Door: Cilla Peters
Erica en Udy zijn een koppel en collega’s. Ze runnen geen webshop of broodjeszaak, maar geven al 23 jaar live seksshows op de Wallen. Echte seks, met echte erecties en orgasmes.
Udy: ‘Zesentwintig jaar geleden reed ik langs Erica. Ook al kende ik haar nog niet, ik herkende haar meteen. Ik ben heel spiritueel, en had aan het universum om haar gevraagd. Dit was de vrouw over wie het ging. Ik parkeerde snel mijn auto en liep achter haar aan.’
Erica: ‘Ik was een cadeau aan het uitzoeken voor mijn toenmalige vriend. Een heel lieve jongen, maar onze relatie was niet geweldig. Ineens kwam Udy naar me toegelopen. Hij sprak me aan en vroeg mijn nummer. Ook al zat ik in een relatie, ik gaf mijn nummer toch. Nog geen uur later belde hij me op: ‘Waar ben je?’ Ik was bij mijn ex thuis, maar dat maakte Udy niks uit. Hij haalde me gewoon op.’
Udy: ‘We gingen stappen bij The Challenge in Hoofddorp. Het was meteen aan. Of nou ja, Erica had thuis natuurlijk nog een en ander af te handelen. En ik ook, want ik was ook bezet. Toen ik haar daar zag lopen, voelde ik meteen heel sterk dat wij het voor elkaar zijn. We hebben bizar veel overeenkomsten. We zijn allebei in hetzelfde jaar naar Nederland gekomen – ik kom van Curaçao, Erica uit West-Afrika. We belandden allebei in Rotterdam. Dat is geen toeval, we moesten elkaar ontmoeten.’
Erica: ‘We hebben elkaar nooit meer losgelaten.’
Udy: ‘We waren drie jaar samen en ik had een loodzware baan als gevangenisbewaarder, en later als sociotherapeut met verstandelijk gehandicapte mensen. Dat was een bijzondere afdeling in Nederland waar alleen ex-gevangenisbewaarders werkten, omdat wij die jongens aan konden. Van ’s ochtends tot ’s avonds werd er gevochten. Ik was helemaal klaar met die baan. Toen ik op een dag weer helemaal kapot thuiskwam, opperde Erica: ‘Waarom gaan wij niet samenwerken?’’
Erica: ‘Ik werkte in een kapsalon, was jong en verdiende geen drol. Ik had nog geen concreet idee over dat samenwerken. Misschien konden we een eigen winkel openen?’
Udy: ‘De chemie tussen Erica en mij was van begin af aan zo sterk. Ook anderen zagen dat, het spatte ervanaf. Ik heb veel vrouwen bemind in mijn leven, maar met Erica is het anders. Onze seksuele klik is uniek. Daar moesten we iets mee: laten we ons inschrijven bij een paar erotische modellenbureaus.’
Erica: ‘We zijn allebei heel seksueel aangelegd, dus dit type werk past bij ons. We schreven ons heel open-minded en zonder oordeel in bij die bureaus, we zouden wel zien wat er op ons pad zou komen. We namen een aantal pornofilms op samen en werden op een dag benaderd door Casa Rosso (een erotisch theater op de Wallen, red.). Jan Otten (de eigenaar, red.) wilde ons spreken en nodigde ons uit in zijn chique huis in Zandvoort voor een gesprek. Hij zag wel wat in ons, en als we wilden mochten we over drie maanden een test draaien voor een erotische serie in Roemenië.’
Udy: ‘Ondertussen had ik nog steeds die zware baan. Drie maanden duurde me veel te lang. ‘Het maakt niet uit wat je hebt, Jan,’ zei ik, ‘geef me maar iets. Ik wil nu ander werk hebben.’ Toen begon Jan over live seksshows in zijn theater, daar mochten we een pilot voor doen. Hij zag dat we het aandurfden, dat we een stabiel stel zijn. Ik denk dat hij daarom graag met ons wilde werken. En omdat ik zwart en zo lekker ben.’
Erica: ‘De dag na het gesprek met Jan gingen we zelf maar eens kijken bij zo’n live seksshow. We waren heel benieuwd wat dit werk precies inhield. We vonden het niets bijzonders. De seks op het podium was heel passief, er was geen chemie tussen de koppels. Nou, dachten we, als dit het niveau is… We weten wat wij kunnen neerzetten, we wisten meteen dat wij het beter konden.’
