Sexy Time - ‘De thrillerschrijver’ #10: ‘Zo groot en bijna onmenselijk als zijn lid zonet nog voelde’

Ik lig volledig open voor hem en voel zijn hardheid in me. De wetenschap dat de ruimte waar we zijn volstaat met tientallen pottenkijkers lijkt me totaal niet te deren. Hij voelt goed, zo goed. Precies zoals ik het me voorgesteld heb in mijn fantasie. De hele dag was een aanloop naar dit moment. Wat zeg ik. Jarenlang heb ik hierover gefantaseerd. Zijn boeken hebben we iedere keer weer weten te raken. Het was alsof hij voor mij schreef, en voor mij alleen. 

‘Is dit wat je wilt?’ hoor ik hem hijgen in mijn oor. 

Mijn ogen houd ik gesloten in angst dat wanneer ik ze open doe de magie verdwijnt. Ik knik. Zijn mond vindt mijn tepel en hij zuigt eraan. Ik slaak een kreet van verrukking. Mijn onderbuik trekt samen en ik voel hoe het binnenin me nog natter wordt. 

Zo groot en bijna onmenselijk als zijn lid zonet nog voelde, zo makkelijk glijdt hij nu bij me in en uit. Het voelt hemels en bijna hypnotiserend. Mijn hele lichaam voegt zich naar hem. 

‘Wil iedereen alsjeblieft even stoppen met lezen. We gaan zo meteen door.’

De stem van Angelique klinkt door een microfoon. Ze lijkt ontdaan. 

Ik doe mijn ogen open en zie nu dat iedereen naar ons staart. We zijn de hoofdpersonen geworden van een of ander vreemd toneelspel. De lichamen van de spectators lijken een soort van goddelijke vleesbrij. De hoofden zijn naar ons toegedraaid en de ledematen lijken in elkaar te zijn vervlochten. Het is een heus kunstwerk bijna, hoe de afzonderlijke kleuren in elkaar opgaan. 

Als een nimf komt Angelique op ons af. Haar lichaam is prachtig. Het kan niet anders dan dat ze ballet of iets dergelijks heeft gedaan of nog steeds doet, want de elegantie waarmee ze loopt is ongeëvenaard. Ik kan niks aan haar ontwarren wat maar neigt naar imperfectie en voel me ineens erg naakt en totaal niet perfect. 

‘Stop,’ zeg ik nu heel zakelijk. 

Richard reageert direct en veert omhoog.

‘Waarom doe je dit?’ vraag ik en kijk hem angstig aan. 

‘Wat bedoel je?’ antwoordt hij.

‘Waarom met mij? Ik bedoel, kijk naar haar, kijk om je heen. Hier klopt iets niet. Hier klopt zoveel niet aan,’ zeg ik hoofdschuddend. 

Pas nu valt het me op dat iedereen in de ruimte weggelopen lijkt van een heuse modellenscouting. Dit zijn mensen die tussen ons stervelingen op aarde rondlopen, maar die duidelijk van een andere planeet afkomstig zijn. Ik val hier compleet buiten. Een onbehaaglijk gevoel maakt zich van me meester. 

Ik kijk schichtig om me heen en neem alles langzaam in me op. 

We liggen naakt op een verhoging. Is dit een soort van eng ritueel? Fuck, weet Katja wel dat ik hier ben? Of is ze niet eens thuisgekomen en loop ik gevaar?

Allerlei naargeestige gedachten spoken door mijn hoofd.

Richard aait nu over mijn dijbeen.

‘Ik denk dat hier sprake is van een misverstand. Ik ging ervan uit dat je wist waar je aan begon. Je leest mijn boeken,’ zegt hij nu met enige verontwaardiging. 

Snel grijp ik naar een stuk zijde dat over de rand van de bank gedrapeerd ligt en sla het voor mijn lichaam.

‘Ik wil weg,’ is het enige wat ik zeg. 

Ik sta op en knoop het stuk stof als een sarong om het grootste gedeelte van mijn naaktheid.

Ik voel aan iedere vezel in mijn lijf dat ik werkelijk weg wil hier en doe een stap achteruit als ik een lichaam voel dat als een muur tegen me aandrukt. 

‘Zonet was je niet zo bang als nu.’

Angelique uit de woorden op een lieflijke doch dreigende manier. 

Ik draai me om en kijk in haar groene amandelvormige ogen. Haar lippen staan ietwat uiteen en de kaarsen geven haar huid een jaloersmakende glow.

‘Jullie zijn gek. Jullie zijn allemaal gewoon gestoord,’ zeg ik paniekerig.

Ik doe een grote stap langs haar heen als ik haar ranke krachtige hand om mijn pols heen voel. 

‘Jij gaat nergens heen bang hertje. Wie A zegt moet ook B zeggen.’

Het blijft een paar seconden muisstil in de zaal.

‘Laat haar gaan.’

Richard verbreekt de stilte en gaat nu tussen ons in staan.

Dankbaar kijk ik hem aan en ren richting de deur. Ik draai me nog een keer om en zie hoe Angelique voor hem knielt en zijn stijve in haar mond neemt. Zijn hele apparaat verdwijnt moeiteloos in haar en ik vraag me serieus af hoe zo’n klein tenger vrouwtje hem zo volledig kan doen verdwijnen.

Met alle kracht trek ik de grote zware deur naar me toe.

‘Katja?’

Ik kijk in de ogen van mijn vriendin die me verwilderd aankijkt alsof ze zonet kilometers heeft gerend. Ze is naakt.

wordt vervolgd