Anna Karolina vraagt de mannen: of hun groepschats wel zo onschuldig zijn?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: zijn de mannen groepschats wel zo onschuldig?

‘Kan jij ophouden met die gore filmpjes van je?’

Chris kijkt Jonas afkeurend aan. De ogen van Jonas verweiden zich. Anton grinnikt.

‘Wat bedoel je?’ vraagt Jonas met een trotse glimlach.

‘Die gore porno die je dagelijks stuurt. Ik snap wel dat jij geen relatie hebt gast. Er zit echt iets los in dat hoofd van jou.’

De blik van Jonas verandert van geamuseerd naar getriggerd.

‘Doe normaal. Het is fucking grappig. Maar genoteerd vriend. Ik haal je van de lijst.’

De sfeer tussen de twee is weer om te snijden. Jonas graait in zijn broekzak en verwijdert overdreven theatraal Chris van de chat. Chris knikt goedkeurend.

‘Kan door jou mijn mobiel niet eens gewoon op tafel laten liggen in gezelschap. Je weet wat ze denken; je bent zoals je vrienden. Laatst werd de date dan ook vroegtijdig beëindigd toen ze dat filmpje zag van die smerige oma.’

‘O man, ja, die was gruwelijk,’ zegt Anton en bijt op zijn vuist.

Jonas schudt afkeurend zijn hoofd. 

‘Stuur jij serieus dagelijks porno rond?’ vraag ik geïnteresseerd.

‘Ah joh, gewoon, grappige filmpjes. Niks bijzonders. Kijk!’

Hij plant zijn mobiel voor mijn gezicht en scrolt door de berichten in een chatgroep genaamd 'Beastie Boys'. Ik zie overdreven ronde billen schudden op manieren die ik nog nooit heb gezien. Standjes waarbij ik mijn hoofd moet draaien wil ik begrijpen wat er precies aan de hand is. En iets zo walgelijks dat ik ervan moet kokhalzen. 

Iets doet me een stukje verder van hem afstaan. 

‘Fijn dat ik niet tot die chatgroep behoor,’ zeg ik en trek een vies gezicht, ‘dit is toch alles behalve geil. Waarom stuur je het door?’

‘Doe allemaal niet zo schijnheilig. Des te smeriger, des te beter. Kom op, real zijn nu. Dit is puur vermaak.’

Jonas kijkt ons stuk voor stuk aan met zijn strakke blik. 

‘Vriend, effe serieus. Als ik heel eerlijk moet zijn mag je mij er ook uit halen,’ zegt Anton rustig. 

‘Wtf? Hoezo?’ 

Jonas lijkt echt niet te snappen waar het hun om gaat. 

‘Die keer dat je die foto’s van die chicks doorstuurde werden ze meteen opgeslagen op mijn filmrol. Ga jij maar uitleggen aan je vrouwtje waarom er foto’s van geile wijven op je filmrol staan. Annabel was woest.’

Anton zit voorovergebogen over de bar, met zijn kop hangend tussen zijn schouders. 

Jonas fronst en bestelt een jenever. Het is blijkbaar that time of the year. 

‘Luister, maak het niet groter dan het is. Het is gewoon mijn humor,’ zegt Jonas, ‘en die keer dat jij dat filmpje van die spuitende chick doorstuurde, ja man, pure educatie. Nu draai ik mijn hand er niet voor om.’

Jonas maakt een handgebaar en ik kijk met grote ogen naar zijn vingers die een soort van luchtacrobatiek vertonen.

Anton knikt klein. 

‘Ik hou van je gast, maar soms ga je echt te ver,’ zegt Anton en klapt Jonas op zijn rug. Verbaasd kijk ik naar het tafereel. Die opmerking had ik wel verwacht, maar eerder uit Chris’ mond dan uit die van zijn wingman Anton. 

‘Ik wed erom dat vrouwen niet beter zijn onderling. Kom, laat eens kijken.’

Jonas grist mijn mobiel van de bar en houdt het voor mijn gezicht zodat ie unlockt. 

‘Hier kijk dan!’

