Caroline is alleenstaande moeder van Benjamin (2): 'Ik vind het erger dat hij geen opa of oma heeft'

Het kerngezin de heilige graal? Welnee. De vijf vrouwen die we spraken voor &C's Oh Baby! special doen het moederschap (grotendeels) alleen, en hoe. 'Het verbaast me hoeveel ik in mijn eentje kan.' Caroline is journalist en alleenstaande moeder van Benjamin (2).

Caroline (39): 'Vanaf het moment dat Benjamin er was, heb ik op een roze wolk gezeten. Toen ik voor het eerst zijn gezichtje zag, dacht ik: dit is hem. Het klopt. De eerste vier weken logeerde ik bij mijn tweelingzus. Ik had er een eigen kamer, mocht aanschuiven voor het avondeten. Vroeg in de ochtend trippelden haar kinderen naar mijn kamer om Benjamin te knuffelen. 

Ik heb heel warme herinneringen aan die tijd, hoe zwaar het ook was – m'n zusje had natuurlijk ook gewoon haar eigen werk en gezin. Daarna stond ik er echt alleen voor. Ik heb een klein netwerk. Mijn ouders leven allebei niet meer, ik heb geen partner, geen schoonouders. De biologische vader, een man met wie ik een tijdje heb gedatet en waarvan ik ongepland zwanger raakte, speelt geen rol in onze levens. We hebben geen contact meer.

Het moederschap is het mooiste wat mij is overkomen, maar ik overleef wel op routine. Ik ben een gestructureerd persoon, sta twee dagen in de week achter het fornuis om voor de rest van de week te koken. We hebben altijd hetzelfde weekmenu, zodat ik daar niet over na hoef te denken. Tijdens het flesje opwarmen zet ik snel een was aan. Handige tijdsbesparing die ik mezelf heb aangeleerd. Mijn twee zussen zijn meer dan goud waard. Soms app ik: 'Ik heb geen energie om te koken, mogen we bij jou aanschuiven?'

Lees ook: Elaine raakte op haar zestiende in verwachting: 'Na die eerste echo wist ik: ik ga dit doen'

De grootste uitdaging vind ik midden in de nacht opstaan, soms meerdere keren per nacht als Benjamin een moeilijke nacht heeft. Dat is mentaal af en toe wel een struggle. Een partner mis ik nooit, behalve op die momenten. Soms lees ik op fora verhalen van vrouwen over ruzies met hun partner over de opvoeding. Dan denk ik juist: ik ben blij dat ik het alleen doe. Er is geen ruis in huis. Niemand met wie ik kan kibbelen. Ik vind het erger dat Benjamin geen opa of oma heeft, omdat ik zelf zo gek was op mijn lieve oma. Op zijn kamertje hangt een foto van mijn ouders. Iedere avond zeggen we: 'dag opa, dag oma, welterusten!' Hij kan nu ook 'oma' zeggen. Ik hoop dat er ooit nog een opa- of omafiguur in zijn leven komt. 

Mensen zeggen vaak: wat dapper van je dat je alles alleen doet, dat doe ik je niet na. Maar als je moet, dan doe je het wel. Het verbaast me hoeveel ik in mijn eentje kan. De zwangerschap, een koophuis vinden in mijn eentje, een hypotheek regelen als zelfstandige, hoogzwanger mijn huis verven. Ik heb het allemaal gedaan. Hoe goed het allemaal ook gaat, feit is dat ik niet meer aan mezelf toe kom. Als hij om acht uur naar bed gaat, duik ik er zelf ook in. Ik ben aan het werk, of aan het zorgen. Ik krijg weleens opmerkingen: regel een oppas. Moet je er niet eens uit? Maar die tijd komt wel weer. 

Op jonge leeftijd heb ik voor mijn moeder gezorgd, ik ben gewend mezelf opzij te zetten en met zware tegenslagen om te gaan. Ik heb mogen ervaren dat een mens veel veerkracht heeft. En dat je hoop kunt blijven houden, hoe zwaar de storm soms ook is. Er komt een moment dat het allemaal makkelijker wordt. Benjamin en ik slaan ons er samen doorheen.'

Benieuwd naar de verhalen van de vier andere solo mama's? Hoe ze het aanpakken, wie hun steun-en-toeverlaat is en meer lees je in &C's Oh Baby! special die nu in de winkels ligt, maar je kunt 'm ook hier online bestellen:

Scoor &C's nieuwste Oh Baby! hier!