Martijn heeft een pantyfetisj: 'Als tiener paste ik stiekem de panty's van mijn moeder en zus'

In &C's nieuwste editie 'Vurige Verlangens' spreken we vijf mensen over hun fetisj: van puppy play tot een Japanse vorm van touwbondage. Martijn van der Hoeven is al van jongs af aan gefascineerd door panty's.

Martijn (43): 'Waar mijn fixatie op panty's precies vandaan komt, weet ik niet. Wel dat ik het als kind al had. Een jeugdvriend van mij speelde destijds mee in een theaterstuk. Als onderdeel van zijn kostuum droeg hij een groene maillot. Ik was pas zes, maar zei toen al tegen mijn moeder: 'Dat wil ik ook.' Als tiener paste ik weleens stiekem de panty's van mijn moeder en zus, en als twintiger vroeg ik aan mijn toenmalige vriendin of ik haar panty's aan mocht onder mijn spijkerbroek. Vond ze eerst prima, maar toen ik het vaker wilde doen, had ze het toch liever niet. Intussen werd mijn verlangen naar panty's steeds sterker. Ik herinner me nog goed hoe ik online een wielrenner zag die onder zijn strakke fietskleding een panty droeg. Die avond fantaseerde ik hoe ik met hem in bed lag en we seks hadden. Voor mij waren die gedachten best verwarrend. Ik viel toch op vrouwen? Pas toen mijn relatie rond mijn dertigste uitging en ik op mezelf ging wonen, kwam er ruimte om die gevoelens echt te onderzoeken.

Binnenshuis begon ik steeds vaker panty's te dragen en mijn gevoelens voor mannen werden steeds sterker. In die periode vielen voor mij veel puzzelstukjes op zijn plek. Ineens begreep ik mijn fascinatie voor mannelijke balletdansers en mannen in schaatspakken. Maar het meest voelde ik als ik een man in panty zag. Wat het precies is wat me daarin aantrekt, vind ik lastig. Hoe strak het zit, dat het vaak een beetje doorzichtig is, het gladde materiaal, dat iets sensueels heeft. En los van het gevoel dat ik ervan krijg, vind ik het ook gewoon een comfortabel kledingstuk. Het houdt je benen lekker warm en ondersteunt goed.

Een tijdje was het iets wat ik verborgen hield, maar inmiddels plaats ik gewoon panty-foto's op Instagram en ga ik gewoon in panty over straat. 'Huh, Martijn, heb je nou een panty aan?' werd me laatst gevraagd toen ik een sportklasje in panty deed. Op zo'n moment vertel ik niet meteen dat ik het opwindend vind, maar gooi ik het op het functionele. 'Het is koud buiten, dit is lekker warm.' De meeste mensen halen hun schouders op en vinden het prima, al vroeg mijn vader wel waarom ik dan niet gewoon een thermobroek aantrek.

Doordat ik online veel pantycontent post, krijg ik veel dm's van mannen met dezelfde fetisj. Sommigen willen me panty's cadeau doen, anderen vragen of ik wil afspreken. Wat er dan gebeurt, verschilt per persoon. Met de een kijk ik alleen een film terwijl we een panty aan hebben, met anderen doe ik bijvoorbeeld aan panty play, waarbij we elkaars benen strelen tot we tot een climax komen. Maar dat soort dingen bespreek ik wel eerst met het thuisfront. Op het moment heb ik twee partners. Zij hebben niet dezelfde fetisj, maar begrijpen wel hoe het is om een bepaalde voorkeur te hebben. Zo zou één van hen het geil vinden als ik een zentai suit zou aantrekken, een nauwsluitende bodysuit die mijn hele lijf bedekt. Dat is er nog niet van gekomen, maar wie weet binnenkort. Voor mij is een panty ook geen must. Ook zonder kan ik leuke seks hebben, al is het wel een fijn extraatje.’

De andere vier mensen die we spraken over hun fetisj? Die vind je in de nieuwste editie 'Vurige Verlangens'