Sexy time - De stalker #9: 'Mijn benen trillen van mijn hemelse orgasme'

Als in een trance blijf ik naar hem staren. Niets wat ik ooit heb meegemaakt komt maar in de buurt van de intimiteit die ik nu voel. Het orgasme van zonet heeft me volledig gevloerd. Mijn lichaam tintelt op iedere vierkante millimeter.

Zwijgend begint hij zich aan te kleden. Het prachtige lichaam verdwijnt langzaam achter stukken stof. Ik besluit zijn voorbeeld te volgen, ook al zou ik het liefst nog urenlang hier met hem blijven. Gek dat ik me nu pas onwennig voel.

Even kijkt hij op zijn mobiel en ik zie dat hij fronst. Ietwat afgeleid schudt hij vervolgens het kleed uit en vouwt het op.

‘Ik moet gaan,’ zegt hij zakelijk en neemt de rest van de spullen mee.

Ik voel me nog niet vertrouwd genoeg met hem om te vragen of er iets is. Eerlijk gezegd moet ik zelf nog verwerken wat zich zonet hier heeft afgespeeld. Ik laat me meevoeren door zijn vibe en stap de wagen in. Niks aan dit voelt geruststellend.

Mijn benen trillen van mijn hemelse orgasme. Ik bijt op mijn onderlip van de zenuwen. Duizenden vlinders fladderen door mijn lijf en de angst die ik voel is immens. Verliefd zijn lijkt iets moois, maar uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het soms een hel kan zijn. En ergens heb ik het gevoel dat het met hem niet allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn.

Eenmaal aangekomen bij zijn werk stopt hij pal voor de deur.

‘Blijf zitten,’ gebiedt hij.

Mijn hart klopt in mijn keel. Hij loopt om de auto heen en opent vervolgens mijn portier. Ik glimlach klein en stap uit.

‘Dank je wel,’ zeg ik zacht en dan voel ik zijn krachtige omhelzing.

‘Ik zie je snel, geen stress,’ zegt hij nog net voordat hij zich omdraait en richting zijn kantoor loopt.

Ontdaan van alles regel ik snel een Uber en stap thuis direct onder de douche. Ik staar de hele avond op mijn mobiel in de hoop op een bericht, maar niks van dat alles. Het vreselijke gevoel bekruipt me dat ik een enorme fout heb begaan. Wellicht horen sommige dingen niet in de werkelijkheid te gebeuren en kunnen ze beter in je fantasiewereld blijven.

Ik weet nog precies hoe ik me voelde na mijn vakantie op Ibiza. Leeg, in de war, anxious en totaal niet mezelf. Hoe vaak ik me wel niet afgevraagd heb hoe het kan dat een man zoveel invloed kon hebben op mij. Hoe kan je, voordat je iemand ontmoet, je prima voelen en volkomen content met je leven en eenmaal na de ontmoeting zoveel gemis en leegte voelen, dat niets er meer toe lijkt te doen in zijn afwezigheid? Vreselijk is het, vreselijk en ik ben eerlijk gezegd niet van plan om de geschiedenis te herhalen. Dit had ik fucking beter moeten overdenken, spreek ik mezelf streng toe.

De regen slaat tegen de ramen en klinkt woest. Dan ineens gil ik het uit. Ik zie een donkere schim en spring op.

Ik hoor de brievenbus en vervolgens stilte. Oorverdovende stilte.

Ik treed bijna buiten mezelf van angst en staar naar de envelop die op mijn deurmat ligt. Ik raap hem op en scheur hemmet trillende handen open.

‘Blijf van mijn man af,’ staat er in grote letters en bijgevoegd zie ik foto’s van vanmiddag. Hij en ik naakt. Masturberend. Volkomen onwetend over een mogelijke toeschouwer. Alles begint te draaien en misselijkheid overvalt me. Snel ren ik naar het toilet en ben net op tijd.

Het koude zweet plakt aan mijn voorhoofd nadat ik de inhoud van mijn maag uitgekotst heb. Waar ben ik aan begonnen en vooral, hoe maak ik hier een einde aan? Zonder verder na te denken selecteer ik zijn nummer.

‘Ja?’

Zijn stem klinkt donker en geïrriteerd.

‘Je ex stond net voor mijn deur en ik heb dus geen zin …’

‘Verdomme. Blijf waar je bent. Ik kom eraan.’

Een piepsignaal volgt.

Ergens wist ik dat ik moest rennen, heel ver weg van dit alles, maar ik bleef. Ik heb het toegelaten. Ook al is het me nog niet duidelijk wat ik me precies om de hals heb gehaald, iets zegt me dat dit nog maar het begin is.

Wordt vervolgd.