Alsof onaardig zijn een hormonale aandoening is

Gisteren was ik samen met een andere jonge vrouw (36 is nog best jong toch?) te gast in een podcast om te praten over ons werk. Tegenover ons: een mannelijke presentator van eind vijftig die ons even ging mansplainen hoe vrouwen in elkaar zitten. Het duurde precies drie minuten voor hij het woord liet vallen waar elke vrouw maagzuur, jeuk of lichte moordneigingen van krijgt: de krabbenmand.

Ik ben zó klaar met dat frame. Het idee dat vrouwen elkaar naar beneden duwen om zelf verder te komen, net zoals krabben dat doen die proberen te ontsnappen uit een mand. Het is het meest luie, seksistische cliché dat we hebben. Alsof 'onaardig zijn' een hormonale aandoening is die alleen vrouwen treft. Spoiler: vrouwen zijn net mensen. Sommigen zijn geweldig, sommigen zijn eikels. 

Lees ook: Lisa Loeb: 'Waarom halen Antoon en Alexia wel de talkshowtafels en dit niet?'

Toch hoor je het heel vaak: 'Vrouwen zijn elkaars grootste vijanden', 'Vrouwen gunnen elkaar niets,' 'Vrouwen moeten eens ophouden elkaar omlaag te trekken'. Terwijl ik dat cliché helemaal niet herken. Vrouwen ondersteunen elkaar juist, helpen elkaar verder en gaan zelfs weer de straat op om samen te strijden voor betere rechten. Dit wordt ook bevestigd door onderzoek: vrouwen zijn helemaal niet vijandiger naar elkaar dan mannen. Sterker nog: mannen vertonen net zo vaak of zelfs vaker competitief en agressief gedrag.

Als de heren van Vandaag Inside de zoveelste vrouw afzeiken, moeten wij 'tegen een grapje kunnen'. Maar als ik kritiek heb op een andere vrouw, ben ik 'jaloers' of doe ik niet aan sisterhood.  Mannen hebben elkaar eeuwenlang bevochten, van oorlogen tot op het voetbalveld of kantoor. Laten we dát eens krabbengedrag gaan noemen.

Lees ook: Lisa Loeb: 'Jullie zullen nooit een abortus hoeven ondergaan'

De krabbenmand-mythe staat niet op zichzelf. Wij vrouwen zijn door de geschiedenis heen op talloze manieren geframed: hysterisch (lees: gepassioneerd), sletterig (lees: gewoon een mens met verlangens), kattig (lees: assertief) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Elk van deze stereotypes is bedoeld om vrouwen klein te houden.

De volgende keer dat een man mij de krabbenmand mansplaint, ga ik vragen wanneer hij voor het laatst een vrouw heeft geholpen met haar carrière. Want dat is de realiteit: de vrouwen die ik ken tillen elkaar constant op. De mannen? Die proberen de deksel op de mand te houden.