Rowen is trots op haar littekens: 'Ze laten zien hoe ik voor mijn leven heb gevochten toen ik twee jaar oud was'

Vroeger worstelden ze met hun lichaamsbeeld, maar inmiddels gaan de vrouwen die we spraken voor &C's Zomerboek vol zelfvertrouwen in bikini op de foto. Rowen Aida (35) is fitnesstrainer en eigenaar van fitnessplatform Elevate by Rowen. Ze kreeg op haar tweede de meningokokkenziekte, wat haar bijna het leven kostte. De littekens op haar been vertellen haar overlevingsverhaal.

'Laatst liep ik in mijn korte broek op Schiphol en staarden veel mensen me aan. Ik was in de war. Waren het de stickers op mijn koffer? Had ik een vlek op mijn shirt? Pas na een paar tellen viel het kwartje: ze keken natuurlijk naar de littekens op mijn been. Het was voor mij een veelzeggend moment. Ineens besefte ik hoe weinig ik daar zélf nog mee bezig ben.

Dat is weleens anders geweest. Als kind schaamde ik me voor mijn littekens. Op strandfoto's van toen zie je mij vaak met een legging onder mijn badpak. Omdat ik niet in de zon mocht, heb ik lang gedacht, maar mijn moeder vertelde laatst dat het mijn eigen keuze was. Ik wílde ze bedekken.'

De tekst gaat onder de foto verder.

'Als tiener droeg ik wel bikini's, al bleef het een lastig punt. Ik liep meteen handdoek om me heen gewikkeld naar de zwembadrand, zodat zo min mogelijk mensen mijn benen konden zien. Korte broekjes of jurkjes droeg ik zelden. Op mijn zestiende ging ik meer van me afbijten. Als mensen een opmerking maakten of onbeschaamd staarden, gaf ik ze een grote mond. Zo leek ik zelfverzekerd, maar achteraf gezien zie ik dat het geen écht zelfvertrouwen was. Dat kwam pas later en ging geleidelijk. 

Eén moment heeft veel impact gemaakt. Ik was in de twintig en ging vaak naar festivals en feesten. Op een dag was het 30 graden. 'Kom op,' zeiden mijn vrienden, 'trek gewoon die korte broek aan'. Het voelde onwennig, maar ik was nog geen minuut het festivalterrein opgelopen of ik kreeg al een compliment. 'Je ziet er tof uit, het staat je goed'. Vanaf dat moment begon ik mijn lijf meer te ownen. Ik trok vaker een korte broek aan, met Dr. Martens eronder: de littekens werden op een bepaalde manier onderdeel van mijn look, iets wat bij mij hoorde. Gaandeweg veranderde het verhaal in mijn hoofd. 

Lees ook: Terwijl backpackers zoeken naar de ware betekenis van het bestaan, blijf ik bij de minibar en hete ober

Vroeger voelde ik me anders en vond ik dat een probleem. Nu voel ik me anders en ben ik daar juist trots op. Mijn littekens vertellen mijn verhaal en laten zien hoe ik voor mijn leven heb gevochten toen ik twee jaar oud was. Laatst vroeg iemand wat ik aan mijn lijf zou veranderen als ik één ding moest kiezen. Het kwam niet eens in me op om mijn littekens te noemen. Ik dacht er pas aan toen de andere persoon opmerkte dat ze het tof vond dat ik daar niets over zei. Sowieso is er niets wat ik aan mijn lijf zou willen veranderen. 

In de fitnesswereld worden bepaalde fysieke kenmerken geprezen. Mensen streven naar een sixpack, ronde billen of een bepaald postuur. Nu is er niets mis met doelen hebben. Sterker nog, ik vind het fantastisch om mezelf uit te dagen en ergens hard voor te werken. Maar het is ook heel makkelijk om je in die doelen te verliezen en te denken dat het bereiken daarvan je gelukkig maakt. Ik heb geleerd dat zelfvertrouwen te maken heeft met accepteren waar je nu staat, wie je nu bent en hoe je er nu uitziet. Ik ben blij dat de littekens op mijn been me aan die les blijven herinneren.'

Benieuwd naar de vier anderen die zich zelfverzekerd voelen in hun beach attire? Je leest ze in &C's gloedhete zomerboek dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:

Shop &C's Zomerboek nu hier!