Udy: ‘De avond daarna mogen we zelf het podium op om een show te geven. We hebben niet gerepeteerd. Dankzij dat erotische modellenbureau hadden we al eens samen in films gespeeld, live seks improviseren zou peanuts zijn.’
Erica: ‘Die avond komen we aan in Casa Rosso. Ik liet het maar gewoon over me heenkomen. We worden naar onze kleedkamer geleid, een kleine ruimte met volledig bespiegelde muren. Om te beginnen geven we één show. Ik trek een lingerieset en matching hakken aan.’
Udy: ‘Een minuut voor onze try-out begint, trek ik al mijn kleren uit en lopen we naakt en halfnaakt de wenteltrap af naar het podium. We gaan op onze knieën tegenover elkaar zitten. Als de show begint, gaat het bed waarop we performen ronddraaien. Rode, velours gordijnen zorgen ervoor dat het publiek ons nog niet kan zien. We wachten een paar seconden, en dan gaan de gordijnen open. Ik zoen Erica, vanuit mijn ooghoek kijk ik het theater in. De zaal lijkt op een regulier theater. Direct voel ik dat ik heb onderschat hoe heftig het is om voor de eerste keer seks te hebben voor zoveel mensen. Bij porno kijkt er alleen een cameraploeg mee. Hier in Casa Rosso zit tweehonderd man publiek hard te schreeuwen en joelen. Ik had verwacht dat mijn lul gewoon zou werken, maar hij faalt al in de eerste seconden: hij komt niet omhoog. Ineens besef ik wat er van mij verwacht wordt: ‘Je bent toch zo goed? Doe het maar, laat het maar zien.’ Daar ga ik op stuk.’
Erica: ‘Maar ja, the show must go on. We hebben maar tien minuten om ons te bewijzen, anders krijgen we de baan niet. Gelukkig hebben we zo onze trucjes om hiermee om te gaan. Die geven we natuurlijk niet prijs, de show moet wel mystiek blijven.’
Udy: ‘Ik weet niet wat we precies hebben gedaan op dat podium, maar het is goed genoeg om terug te mogen komen. Een week later mogen we echt beginnen. Ik vertel meteen aan mijn moeder dat we ander werk hebben, maar ze vindt het absoluut niet leuk.’
Erica: ‘Het duurt een paar maanden voordat ik het aan mijn ouders vertel. Dat is toch anders als vrouw.’
Udy: ‘‘Moet je weer daarheen?’ vraagt mijn moeder in het begin elke keer als ze wil weten of ik die avond moet werken. Ze praat in codetaal. ‘Daarheen’ is makkelijker voor haar dan ‘Casa Rosso’ zeggen, dat krijgt ze niet over haar lippen.’
Erica: ‘Inmiddels heeft iedereen in onze omgeving het geaccepteerd, juist door hoe open en eerlijk we zijn. Dit is onze baan, take it or leave it.’
Udy: ‘We draaien vier shows per avond, vijf dagen per week. De shows zelf duren maar tien minuten, maar we zijn van 19.00 tot 2.00 uur aanwezig. Twee minuten voordat we beginnen, komen we pas aan in Casa Rosso: we hebben niet veel voorbereidingstijd nodig. Meestal draag ik gewoon een joggingpak, iets wat ik makkelijk kan uittrekken. Ik vind het heerlijk om tijdens de shows het publiek in te kijken: ik absorbeer hun energie. Een keer zat een vrouw op de eerste rij met een minirokje aan zonder slipje eronder. Elke keer als ons bed langs hun rij draaide, tikte haar man haar aan en moest zij haar kruis optillen zodat ik het kon zien. Dat was geweldig, echt een compliment.’
Erica: ‘Ik ben juist heel verlegen. Op het podium ben ik net zo’n politiepaard met oogkleppen: ik kijk alleen naar Udy, zodat ik zo min mogelijk meekrijg van wat er in de zaal gebeurt. De seksshows zijn mijn uitlaatklep, mijn manier om mezelf – ondanks mijn verlegenheid – te uiten voor publiek. Ik heb altijd een gigantische koffer bij me voor mijn lingeriesets, schoenen en warme kleren voor tussen de shows door. Er gaan elke avond vier tassen met eten mee: schnitzel, gesmoorde kip, Thais, Hollandse hap – ik maak van alles. We zijn fysiek zo hard bezig tijdens ons werk, we kunnen die brandstof goed gebruiken.’
Udy: ‘Dit werk is topsport. Ik ben net een voetballer, alleen werk ik met andere ballen. Het verschil met onze collega’s is dat veel mannen zich vlak voor de show aftrekken om met een erectie het podium op te komen.’
