Door: Anna Karolina Caban
Geen idee hoe ik de vlucht door ben gekomen met alle rondfladderende duivelse oversekste vlinders in mijn buik.
'Kom', hij lacht vriendelijk naar me en staat op om zijn koffer te pakken. Galant als hij is neemt hij ook mijn handbagage eruit. Ik kijk naar zijn benen en zijn kruis, dat nu op ooghoogte voor me staat gepresenteerd. Of hij heeft serieus een grote sok in zijn broek, of de man is zodanig groot geschapen dat je zelfs in zijn kleding kan zien dat er een beest aan hangt.
Daan, alsjeblieft, doe je rustig. Dit is werk. WERK. Dit kan echt niet wat je nu doet?
Buiten worden we opgehaald door een taxi busje dat ons naar het hotel brengt. Het is een klein half uurtje van het vliegveld, maar het idee alleen al, dat ik weer zo dicht op elkaar met hem moet vertoeven, maakt me onrustig. Ik bid dat de kamers van ons verblijf ver uit elkaar liggen, want ik heb echt afstand nodig om mijn gedachten weer op een rijtje krijgen. De man heeft binnen enkele tellen de mysterie van mijn verlangen weten te ontcijferen en ik moet weer controle krijgen over de situatie.
Wezenloos staar ik naar de foto's op mijn telefoon. Zo min mogelijk contact zal me doen bedaren en de overactieve hongerige lichaamscellen die schreeuwen om zijn alles doen verstommen.
Toch irriteert het me dat ook hij mijn voorbeeld volgt en ineens diep verzonken lijkt in zijn laptop. Ik lach om mezelf. Zal ik ooit wel weten wat ik wil? Wel, wat ik nu echt wil is een lekker bad nemen en tot rust komen in zijn afwezigheid. Morgenochtend om acht uur begint de officiële kennismaking op kantoor, dan kan ik maar beter fris en fruitig voor de dag komen.
'Check in, please,' zijn stem klinkt sexy en diep. De dame achter de balie neemt zijn paspoort aan.
'Yes, sir Borst and miss Borst. Your room is ready,' ze kijkt ons allervriendelijkst aan en overhandigd de twee sleutels.
'Excuse me, room?'
'Yes, the superior double. Daniel or Daan, I don't know. It says only one room for D. Borst.'
O nee, die fucking Fien, die heeft niet mijn voornaam gebruikt en niet aangegeven dat wij aparte kamers nodig hebben blijkbaar. Daan, Daniel? Dacht zij dat wij een persoon zijn of zo? Ik kijk hem ontzet aan.
'Rustig, ik regel het wel,' zegt hij kalm en legt zijn hand op de mijne die nu onrustig op de balie aan het tikken is.
'Can we please get an other room? The price is not an issue.'
Lees ook: Sexy time - De verkeerde gate #2: 'Dit is fout, dit is zo fout'
'I am sorry sir, we are fully booked due to the races, this is the only available room. But if you want we can arrange for an extra sofa bed?'
Ik zucht maar simultaan volgt er een onrustige kriebel in mijn onderbuik. De nacht in de aanwezigheid van deze man doorbrengen is het spannendste wat zich in tijden heeft voorgedaan. Fuck, ik heb niet eens een sexy setje bij me. Ik ben ziek in mijn hoofd, besluit ik hier en nu en haal mijn schouders op.
'Ik krijg het bed,' zeg ik verveeld en we nemen de kaartjes van haar aan.
De kamer is prima en leent zich uitstekend voor zakenreisjes, en niet voor een geile rendez-vous. Prima, dit is eigenlijk best oké. Wat kan er gebeuren? Alles wat ik bedenk speelt zich alleen in mijn fantasie af en de man heeft natuurlijk ook nog een keuze. Dat ik hem wil bespringen betekent nog niet dat hij de kleren van mijn lijf wil rukken. Hij ziet er in ieder geval veel professioneler uit dan ik in mijn reisoutfit, alsof ik zo uit de sportschool ben gezwalkt.
Zonder enige waarschuwing begint hij zijn pak uit te trekken. Zijn jasje, zijn overhemd, zijn pantalon. Wtf. De nonchalance waarmee hij het doet haalt me volledig uit balans. Ik weet niet waar ik moet kijken.
'Je weet dat we morgen beginnen met de officiële kennismaking toch? Kunnen wij dan nu even Daan en Daniel zijn? Ben die poppenkast wel een beetje beu nu.'
Ik ben met stomheid geslagen, maar op het moment dat ik hem in zijn strakke boxer richting de badkamer zie lopen weet ik precies wat ik ga doen.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))