Door: Anne van Aartrijk
Sinds Leslie Keijzer in haar eerste boek Mama huilt harder openlijk vertelde over haar twee postnatale depressies, krijgt de Echte Gooische Moeder nog wekelijks berichten over hoe het met haar gaat. En dus is er nu Mama pakt door, haar tweede boek, over weer opkrabbelen, afbouwen met antidepressiva en de struggles die dat oplevert.
Met andere woorden: Leslie Keijzer is terug in je boekhandel, en klaar om korte metten te maken met nog meer taboes.
Makkelijker gezegd dan gedaan
Nadat Leslie na allebei haar bevallingen kampt met steeds intensere neerslachtige en angstige gevoelens - een postnatale depressie, zo ontdekt ze later, iets dat een van de tien moeders ervaart - begint ze met antidepressiva. Het helpt haar om weer haar oude, vrolijke zelf te worden. Als het al lange tijd goed gaat, begint ze zich af te vragen: is het nog wel nodig om medicatie te slikken? Ze vraagt haar huisarts om raad en die vertelt haar dat ze 'gewoon' kan afbouwen. Ze begint vol goede moed, beschrijft ze in haar nieuwe boek Mama pakt door, maar al snel blijkt dat veel makkelijker gezegd dan gedaan.
'Ik voelde me weer down en depri, de angstgevoelens kwamen terug en ik raakte in paniek,' vertelt Leslie aan de telefoon. 'Het bleek een heel proces als je überhaupt wil afbouwen, en iets waar je weinig hulp bij krijgt. Gek eigenlijk, als je kijkt naar hoe makkelijk je antidepressiva soms kunt krijgen. In die zin deed het me denken aan een bevalling: van tevoren word je heel goed begeleid, maar achteraf mag je het redelijk zelf uitzoeken.'
Lees ook: Eline had een prenatale en postnatale depressie: 'Ik voelde me gevangen in het moederschap'
Leslie komt uiteindelijk tot de conclusie dat haar lichaam niet zonder kan. 'Nu slik ik de juiste dosis, en voel ik me weer vrolijk. De drang om te stoppen heb ik niet meer. Het is vreemd om te voelen dat je afhankelijk van zo'n medicijn bent, maar die afhankelijkheid heb ik inmiddels geaccepteerd.' Dat dat niet iedereen lukt, merkt ze aan de vele berichten die ze krijgt. 'Mensen willen weten welke dosis ik neem en of ik afbouw. Sommigen sturen me dat ze alleen tegen mij durven zeggen dat ze antidepressiva slikken. Ook zelf ken ik meerdere mensen die het gebruiken, maar daar niet voor uitkomen. Ieder z'n ding, maar het zette me wel aan het denken: waarom is het zo erg om een pilletje te nemen? Het helpt toch veel meer als we het daar, net als eventuele struggles die erbij komen kijken, gewoon over kunnen hebben?'
Ozempic
Zo worstelde Leslie met haar zelfbeeld, nadat de antidepressiva ervoor zorgde dat haar gewicht toenam. En dus waagde ze zich aan Ozempic, deelt ze in haar boek. 'Het leek even een goede oplossing, maar ik dacht al snel: wat ben ik aan het doen? Ga ik elke keer zo'n naald in mijn buik stoppen?' Bovendien wil ze een ander voorbeeld aan haar kinderen geven, vertelt ze. 'Ik focus liever op blij zijn met wie ik ben en hoe het op dit moment gaat, dan op het altijd beter willen hebben. Niet dat ik er een oordeel over heb als anderen het doen, maar het bleek niets voor mij.'
Apart slapen
Iets waar Leslie ook open over schrijft in Mama pakt door, is dat zij en haar man Goof apart slapen. ‘Hij is een hele lichte slaper en word van alles wakker. Ik slaap binnen vijf minuten weer verder, maar hij niet, en dus werkt apart slapen goed voor ons.’ Ook dat is iets wat veel mensen doen, maar niet toegeven, merkt ze aan de reacties van vrienden en volgers. ‘Ik snap écht niet waarom. Wie heeft ooit bedacht dat we altijd samen moeten slapen? Als ik op vakantie ga met vriendinnen, slaap ik ook liever apart. En als dat in je relatie ook beter werkt voor jullie, waarom zou je daar dan geheimzinnig over doen?’
Een paar weken geleden haalde hun relatie het nieuws nog, nadat Leslie in podcast Lightless Lounge deelde dat Goof weleens is vreemdgegaan. Hoewel ze daar destijds moeite mee had, zei ze in de aflevering ook: 'Ik vind monogamie iets moeilijks. Dieren gaan ook vreemd. Als we allemaal vanaf het begin hadden gezegd dat iedereen het met iedereen mag doen, dan zou het ook veel minder gebeuren en zou ik het allemaal niet zo erg hebben gevonden.' Achteraf vindt Leslie het grappig dat dat zo breed opgepakt werd. 'Het was oud nieuws. Dat stond gewoon in mijn eerste boek, maar nu het in een podcast voorbijkwam was het ineens een hele happening. Dat vind ik ook het fijne aan een boek: dat je de ruimte hebt om iets uit te leggen, in plaats van dat juicekanalen er korte zinnetjes uit plukken.' Zij en Goof zijn sinds die ene keer in ieder geval monogaam, vertelt ze. 'Ik wilde alleen duidelijk maken dat dat ook weer iets is dat we met z’n allen bedacht hebben. Als we het niet van onze ouders en voorouders hadden overgenomen, was het ook niet normaal geweest.'
Echte verhalen
Het moraal van, ook Leslies tweede, verhaal? Laten we met z’n allen wat meer delen. ‘Of het nou over depressie, medicatie, je lichaam of je relatie gaat, weet dat je niet alleen bent in de dingen die je doormaakt. En laten we dan vooral focussen op de struggles zelf, in plaats van ook nog op of je die struggles wel of niet kunt delen.’ Zelf gaat ze daar in ieder geval vrolijk mee door. ‘Ik noem mezelf geen BN’er, maar ik vind het belangrijk dat ook mensen met wat meer bereik opener zijn. Lachen is leuk, zoals in Echte Gooische Moeders, maar ik denk dat het goed is om ook echte verhalen te delen.’
Het boek Mama pakt door: opstaan na een depressie is nu verkrijgbaar.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))