Weddingplanner Myrthe onthult haar gekste ervaringen: 'De kersverse echtgenoot was aan het flirten. Op zijn eigen bruiloft'

Wie wil weten wat er écht gebeurt op bruiloften, moet aankloppen bij de weddingplanner, want die ziet alles. Myrthe Nijboer (MRH Events & Wedding) deelt voor &C drie opvallende bruiloftstaferelen.

1. De iets te dankbare bruidegom
Alles loopt gesmeerd op deze bewuste trouwdag. De bruid straalt in wit geweven chiffon en ook de bruidegom verkeert in opperbeste stemming. Nadat hij zich tegoed heeft gedaan aan een niet geringe hoeveelheid glazen champagne, is zijn stemming zó opperbest, dat hij zijn dankbaarheid steeds nadrukkelijker op een van de wedding­planners richt. Een complimentje hier, een aanraking daar, wat begint als de gebruikelijke uitbundigheid van een man op de mooiste dag van zijn leven, krijgt gaandeweg een andere lading: de kersverse echtgenoot is aan het flirten. Op zijn eigen bruiloft. Met de vrouw die zijn bruiloft heeft georganiseerd. Terwijl zijn nieuwbakken echtgenote, bruidsboeket nog in de hand, zich een paar meter verderop nietsvermoedend tussen de gasten beweegt.

En het blijft niet bij flirten, hij zoent de planner ook gewoon bijna. De wedding­planners kijken elkaar verbluft aan: holy shit, wat gebeurt hier nou? Voor vrijwel elke bruilofts­calamiteit bestaat een protocol – flauwvallende gasten, regen, een ingezakte bruidstaart – maar niet voor een serieuze versierpoging van de bruidegom. Een scène schoppen kan niet, dat verpest ook de dag van de bruid. Dan maar doen alsof er niets geks gebeurt.

De planner in kwestie wimpelt de man beleefd af, beweegt zich glim­lachend bij hem vandaan en krijgt voor de rest van de avond opeens opvallend veel taken aan de andere kant van de locatie. De bruid en de gasten krijgen er zo min mogelijk van mee. De bruidegom komt nooit meer terug op het voorval. Gezien zijn beschonken staat weet hij hoogstwaarschijnlijk niet eens meer hoever zijn geflirt ging. De planners weten het nog wel: de maandagochtendkoffie op kantoor duurt die week een stuk langer.

2. De boze bruid
Aan Amerikaanse bruiden hebben de nuchtere Nederlandse planners even moeten wennen. Een goede cultuurles leren ze van de bruid die voor haar trouwreportage kiest voor het fotogenieke groen van het Amsterdamse Vondelpark. Een prachtige plek ziet ze voor zich, een negentiende-­eeuws gietijzeren boogbruggetje, met sierlijk krullende balustrades, omringd door hoge, bladerrijke iepen, het moerassige Vondelparkse binnenwater op de achtergrond. Maar behalve een sprookjesachtig decor is het Vondelpark óók gewoon een park: met gras, zand, grindpaadjes, hardlopende Amsterdammers, loslopende honden en opstuivende aarde van over de kronkel­weggetjes slalommende fietsers. Wie daar in een witte trouwjurk doorheen wandelt, poserend van plek naar plek, kan erop rekenen dat de natuur een spoor zal achterlaten. Logisch, zou je denken. Onvermijdelijk.

Deze bruid vindt van niet. Ze blijkt te hebben verwacht dat tijdens de shoot on­afgebroken een planner naast haar zou lopen, met als enige taak: de jurk schoonhouden. Als de bruid minuscule vlekjes ontdekt, ontploft ze. Op niet mis te verstane wijze laat ze haar verontwaardiging merken over de natuur die haar werk heeft gedaan. Alsof de planners persoonlijk handenvol zand over haar sleep hebben uitgestrooid.

De weddingplanners incasseren de les zwijgend en het team bespreekt naderhand hoe ze beter kunnen inspelen op de verwachtingen van verschillende culturen. De uitkomst: wie wil, krijgt voortaan permanente jurkbewaking als onderdeel van de service. Uit gewoonte wordt de service ook weleens bij Nederlandse bruiden aangeboden. Die lachen ze steevast vierkant uit: doe normaal, het is maar een jurk, we staan in een párk. Maar bij Amerikaanse bruiden wordt er blijvend op geanticipeerd – de boze bruid blijkt niet de enige Amerikaanse met de dwingende wens het park sneeuwwit en smetteloos te verlaten.

3. De nacht in het kippenhok
Weekendbruiloften hebben een eigen dynamiek. De gasten blijven slapen, waarmee de ochtend erna onderdeel van de festiviteiten wordt. Het contrast is groot met de avond ervoor: ’s avonds bewegen onberispelijke genodigden zich elegant door het feestgedruis, in zwierende jurken en gestreken pakken en hemden, elke oneffenheid zorgvuldig weggesmeerd, met glanzende kapsels die vooraf urenlang in de krul zijn gezet. Een ochtend later hangen dezelfde mensen bleekjes boven hun gebakken eieren, met verfomfaaide kapsels en dieppaarse wallen. Maar de feestelijke saamhorigheid van die nacht blijft, er is bovendien altijd genoeg om samen na te bespreken.

Vooral tijdens deze meerdaagse bruiloft in een oud landhuis, diep in de provincie. De pittoreske locatie is omringd door meanderende beekjes en knotwilgen, en er is een kippenhok. De avond verloopt volgens plan, er wordt gedanst, er wordt gedronken, de bar gaat op enig moment dicht en de beschonken gasten strompelen innig tevreden richting hun slaapplekken. Maar niet allemaal. De ochtend erna blijkt de nacht avontuurlijker te zijn verlopen. Een stel vroege vogels ontdekt tijdens een ochtendwandeling enkele nachtelijke restanten waaruit blijkt: het kippenhok is die nacht niet uitsluitend door kippen gebruikt.

Twee gasten hebben er, ver na het sluiten van de bar, een romantisch onderonsje beleefd, in het stro, tussen rondscharrelende kippen. Bij het ontbijt heeft iedereen het maar over één ding. ‘Dat méén je niet,’ klinkt het langs het buffet. ‘Waarom dáár?’ roepen opgewonden stemmen bij de koffie­machine. En vooral vragen alle gasten zich met plezier af: wíé? Speculaties vliegen over de tafel, iedere gast die later aanschuift wordt met samengeknepen ogen bekeken, is hij slordiger dan de rest, kijkt zij verlangend en zoekend om zich heen? Wie kijkt er trots, of juist beschaamd misschien? Niemand komt erachter.

Nou ja, bijna niemand. Bij het buffet staat een team gniffelende weddingplanners, zij weten precies om welke wellustelingen het gaat. Tijdens het afsluiten van de feestelijkheden worden zij de avond ervoor opgeschrikt door kippen die uit het niets driftig beginnen te kakelen, waarna twee bruiloftsgasten giechelend het kippenhok in struikelen. De gasten in kwestie zitten bij het ontbijt zo onopvallend mogelijk aan twee verschillende tafels, met stalen gezichten en een lichte blos. Ze houden de lippen stijf op elkaar.

Allemaal leuk en aardig, zo'n bruiloft bijwonen, maar het wordt een stuk minder gezellig als-ie in het buitenland is, vliegtickets niet zijn inbegrepen, het vrijgezellenfeest een rib uit je lijf kost en je in een outfit met ingewikkelde dresscode wordt verwacht. Waarom bruiloften steeds uitbundiger lijken te worden? Dat lees je nu in &C's nieuwste editie 'Wie ken je nou écht?'