Chantal openhartig over exen: 'Minder fijne ex-momenten zijn er ook - Johnny was niet altijd even trouw'

Op ex-peditie.

Ik heb geen exen voor wie ik spontaan weg zou duiken als ik ze op straat tegenkom. Of die mij een beuk voor mijn harsens zouden willen geven. Ik geloof ook zeker dat je vrienden kunt blijven met je ex. Helemaal als er kinderen in het spel zijn.

Maar zelf ben ik na een break-up meer van team loslaten. Even afstand, ruimte, resetten. Ik denk dat dat ook heel normaal is. Met elke ex heb ik wel herinneringen waar ik met een glimlach aan terugdenk. Al zijn er ook minder fijne momenten blijven hangen - zoals Johnny, die niet altijd even trouw was. Of die keer dat ik zelf een scheve schaats reed bij een ex... Daar kijk ik dan toch wat minder graag op terug.

Wat ik in elk geval van mijn vorige relaties heb geleerd, is dat je op tijd je bek moet opentrekken. Niet blijven schipperen om de vrede te bewaren. Ik ben daar van nature goed in, situaties in harmonie brengen en iedereen tevreden houden. Tegelijkertijd vind ik het ook niet moeilijk om te confronteren. Maar dat vind ik makkelijker op mijn werk dan in een relatie. Daar moest ik in groeien.

Ik weet nog dat ik met een ex een weekend wegging, terwijl ik wist dat hij het niet kon betalen. Ik zei: 'Maakt niet uit, ik betaal alles wel.' Bij het uitchecken dacht ik toch: godverdomme, het irriteert me wél. Les geleerd: als iets je steekt, zeg het dan meteen. Niet achteraf lopen knagen. Liefde is geen wedstrijd in op je tong bijten.

Toen ik Marco tegenkwam, dacht ik voor het eerst: o, zó hoort het dus te voelen, een volwassen relatie. Hoe anders was dat met Johnny, met wie ik drie jaar af en aan samen was. Kuikens waren we, zo onvolwassen. Maar in vijfentwintig jaar kan er veel gebeuren.

Toen ik Johnny belde om hem te vragen voor deze shoot, appte hij dat hij in de Beekse Bergen zat, en daarom even niet kon bellen. 'Zo, je bent nóg meer een family man geworden dan ik dacht,' appte ik terug. Maar het bleek de locatie te zijn voor zijn talkshow voor de zomer. Dus ik appte hem maar de vraag: 'Wil je in en op &C met mij in een nummer over exen?'

Hij stuurde grappend terug: 'Ik alleen, of samen met al die andere 34?' Haha. Grappig. Exen-humor. Ik stuurde terug: 'Ja, ik heb een touringcar geregeld.' Hij: 'Nee, sorry, even serieus, jij en ik alleen?' Ik: 'Ja, jij en ik alleen. Nou ja, met een fotograaf, stylist, visagist en productie.' Hij: 'O, jammer...' Ook exen-humor. Denk ik. In ieder geval is 't typisch Johnny.

Hij: 'Op de Malediven?'
Ik: 'Nee, in Amsterdam-West.'
Hij: 'O, heel jammer.'
Ik: 'Het hóéft niet, hè?'
Hij: 'Jawel, doe ik graag, gezellig!'
Ik: 'Als verrassing laat ik al jóúw exen komen.'
Hij: '...'
Ik: 'Da's exen- humor. Of beter gezegd heksen-humor.'
Hij: 'Ik moet nu live, maar app maar wanneer en waar, ik ben er!'

Dát is nou óók Johnny. Niet meer van mij, maar als 't echt nodig is zal ik als een oude vriendin af en toe even voor 'm zorgen. Johnny, m'n ex-verzorgpony.

scoor &C's nieuwste editie nu hier!