Beppie is abortusbuddy: ‘Niet iedereen heeft iemand om mee te gaan’

Wat als je een abortus wilt ondergaan, maar niemand hebt die met je mee kan? Of niemand die je durft te vertellen dat je zwanger bent? Beppie Vlutters (27) gaat als abortusbuddy mee naar de kliniek. ‘Ik wil ervoor zorgen dat niemand zich op zo'n moment alleen hoeft te voelen.’

Een vrouw is doodsbang voor haar abortusbehandeling. Op TikTok heeft ze video's van de anti-abortuslobby gezien, waardoor ze vreest dat het personeel haar zal pesten of veroordelen. Onderweg naar de kliniek probeert Beppie haar gerust te stellen. Na de behandeling ziet ze de spanning van haar gezicht verdwijnen. ‘Het was fijn om te zien dat ze mede dankzij mijn aanwezigheid met een goed gevoel naar huis kon gaan.’

Beppie is sinds 2023 vrijwilliger bij Samen naar de Kliniek. Als abortusbuddy begeleidt ze mensen naar een abortuskliniek en biedt ze steun. Hoewel een abortus voor de een een ingrijpende ervaring is en voor de ander een passende medische beslissing, kan het prettig zijn om op zo'n moment iemand naast je te hebben. ‘Ik wil ervoor zorgen dat niemand zich op zo'n moment alleen hoeft te voelen.’

Een geruststellende aanwezigheid
‘De vrouw die ik begeleidde, had vooraf allerlei TikTok-video's van de anti-abortuslobby gezien. Ik kon haar vertellen dat mijn ervaringen met de kliniek juist heel anders waren. Ik merkte dat het haar goed deed om dat te horen. Ze liet duidelijk merken dat ze me dankbaar was en bood zelfs aan om een keer voor me te koken. Ik kan niet bepalen hoe iemand zich voelt of alle zorgen wegnemen, maar ik kan er wel voor diegene zijn.’

‘Wat ik regelmatig tegenkom, is dat kliniekbezoekers zich alleen voelen of het idee hebben dat ze met niemand in hun omgeving over hun situatie kunnen praten. In dat soort situaties kan het veel rust geven om iemand naast je te hebben die zonder oordeel luistert en tijd voor je maakt. Een buddy aanvragen betekent niet automatisch dat je twijfelt over je beslissing of dat je het heel moeilijk hebt met de abortus. Iedereen beleeft zo'n situatie anders. De een vindt de behandeling emotioneel zwaar, terwijl de ander vooral blij is dat diegene de zorg kan krijgen die op dat moment nodig is. Soms wil je ook gewoon niet alleen naar de kliniek gaan.’

Geen begeleiding is hetzelfde
‘Je hoeft niet altijd iets te zeggen of een oplossing te bieden. Soms is het genoeg om er gewoon te zijn, op een manier die bij de ander past. Hoe de begeleiding eruitziet, verschilt per persoon. Soms spreken we af bij de kliniek of in een koffietentje om elkaar eerst wat beter te leren kennen. Soms verloopt het contact alleen telefonisch of via appjes. We stemmen samen af wat iemand prettig vindt en waar diegene behoefte aan heeft. Je weet vooraf niet wie je gaat ontmoeten en wat iemand heeft meegemaakt. Iedere begeleiding is anders.’

Beppies motivatie komt niet voort uit een eigen ervaring met abortus. Ze vindt dat iedereen zeggenschap moet hebben over het eigen lichaam en toegang moet hebben tot zorg, zonder schaamte of veroordeling. ‘Ik vind het belangrijk om niet alleen de moeilijke kanten van abortus te belichten, maar ook ruimte te geven aan positieve ervaringen. Abortus is voor iedereen anders. Ik hoop het beeld te doorbreken dat een abortus altijd zwaar of traumatisch is. Door er over te praten, ontstaat er meer ruimte voor verschillende ervaringen.’

Een hand om vast te houden
Ook de mogelijkheid om bij een abortuskliniek te worden aangesproken of geïntimideerd, kan voor spanning zorgen. Zelf heeft Beppie dit nog niet meegemaakt. ‘Als buddy's zijn we getraind in de-escalatie. Mocht zich zo'n situatie voordoen, dan proberen we de kliniekbezoeker daar zo veel mogelijk buiten te houden. De veiligheid van de kliniekbezoeker en onszelf staat voorop. Je moet als vrijwilliger ook goed je eigen grenzen bewaken.’

Toch zijn het vooral de persoonlijke momenten die Beppie bijblijven. ‘Ik begeleidde eens iemand die enorm angstig was voor de behandeling. Toen ze vroeg of ik erbij wilde zijn, ben ik naast haar gaan zitten en bood ik haar mijn hand aan. Die pakte ze stevig vast en keek me recht aan, op een manier die me raakte. Dat was heel bijzonder. Je kunt niet wegnemen wat iemand voelt of heeft meegemaakt, maar je kunt er wel voor zorgen dat iemand dat moment niet alleen hoeft door te maken. Soms is het al genoeg dat er iemand naast je zit en je hand vasthoudt.’