Hij scrollt door de lappen tekst die voornamelijk een verzameling zijn van gesprekken tussen ChatGPT en mijn vriendinnen allemaal met als thema de man die maar niet lijkt te doen wat ze van hem willen. Soms wel dan niet vergezeld door afbeeldingen van krijsende katten en dansende beren. Maar obsceniteiten? Nee.

‘Geloof me, ik stuur geen ranzige video’s naar mijn vriendinnen. Wellicht dat jullie mannen het los kunnen zien van de realiteit, maar als ik eenmaal iets walgelijks onder ogen heb gekregen heb ik gegeten en gedronken die dag,’ zeg ik rustig. 

‘Wat staat hier? Waarom staat mijn naam hier?’

Jonas maakt zijn ogen klein en ik trek mijn telefoon spastisch uit zijn hand. 

Hij blijft naar me staren met een blik die ergens tussen arrogantie en kwetsbaarheid hangt. 

Ik neem een slok rode wijn en maak me klaar voor mijn pleidooi:

‘Het hangt gewoon samen met jouw kijk op seks en relaties. Jij ziet die dingen nu eenmaal anders. Ik zou het niks vinden als jij mijn toekomstige vriend gore filmpjes zou sturen of foto’s van je nieuwe veroveringen. Er is nog zoiets als respect hebben voor de partner. Snap je dan echt niet dat die pornografische beelden haaks staan op intimiteit. Je haalt gewoon de waarde weg. Het is dat je een vriend van me bent, maar serieus, jij bent fucking vrouwonvriendelijk. Soms vraag ik me echt af of je werkelijk houdt van vrouwen of ze alleen maar ziet als een soort van ornament of gebruiksvoorwerp.’

Jonas maakt zich groot en lijkt klaar voor een battle.

‘Ho ho jongens, we dwalen af.’

Chris komt tussen ons in staan.

‘Laten we het vriendelijk houden,’ zegt hij en kijkt ons allebei even kort aan. 

In stilte wis ik mijn ChatGPT geschiedenis. 

We sturen allemaal wel eens een gekke video naar elkaar en zien er geen kwaad in. Toch valt het me op dat mannen onderling veelal bloot delen dan wat anders. Porno heb ik het over, en dan vooral de meest gekke gore video’s vinden hun weg naar elkaar. Des te smeriger, des te beter lijkt het credo. De bandbreedte van wat geaccepteerd is wordt dan als het ware opgerekt en dat kan logischerwijs invloed hebben op je manier van denken. 

Onder het mom van jongens blijven jongens en pure kattenkwaad lijkt het onschuldig, maar wat als je inderdaad onzeker bent over je relatie en ineens de foto’s en video’s ziet die je partner de hele tijd van zijn, vaak single, vrienden krijgt toegestuurd van zuigende pornosterren als zelfs zuigende vissen (ja serieus, gezien en kon een week aan niks anders denken, bah bah). 

Ik kan me ook een keer herinneren dat een man waar ik tot over mijn oren verliefd op was me een foto liet zien van een dame die een vriend van hem had gescoord op vakantie. Het feit alleen al dat hij rondliep met een foto van haar op zijn telefoon maakte me groen van jaloezie. Want hoezo moet hij een afbeelding met zich meedragen van een andere vrouw in bikini terwijl wij nog niet eens zover waren als sexy foto’s naar elkaar sturen? 

Waarom worden vrouwelijke lichamen en pornografische afbeeldingen als grappig en vooral als gemeengoed ervaren, is dan de vraag? Sharing is caring, maar in dit geval totaal geen caring lijkt het. Het is een soort ruilmiddel geworden. 

Op een video, volgen er meer in de chat en zo krijg je minutenlang beelden te zien die je wellicht maar beter nooit onder ogen kon krijgen. 

Seks is overal. Op je mobiel, in films, op straat, in de clubs en als je geluk hebt in je  bed. Wat makkelijk voorhanden is wordt ook makkelijk genomen. En of je het wilt of niet, wat makkelijk te krijgen is voelt per definitie minder waardevol. 

En daar wringt het. Want zo lijkt de grens te worden opgerekt van wat bijzonder nog is aan een lichaam en seks. 

En niemand gaat me vertellen dat ze liever de leegte en gemak verkiezen boven iets van ware essentie. 

Of ik moet geloven in sprookjes. Dus, by all means, tell me en haal me uit mijn droom♥