Op Nieuwjaarsdag is het verschil tussen het mensenvolk het grootst

Het nieuwe jaar is hier. De dag waarop het verschil tussen het mensenvolk het grootst is. 

Je hebt mensen die verstopt onder hun deken paracetamol slikken als een walvis die al dagenlang geen plankton heeft gegeten. Er zijn mensen die met piepende oren op een feestje hun derde fles brut champagne achterover slaan. En je hebt voornamelijk wannabe jagers/verzamelaars die met een spekkige huid en (hopelijk niet) met een oranje muts de bevroren zee in springen. 

Wat je wil voorkomen op 1 januari is dat deze categorieën gaan mengen. Dat leidt gegarandeerd tot een unheimische situatie. Het katervolk wil echt niet het filmpje zien van Arie Boomsma die gespierd als Heracles uit de zee komt rennen. Maar kan weer wel genieten van hun vriend David die ‘nog steeds niet naar huis is gegaan.’ David kan juist wel lachen om de mensen die in de zee springen: 'Kijk dan, dit! Hóe dan?!’ Niet beseffende dat hij zelf staat te bibberen omdat hij doorweekt van het mensenzweet buiten een sigaret staat te roken. 

Ikzelf heb weleens de grote fout gemaakt dat ik overmoedig in twee categorieën tegelijk sprong. Ik was achttien jaar en stond op een feestje waar ik straalbezopen om drie uur 's nachts schijnbaar had toegezegd om de volgende ochtend in Scheveningen (jep, met die oranje muts) de zee in te springen. Om 8 uur belde het groepje mede-feestgangers bij me aan. Ik was letterlijk nog dronken toen ik open deed. Dit was nog voordat koud douchen een ding was, hè! Niemand van ons groepje was voorbereid op wat er komen ging. Het voelde alsof ik met duizend messen lek geprikt werd en de Sambuca als straaltjes zwetende ellende uit mijn lichaam gleed. Je kunt veel over 1 januari zeggen, maar saai is het in ieder geval niet. 

En dus in welke categorie je dit jaar ook valt: we hebben maar mooi wel weer een nieuw jaar aangetikt met z’n allen. En daar kan geen kater nog verandering aan brengen. 

Happy new year, lieve mensen!