Door: Redactie
Zon, zee en niks moet, alles mag… Geen wonder dat we op vakantie sneller verliefd worden. Eenmaal thuis gaat de zomerverkering vaak weer uit, maar bij de vijf mensen die we voor &C's zomerboek spraken bleek de vakantieliefde heel wat langer houdbaar.
Linda van Tol viel op het o-zo-romantische feesteiland Chersonissos als een blok voor Bart. Een huwelijk en twee kinderen later is ze nog net zo dol op hem.
Linda (37): 'Je weet hoe het gaat op feestvakanties: de ene vriendengroep papt aan met de andere en voor je het weet trek je de hele vakantie met elkaar op. Zo gebeurde dat ook met onze vrienden. We gingen samen zwemmen, toerden met quads over het eiland en gingen naar feestjes. Ik vond Bart qua uiterlijk meteen de leukste. Ons contact was flirterig en het duurde niet lang voordat er werd gezoend. Zes dagen lang was hij helemaal mijn vakantievriendje.
Eigenlijk zou Bart na Chersonissos op bezoek gaan bij familie in Spanje, maar dat plan heeft hij voor mij laten schieten. Hij liet er duidelijk geen gras over groeien. 's Nachts kwam hij aan in Nederland, 's middags stond hij al op de stoep van mijn ouderlijk huis in Abbenes, een dorp in Noord-Holland. Hij nam me mee naar Tilburg, en bracht me ruim een week later netjes weer thuis.
De jaren daarna brachten we zo veel mogelijk tijd samen door. We waren vanwege de afstand aangewezen op de weekenden en vakanties. Soms lastig, want op die leeftijd wil je ook weleens iets met je eigen vrienden doen. Na anderhalf jaar trok Bart het niet meer: hij wilde meer tijd voor zichzelf en maakte het uit. Mijn hart was gebroken. Alles herinnerde me aan hem: de ene keer was het een vrachtwagen uit Tilburg, de andere keer een liedje van Guus Meeuwis.
Maar de breuk hield niet lang stand: na drie maanden was het alweer aan. Alles voelde als vanouds, tot Bart twee jaar later opnieuw zijn vrijheid miste. Totaal uit het niets beëindigde hij de relatie. Dit keer was het klaar, we verbraken het contact.
Het jaar erop ging ik met vriendinnen carnavallen in Tilburg. Ik had nog sporadisch contact met Barts zusje en we spraken af om elkaar op te zoeken. Dat Bart er ook zou zijn, deed me niet zoveel, dacht ik. 'Ik ga even hoi zeggen, ben zo terug', zei ik tegen de meiden. Maar toen ik hem in de ogen keek, viel ik weer als een blok voor hem. Ik vergat alles om me heen, óók mijn vriendinnen en het feit dat ik hun geld en rijbewijzen had. Halverwege de avond kwamen ze geïrriteerd hun spullen ophalen. Het deed me weinig – ik had alleen oog voor Bart en bleef die avond bij hem slapen.
Inmiddels was het voor ons beiden duidelijk: er was maar één ding dat we wilden en dat was elkaar. Om van de weekendafspraken af te zijn, besloot ik te verhuizen. We zijn gaan samenwonen in Berkel-Enschot, waar we tot op de dag van vandaag wonen. In 2014 zijn we getrouwd en inmiddels hebben we twee zoons van negen en zes. Ons gezin is traditioneel: Bart werkt hard om geld in het laatje te brengen, ik ben vaker thuis voor de jongens. Ik heb in Brabant helemaal m'n draai gevonden en ga hier nooit meer weg.'
Benieuwd naar de vier andere vakantieliefdes? Hun verhalen lees je in &C's Zomerboek dat nú in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:
Shop &C's Zomerboek nu hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))