Chantal Janzen: 'Blij zijn schreeuwt bij mij niet zo hard. Het fluistert'

Als iemand blij is, ben ik blij.

Of eigenlijk: ben ik blij voor diegene. Ik ga er vaak nog nét een tandje harder in dan die ander zelf. Als James z'n toetsweek goed heeft gedaan, kan ik daar dagenlang euforisch over zijn, honderd keer zeggen: 'Jeetje, wat was dat fijn, wat goed, wat ben ik blij dat het goed ging, echt fijn hè James, zo fijn’. Tot vermoeiens aan toe. Vooral voor hem. Of toen hij laatst moest optreden. In een rockcafé. Zie je Marco en mij daar staan tussen die zwarte T-shirts, lange haren, keiharde gitaren? Totaal niet onze muziek, maar hij deed het zó goed. Daar kan ik op blijven teren.

Maar als het om mezelf gaat, ben ik veel vlakker. Te nuchter opgevoed denk ik. Dan heb ik maanden gewerkt aan een liveshow, gaat het goed, ben ik op het moment zelf blij, de dag erna misschien ook nog, en dan: hup, weg. Volgende. En als iemand me dan twee dagen later feliciteert, denk ik: wie is er jarig? Niemand toch? Alsof mijn hoofd het gewoon niet opslaat. Een goede recensie vergeet ik binnen een week. Een slechte? Die kan ik tien jaar later nog woord voor woord citeren. Misschien zit het 'm ook daarin: blij zijn schreeuwt bij mij niet zo hard. Het fluistert. Het zit in kleine dingen. Weten dat ik 's avonds vrij ben, en dat we met z'n allen thuis zijn. En als iemand dan ook nog iets afzegt, geeft dat helemaal een boost. Dan voel ik me net alsof ik een middag vrij heb gekregen van school. Heerlijk.

Er is één plek waar ik thuis steevast blij van word: onze bank. We hadden een kutbank, echt een draak van een designding. En nu hebben we een nieuwe, een die eruitziet als een soort mollige U-vormige molrat met dikke rimpels. Zo’n bank waar je in zakt en denkt: dit is mijn eindbestemming. Open haard aan, dikke fleecesokken, pyjama, roze badjas, kinderen in de buurt. Meer heb ik niet nodig. Al helpt een lekkere geur ook. Tosti. Gebakken ei. Een verse baby. Geurkaarsen. De aftershave van mijn vader. Of Marco’s allereerste luchtje van Penhaligon. Mijn dikke nachtcrème (ik stap als een ingevet cakeblik mijn bed in). Geur is een directe snelweg naar blijdschap. Net als muziek trouwens. Whitney Houston, Alanis Morissette, Vanessa Carlton. Mijn melancholische nineties-lijst. Hup, instant energie.

Lees ook: Chantal: 'De grote red-je-reet-show, dat is wat het leven vaak is'

Ik denk dat ik daarom ook van dingen hou die eigenlijk nergens op slaan, behalve dat ze me blij maken. Een antiek Lodewijk de 14de-kastje op onze slaapkamer bijvoorbeeld. Prachtig ding, maar totaal onbruikbaar. De laatjes gaan niet open, een poot hangt los, knopjes vallen eraf. Maar het staat daar wel mooi te zijn. En dat is genoeg. Of mijn nieuwe tas van Bottega Veneta. Ja, die was erg duur. Was-ie het waard? Ja. Maar dat kwam ook doordat ik er eerst twee verkocht heb. En omdat je soms ook gewoon blij mag worden van iets wat je voor jezelf koopt. Punt.

En als ik zelf een dag heb waarop ik totaal niet in de mood ben om blij te zijn - pesthumeur, druk hoofd, hormonen - dan is Marco degene die dat er haarfijn uitpikt. Hij hoeft me maar aan te kijken en weet het al. 'Ah, daar is ze, Urmie de urmer,' zegt-ie dan. Urmen is zeuren, zaniken, tobben. Ik hoef niks uit te leggen, hij voelt het meteen. Dan pakt hij het over. Zegt: 'Ga zitten, ik ga lekker koken.' Of hij wijst naar de kinderen en zegt: 'Kijk daar nou maar even naar.' Zo word ik weer teruggehaald. Naar de bank. Naar de zachte sokken. Even stilstaan bij waar ik blij van word. Want er is genoeg, als je gewoon goed kijkt. Bekijkt. Want je moet het ook wel wíllen zien. Die soms piepkleine dingen die juist zo groots en belangrijk zijn.

Zoals onze meest recente ontwikkeling waar we hier thuis blij mee zijn: niet naar dat bloedhete zwembad hoeven. Want: het monster is in de bek gekeken, Bob durft eindelijk door dat fucking gat te zwemmen. B-diploma, here we come. Die B staat voor blij, natuurlijk. Ik vind dat iedereen zijn best moet doen om zijn Blij-diploma te halen. En vooral te behouden.

Dit en meer lees je in de spiksplinternieuwe &C