Door: Chantal Janzen
Ik moet het podium op. Alleen weet ik mijn tekst niet, heb ik mijn kleding niet aan en heb ik geen idee waar ik moet opkomen. Soms ontbreekt ook mijn make-up. Of mijn pruik. En dan word ik wakker.
Dit droom ik best vaak. Net als dat ik te laat ben voor mijn eindexamen of niet weet of ik het ga halen. Terwijl ik mijn examens heb gehaald en nooit te laat ben voor een voorstelling. Misschien is het de discipline in mij die dat gewoon echt niet trekt.
Ook thuis gebeurt er in mijn dromen van alles. Zo besloot Marco ooit een halfjaar alleen naar een eiland te vertrekken. Om een boek te schrijven. ‘Maar gaan we dan uit elkaar?’ vroeg ik. Nee, hij hield gewoon van ons allemaal. Het leek hem alleen heerlijk om daar in z’n eentje te zitten. Daar stonden we dan, met Bobby en James in de keuken. Als papa dat wilde, moest papa dat blijkbaar maar doen. Toen ik wakker werd, lag hij niet naast me. Hij was al naar zijn werk. Dacht ik toch even: wacht, heb ik signalen gemist?
Ik heb ook weleens gedroomd dat ik het met iemand deed van wie ik wakker dacht: dat wil ik helemaal niet. Ook niet in de toekomst. Ik ga geen namen noemen. Maar toen ik hem daarna zag, keek ik toch anders naar hem. Niet positiever, voor de duidelijkheid.
En dan die keer dat we met Marco en de kinderen mijn ex Johnny en zijn vrouw Anouk tegenkwamen bij een Italiaan in de buurt. Zij hadden hun kinderen ook bij zich. Gezellig op het terras. Johnny gaf Marco nog een compliment dat hij er zo goed uitzag. Die nacht zaten alle kinderen in mijn droom samen aan tafel en wisten wij niet meer welk kind van wie was. ‘Heb ik dit kind nou met jou gemaakt? Of is dit er eentje van jullie? Heb ik daar ook nog iets aan bijgedragen?’ Eén grote rotzooi. Puur omdat we elkaar op een terras waren tegengekomen. Daar kan ik achteraf om lachen.
Maar ik kan ook zó verschrikkelijk dromen. Dat er iets afschuwelijks gebeurt met mensen van wie ik hou. Details bespaar ik jullie. Bij het wakker worden weet ik dat het niet echt is gebeurd, maar dat nare gevoel zit er nog. Dan maak ik Marco wakker. Moet ik het vertellen om eruit te komen. Ik ben blijkbaar niet zo goed in leuke dromen. Of ik onthou vooral de erge.
Verderop in dit nummer duiken we in de mogelijke betekenissen. Ik ben benieuwd. Al zou ik ook best eens gewoon willen slapen. Zonder examen, zonder vermiste pruik en met alle kinderen bij de juiste ouders.
Dit editorial vind je terug in &C's decembernummer 'Krijg nou wat', dat vanaf vandaag in de winkels ligt.
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))