Broccoli, spruitjes, oma's ovenschotel… waarom lusten kinderen zo weinig?

Alles wat groen en/of gezond is, is automatisch de aardsrivaal van je kind. Hoewel sommige kids met liefde een driegangendiner naar binnen werken, worden de meeste kinderen wereldwijd als 'moeilijke eters' gezien. Waarom eigenlijk?

Is het een foutje van de evolutie dat ze het liefst leven op kipnuggets en soepstengels?

Lees ook: Kieskeurige eter? Dankzij deze lifehacks eet je kind wel alle groentes op

Wat lust je wel?
Iets niet lusten lijkt misschien aangeleerd gedrag; Pukkie van de opvang lust geen kaas, dus Truusje lust ook geen kaas. Maar uit onderzoek blijkt dat het niet-lusten voor 72 procent genetisch bepaald is. Daarnaast lusten kinderen volgens hoogleraar Voeding en Gezondheid Jaap Seidell het grootste deel van het eten in de supermarkt wél: 'Dat is namelijk zoet, vet of umami, hartig. Zoals toetjes of chips,' vertelt hij aan Quest.

Volgens Seidell is dat juist de truc van de evolutie. Zoet en vet eten bevat namelijk veel energie, wat een kind nodig heeft om te groeien. 'Borstvoeding is ook zoet en vet, en eiwitrijk.'

Zuur = gevaar
Het zijn juist bittere en zure smaken die kinderen vermijden, en dat doen ze vanuit hun instinct. In de natuur zijn deze smaken namelijk een teken dat het eten misschien wel giftig kan zijn. Bovendien kan een zure smaak in voedsel ook betekenen dat iets bedorven is: zure melk drinken we zéker niet. Dat zuur en bitter niet gelijk gevaar betekent, leren kinderen over het algemeen snel. 'In een jager-verzamelaars samenleving ga je op een gegeven moment met je ouders mee voedsel zoeken. Die laten je zien welk eten giftig is, en wat niet,' aldus Seidell.

Lees ook: Als ik een kindermenu krijg om iets uit te zoeken voor mijn zoon, draaien m'n ogen terug hun kassen in

Test, test
Naast smaak, speelt textuur ook een grote rol. Kinderen beginnen met het drinken van melk, en leren langzamerhand zachte texturen te eten. Geleidelijk leert je kind kauwen. Combineer die nieuwe texturen met de nee-fase en driftbuien, en je hebt niet bepaald een succesverhaal.

Maar, zoals bij ieder aspect van de opvoeding, gelukkig is geduld een schone zaak. Gemiddeld moet een kind 8 á 9 keer proeven voordat-ie de nieuwe smaak herkent en als 'veilig' ziet. En hoe graag je ook wil dat je kroost netjes met mes en vork leert eten: proeven gebeurt met alle zintuigen. Aanraken, ruiken, bekijken, luisteren (ja, echt: kraakt het?) en dan proeven. Uiteindelijk gaat broccoli er echt wel in. Maar die ovenschotel van oma, die laat jij stiekem ook liever staan...