Door: Joanne Wienen
Als Demi Geurtsen op vakantie gaat, gaan haar drie husky’s Dunya, Bailey en Zade gewoon mee.
Demi (29): ‘Mijn honden betekenen veel voor me, ik zie ze een beetje als mijn kinderen. Ik werk voor mezelf, en ik probeer mijn uren zoveel mogelijk om hen heen te plannen. Dat voelt niet als een offer. Ze bieden mij veel steun en gezelligheid, en in ruil zorg ik ervoor dat zij een goed leven hebben. Ik wandel vaak met ze, en in het weekend probeer ik ook afzonderlijk met ze op pad te gaan. Op drukke dagen voel ik me weleens schuldig dat ik niet zoveel tijd met ze doorbreng. Des te fijner vind ik het om op vakantie alle tijd voor ze te hebben.
Ik ben met honden opgegroeid, maar omdat we vaak naar de zon gingen, lieten we de hond dan thuis. Maar toen ik acht jaar geleden mijn eerste husky Dunya adopteerde, dacht ik: waarom niet? Het was kerst, we gingen op vakantie naar Frankrijk en ik vond het wel zo gezellig als zij er ook bij was. Daar merkte ik hoe leuk het eigenlijk is. Zeker omdat Dunya echt een avontuurlijke hond is. Ze vindt het heerlijk om overal mee naartoe te gaan en gaat graag mee wandelen.
Inmiddels neem ik elk jaar, vaak meerdere keren, de honden mee op vakantie. Dunya is al in tien landen geweest, waaronder Slovenië, Schotland en Oostenrijk, en Zade en Bailey, die later bij me kwamen wonen, zijn inmiddels ook al flinke reizigers. Omdat Bailey al twaalf jaar is, blijft zij nu soms bij mijn moeder. Ik trek graag de natuur in en hou van lange wandelingen. Voor haar is dat soms te veel. Vliegen durf ik niet aan, omdat ze dan het ruim in moeten, dus we gaan altijd met de auto. De achterbak volgeladen met een koelbox met gestoomd vlees, Baileys insuline – ze heeft diabetes – en drie twaalfkilozakken met brokken, want ze eten allemaal wat anders. Onderweg zorg ik dat ik regelmatig wat langere stops maak, zodat ze even de auto uit kunnen en hun energie kwijt kunnen.
In Noorwegen heb ik weleens een matras in de achterbak gegooid en zo met de honden midden in de natuur geslapen, maar meestal begint mijn reis met het boeken van het juiste verblijf. Zeker als ik naar landen ga waar het warm is, moeten er plekken in de buurt zijn waar de honden verkoeling kunnen vinden. Ik kom graag in de Provence, omdat honden daar vrijwel overal mogen zwemmen. In Nederland is dat op veel plekken verboden in de zomer. Dunya is een volbloed husky, Zade en Bailey zijn husky-mixes. Dat verschil merk ik ook wel. Husky’s kunnen eigenwijze diva’s zijn die hun eigen plan trekken. Inmiddels kan Dunya thuis prima loslopen, maar toen ze jonger was, ging ze nog weleens ergens achteraan en was ik haar soms echt even kwijt. Daarom reist ze nu met een gps-tracker en gaat ze op reis bijna nooit van de lijn af. Dankzij mijn speciale heupriem heb ik tijdens het wandelen alsnog gewoon mijn handen vrij.
Een tijdje geleden was ik in Frankrijk, samen met mijn zusje, die ook een husky heeft. Op een mooi plekje lieten we ze naast elkaar poseren voor een leuke foto. Voor we het wisten waren de mensen om ons heen aan het fotograferen hoe wij onze husky’s op de foto zetten, en gaven ze ons hun telefoon om samen met de honden te poseren. We trekken onderweg wel vaker bekijks. Reizen met een roedel husky’s is misschien ook niet héél gebruikelijk, maar ik kan het iedereen aanraden.’
Benieuwd hoe andere baasjes dat doen met hun huisdieren? Je leest het nu in &C's Zomerboek.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))