Door: Anna Karolina Caban
Voordat we opstijgen type ik snel een berichtje naar Saskia, mijn werkbestie.
Je gelooft nooit naast wie ik in het vliegtuig zit… Daniel Borst!!!!
Ik leg mijn mobiel weg en verheug me nu al op haar berichtjes wanneer we landen. Snel grijp ik naar mijn handspiegel en check of alles nog goed zit. Hij is naast mij druk in de weer met zijn laptop. Zijn hele lichaam straalt een energie uit waar ik het onwijs warm van krijg. Normaliter heb ik het koud tijdens de vlucht, maar vandaag lijkt het wel een sauna hierbinnen. Ik besluit mijn sweater te laten voor wat het is. Ik trek het ding over mijn hoofd, als ik ineens voel dat mijn oorbel blijft haken. Fuck, fuck, fuck. Met het kledingstuk half over mijn hoofd en mijn armen hoog in de lucht voel ik dat mijn T- shirt aardig is opgekropen en mijn onderbuik toont. Dit is niet goed.
Ongeduldig trek ik aan het stuk stof. En dan voel ik ze. Zijn twee handen, zijn vingers, die voorzichtig langs mijn lijf glijden.
'Mag ik je helpen?' zegt hij zacht. Ergens voel ik dat dit een erg intiem moment is, dat hij een collega is, gelukkig niet mijn directe baas, maar toch. Het is niet slim om dit soort gevoelens van opwinding te voelen voor een nieuw teamlid. Hier kan toch alleen maar gedoe van komen?
Maar het enige wat ik kan doen is knikken. Mijn lichaam gloeit van het feit dat hij me blijft aanraken. Ook al is het onschuldig, zelfs zijn vingertoppen zijn nu verworden tot tien penetrerende dildo's. Ik voel een seksuele honger naar hem, van heb ik jou daar. Wat doet hij met mij? Ik snap totaal niet wat hier gebeurt. Ik ben anders totaal niet gevoelig voor dat soort banale activiteiten.
Hij lijkt wel piano te spelen aan de zijkanten van mijn lijf en trekt langzaam mijn trui over mijn hoofd. Mijn haren vallen wild langs mijn gezicht en ik voel dat mijn wangen rood kleuren.
'Zo, beter?'
De twinkeling in zijn ogen is onweerstaanbaar. Hij kijkt bijna vertederd naar me. Mijn hart bonkt in mijn keel. Wie had dit kunnen bedenken en waarom was ik niet op de hoogte van het feit dat we op dezelfde vlucht zitten? Die klote Fien. Ik had me liever kunnen voorbereiden op dit rendez-vous.
Lees ook: Sexy time - De verkeerde gate #1: 'Kijk die grijns en te knappe kop'
'Heb je liever dat we stil naast elkaar zitten, of zullen we maar meteen beginnen aan de introductie?' zijn blik wijkt niet af van mij en ik voel hoe mijn tepels in mijn bh hard worden.
Het is duidelijk dat de man to the point is. Mijn gedachten springen alle kanten op. Het belangrijkst is professioneel blijven, ook al schreeuwt mijn lijf uit volle borst dat ik hem bij zijn te keurig geknoopte stropdas moet grijpen en mee moet slepen naar het kleine toilethokje om lid te worden van de Mile High Club.
Mijn ogen glijden over zijn lichaam en ik fantaseer over hoe het zou voelen als ik nu op hem zou kruipen en mijn lijf tegen de zijne zou persen. Als ik mijn lippen op die uitnodigende van hem zou drukken. Maar dit is fout, dit is zo fout. Ik adem diep in en uit en besef me de ongepastheid van mijn denken.
'Laten we dat maar doen dan. Ik ben Daniëlle, maar iedereen noemt me Daan. Ik werk al vier jaar voor CHAINS OF DREAMS en ja, blijkbaar ben ik de enige die ze konden missen op kantoor om deze trip te maken.'
Ik ben blij over mijn nonchalante antwoord.
'Daniëlle,' zegt hij met nadruk, 'ik denk dat je jezelf onderschat, want ik heb verhalen over je gehoord en je dossier mogen inzien, en naar wat ik ervan begrepen heb, ben jij juist de aangewezen persoon om hier te zitten. Je hebt twee jaar geleden aangegeven dat je het prima zou vinden om te veranderen van locatie toch? Ik denk dat het bedrijf grote plannen met je heeft.'
We hangen inmiddels hoog in de lucht en aan alles voel ik dat ik zweef. De manier waarop hij de woorden uit zijn mond laat rollen doet me vermoeden dat hij goed is met zijn tong. Ik kan het niet tegenhouden, mijn gedachten brengen me alleen maar op pornografische plekken.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))