Ik kreun van verrukking en hoor hem diep zuchten.Â
Iets neemt het van me over en ik neem hem zo diep in me dat ik ervan moet tranen. Maar ik wil alles van hem. Alles.Â
‘Wacht, wacht niet zo snel. Ik wil nog niet komen,’ zegt hij in volle ernst en klemt zijn krachtige handen om mijn onderarmen.
Wordt vervolgd.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))