Erica: ‘Udy begint met een slappe piemel en wordt echt opgewonden tijdens de show. Hij is het type man dat pas opgewonden wordt als de vrouw geniet.’
Udy: ‘We voeren al 23 jaar lang precies dezelfde show op. We hebben in de tussentijd alleen een paar keer iets toegevoegd waar het publiek enthousiast op reageerde. We beginnen face to face op onze knieën, zoenend zodra de gordijnen opengaan. Ik kleed Erica uit en leg haar neer, zodat we elkaar in standje 69 kunnen bevredigen. Als ik Erica lik, krijg ik een stijve. Die erectie komt puur van de opwinding, maar ik moet me goed concentreren om hem te behouden. Alles in de show is synchroon met de muziek, een lekkere remix van de Partysquad: langzaam, maar toch uptempo. Op een random dinsdag dacht ik: fuck it, als de beat dropt, spring ik in de lucht en val ik in de spagaat op Erica. Het publiek begon te schreeuwen, klappen en juichen, dat viel in de smaak. Dat doen we nu dus nog steeds. Als de beat dropt, spreidt Erica haar benen in de lucht en begin ik te penetreren.’
Erica: ‘Tijdens elke show heb ik wel een orgasme, op een gemiddelde werkavond kom ik een stuk of acht keer klaar. Udy heeft geen viagra nodig, glijmiddel gebruiken we wel altijd. Ik heb zo vaak penetratie op een dag …’
Udy: ‘... af en toe komt er rook uit. Ik ben heel prestatiegericht, ik streef ernaar dat Erica minstens tien keer klaarkomt.’
Erica: ‘Udy is groot geschapen, dus hij gaat weleens dieper dan hij zou willen, dat doet soms pijn. Dat zeg ik dan gewoon tegen hem.’
Udy: ‘We praten tijdens de show over alles, ook over de boodschappen: ‘We moeten niet vergeten om zo nog rijst te halen.’ Maar ik geil haar ook op en fluister in haar oor wat ik thuis allemaal met haar ga doen.’
Erica: ‘Thuis hebben we altijd nog seks om het af te maken. Udy heeft geen orgasme in de shows, maar het is voor hem heel pijnlijk om lang niet klaar te komen. Ja, thuis hebben we gewoon nog zin. Waarom niet? Het voelt niet alsof we die dag al vier keer gesekst hebben. Op het podium zijn we in de werkmodus, dat staat totaal los van seks thuis.’
Udy: ‘Bij ons thuis draait het bed niet.’
Erica: ‘De seks die we op het werk hebben, is ons voorspel. Thuis maken we het af en is de seks veel intiemer. Op het werk hebben we tien minuten om alles uit de kast te trekken, thuis kunnen we uren bezig zijn met foreplay en hebben we tantrische seks.’
Udy: ‘De geiligheid van thuis neem ik mee het podium op. Ik hoef alleen maar te denken aan hoe lekker het gister was en dan ben ik alweer opgewonden.’
Erica: ‘Op de terugweg naar huis val ik meestal al voor we bij de IJtunnel zijn in slaap. Zodra we thuiskomen, knuffelen en voeren we de kat, eten we zelf nog wat en gaan we slapen. De rest van onze dag bestaat uit sporten, seksen, koken en werken.’
Udy: ‘Op vrijdag en zaterdag hebben we weekend. Dankzij dit werk kon ik een huis en een auto kopen. We komen er goed van rond. Toen we met dit werk begonnen, dacht ik dat we het tien jaar zouden doen. Die tien jaar vlogen voorbij, en nu doen we dit nog steeds.’
Erica: ‘Ik denk dat dat komt omdat we het niet zien als werk.’
Udy: ‘Tuurlijk, we zijn lange dagen aanwezig, maar ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt. Ik zie collega’s stressen en moe zijn, maar wij hebben daar geen last van.’
Erica: ‘We hebben een kinderwens, het wordt wel wat lastiger om dit werk met een zwangere buik te doen.’
Udy: ‘Als Erica zwanger thuis zit, kan ik misschien tijdelijk een vervangende functie krijgen. Ik zie het niet zitten om onze show met een andere vrouw te geven, wij blijven ’m samen doen. En als Erica haar verlof erop zit, kunnen we weer met zijn tweeën aan de slag.’
Erica: ‘We leven heel erg in het nu. Zolang we dit werk leuk vinden en fit zijn, blijven we dit doen.’
Dit interview staat in &C's nieuwste editie 'Ik zie, ik zie’.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))