Sexy Time: De Tovenaar #1

Body & Mind

Sexy Time: De Tovenaar #1

Redactie
Door

Redactie

Gepubliceerd op

4 augustus 2022 19:00

Bron / Fotografie

tekst Anna Karolina Caban, beeld Vilain & Gai

Gepubliceerd op

4 augustus 2022 19:00

Bron / Fotografie

tekst Anna Karolina Caban, beeld Vilain & Gai

Maud staat bij de lokale pakketpunt-toko en verwacht Harry. In plaats van Harry staat er een lange man voor d'r neus met ogen waar ze het onmiddellijk bloedheet van krijgt.

Ik staar naar het scherm van mijn mobiel. Yes! Weer wat kleding verkocht. Nadat ik heb besloten minder te kopen en mijn kast minimalistischer in te richten, weet ik niet hoeveel pakketjes ik per week wel niet af moet leveren bij het verkooppunt in mijn straat, dat eigenlijk gespecialiseerd is in allerlei gezelschapsspellen voor jong en oud. Die kleine toko staat altijd vol met kinderen, ouders die cadeautjes komen kopen, toeristen die een of ander drakenspel helemaal het einde vinden en daar de bijhorende dobbelstenen bij moeten aanschaffen. Er ontgaat mij duidelijk iets aan dit alles, want ik heb er anders nooit een stap binnen gezet. Het is allemaal abracadabra voor mij, maar ik vind het een topplek, want slechts een aantal stappen verwijderd en zo het perfecte punt om mijn business draaiende te houden.  Ik pak de kledingstukken zorgvuldig in, doe er bij allemaal een attent briefje bij, schiet in mijn sandalen en snel naar buiten.  Met een tas vol pakketjes stap ik de zaak binnen. ‘Hey Harry, ik heb er weer een paar’, roep ik richting de gebogen man achter de toonbank, die door zijn knieën is gegaan, om iets voor het zwartharig type met dikke eyeliner te grijpen, dat loom voor hem staat. Zonder antwoord komt de man overeind en instant bloos ik. Dit is Harry niet, en hij is sowieso niet ‘Harry’ want zo kaal als een bowlingbal. Maar die ogen, fuck die ogen. Ik krijg het meteen heet en draai mijn gezicht om. Okay Maud, nu even tot tien te tellen. Blijf je staan of ga je naar huis om dat ellendige joggingpak te verruilen voor een zomers jurkje of zo? Waarom gebeuren dit soort dingen dan ook altijd onverwacht? Dat het universum je oog in oog laat staan met je nieuwe vlam, zonder daar enig voorspel aan vooraf te laten gaan. Ik schrik me te pletter. Hier ben ik totaal niet op voorbereid. Als je op stap gaat weet je dat de kans er is. Als je met vriendinnen op vakantie gaat hoop je stiekem dat het gebeurt, maar als je in de gauwigheid even een boodschapje gaat doen, of in mijn geval pakketjes weg gaat brengen, nee dan is het niet de bedoeling dat je juist die ene ontmoet. Maar ja, zoals we toch weten is niks in het leven te sturen, en ik gluur vanonder mijn wimpers naar de jongen die direct mijn volledige aandacht heeft. Hij gunt me geen blik waardig en gaat door met een verhaal over raven, het redden van een prinses, en weet ik wat nog niet. Ik rol met mijn ogen en glimlach opgelucht. Vals alarm. De man is totaal geen match voor mij, hahaha. Niks aan de hand. La la la.  Na een paar minuten begin ik ongeduldig met mijn sandalen te tikken op de houten vloer. Harry kent mij en zou allang de volle tas aangenomen hebben, met een veelbetekenende knipoog van ‘kom maar meissie, doe ik zo, ga maar weer door met je leuke leven’, maar niks van dat. Deze hork laat me gewoon hier mijn tijd verdoen. Amsterdam heeft me ongeduldig en nors gemaakt. En ik kijk nu chagrijnig richting het zwartharig meisje dat hem vraag na vraag blijft stellen. Ik grijp de tas van de grond en maak aanstalten om weg te lopen. ‘Ho, wacht jij even. Niet zo ongeduldig prinses, ik ben zo klaar.’ Alsof zijn woorden een magische spreuk over me uit hebben gesproken blijf ik bewegingloos staan en kijk hem met grote ogen aan. Nu boort zijn blik zich als een blauw Jedi-zwaard in de mijne. Wat is dit? Wat doet hij met me? Het lijkt alsof ik bijna geen eigen wil meer heb en ik voel aan heel mijn lijf dat ik volledig overgeleverd ben aan de zijne. Snap out of it Maud! Je kent deze gast niet eens. Ik geloof niet in sprookjes en magie, maar dit lijkt wel een heuse wizard. Beelden schieten direct door mijn hoofd dat ik hem meeneem naar huis, hem de kleding van zijn heerlijke lange lijf scheur en mij positioneer op zijn hemelse staaf. Zijn kale kop doet me denken aan een glanzende eikel en mijn mond vult zich met vocht. Duidelijk, ik ben te lang single en moet dit spelletje goed spelen om hem te krijgen waar ik hem wil. Onder me.

Wordt vervolgd.

delen
Redactie

De &C-redactie bestaat uit vrouwen, welgeteld één man (arme John) en overwegend kattenmensen. Ze werken vanuit een pastelroze kantoor, slurpen koffie alsof er levens vanaf hangen en verruilen het diner graag voor een snackbox van de lokale snackbar. Wie niet eigenlijk.

Wil je ook lezen