Linda feest nuchter en gaat naar ecstatic raves: 'Ik kom zó in een natural high'

Drank nodig om los te gaan? Hoe bedoel je? Content creator Linda de Munck feest al een paar jaar zo goed als nuchter en gaat sinds kort naar ecstatic raves. We willen weten: hoe zijn die feesten? En wat bedoelt ze precies met die natural high?

Linda (30): 'Ik ben drie jaar geleden gestopt met drinken. Ik ergerde me aan mijn eigen drankgebruik. Als ik dronk, dan dronk ik veel. Ik zou mezelf zelfs een problematische drinker noemen, maar niet problematischer dan de mensen in mijn omgeving. Eigenlijk denk ik dat we met z'n allen problematische drinkers zijn. De volgende dag had ik een schuldgevoel, mentale kater, hangxiety - hoe je het ook wil noemen. Daar was ik klaar mee. Ook was ik steeds meer bezig met yoga, sporten en een gezondere levensstijl. Om in weekend dan wel te gaan zuipen en snuiven, want dat kwam nou eenmaal vaak bij alcohol kijken, voelde krom. Ik wilde eens kijken of ik zonder kon.

Zoals veel mensen weleens hebben gedaan, was ik al vaker een maand gestopt. Het leek me goed om dit keer een periode van twee maanden in te lassen. Een maand voelde steeds als te kort om jezelf te resetten. Je hersenen zijn zo gewend dat je tijdens een borrel, feestje of avond uit drinkt, dat ze echt opnieuw geprogrammeerd moeten worden. Na die twee maanden dronk ik weer een paar drankjes, maar meteen dacht ik: dit is het niet. Ik werd moe en voelde na afloop weer de gevoelens die ik niet meer wilde voelen. Ik besloot het niet drinken door te trekken naar een halfjaar, waarna ik weer een drankje probeerde. Weer was het het niet. Hoe vet zou het zijn, dacht ik vervolgens, als ik een jaar stopte met alcohol? Na een jaar dacht ik niet eens meer na over dat ik niet dronk. In het begin had ik er veel gesprekken over, luisterde ik podcasts en las ik boeken over nuchter zijn en dronk ik alcoholvrij bier. Nu hoort het gewoon bij mijn leven. Doe mij maar een cola zero. Cafeïne is nu mijn party drug. Het enige dat ik heel af en toe nog gebruik - zo'n twee of drie keer per jaar, maar vorig jaar maar één keer - is xtc of mdma. Dat zie ik als een gelegenheidsding, iets dat ik bewaar voor speciale momenten.'

Lees ook: Blame it on the alcohol: dit gebeurt er met je lichaam als je drinkt

Beperkende gedachten
'Nuchter worden lukte, maar nuchter feesten bleek een zoektocht. Toen ik drie jaar geleden stopte, woonde ik in Groningen. Daar heerst een ontzettende studentencultuur en zijn veel kroegen. Al snel kwam ik erachter: dat zijn geen leuke plekken om nuchter te zijn. Ik verveelde me, ergerde me aan de dronken mensen om me heen of had last van beperkende gedachten. Ik heb het niet leuk, iedereen heeft het leuker dan ik, ik zit alleen maar in mijn hoofd - dat soort dingen. Het werd een vicieuze cirkel. Ik begon het nachtleven te vermijden. Dat ging natuurlijk gepaard met ouder worden, na tien uur 's avonds ben ik inmiddels niets meer waard - maar het had vooral te maken met dat ik me niet meer op mijn plek voelde.

Toen ontdekte ik festivals. Of nou ja, ik ging al naar festivals, maar ik merkte: festivals, technofeesten en plekken waar goede dj's draaien en het om de muziek gaat, vind ik nuchter wél leuk. Daar gaat het veel meer om het dansen. Ik heb mijn doelen verzet. Feesten gaat voor mij niet meer om drinken en op die manier gezelligheid ervaren, maar om connecties aangaan, diepgaande gesprekken en mijn lichaam bewegen. Eigenlijk is zo'n festival nu een super sportieve dag. En ook niet onbelangrijk: het is overdag. Toch had ik ook op festivals last van diezelfde beperkende gedachten. Ik durfde in het begin amper te gaan dansen. Ik kan alleen maar zeggen: geef het tijd. Ik had al geaccepteerd dat feesten zonder alcohol nou eenmaal minder leuk was, toen ik eraan begon te wennen en de gedachten steeds meer naar de achtergrond verdwenen. Nu ben ik vaak de eerste die op de dansvloer staat. Ik flirt erop los, tong met verschillende mensen en ben helemaal in mijn element. Gewenning helpt ontzettend.'

Lees ook: Altijd al alleen willen reizen, maar nooit gedurfd? Linda de Munck deelt tips voor je eerste soloreis

Raven is leven
'Vorig jaar ging ik voor het eerst naar een ecstatic rave, georganiseerd door Be Free Community. Ik had al eens 'normale' ecstatic dancing gedaan. Dat is rustiger, flowy en komt overeen met het stereotypische beeld van mensen die helemaal vrij bewegen. Een ecstatic rave lijkt meer op raven, maar dan op een bewuste manier. Je begint vaak met een cacao ceremonie - pure cacao drinken, zodat je hart opent - zitten en aarden. Daarna begint de dj en ga je dansen, op blote voeten of zonder schoenen en altijd zonder te kletsen en zonder je telefoon te gebruiken. Dat leidt af. Je wil juist bewust en in het moment zijn. De muziek is letterlijk extatisch. Het bouwt op naar een piek, waarna het weer wat rustiger wordt. Dan kun je even voelen en uitrusten. In totaal duurt zo'n rave vaak twee uur.

Of het ongemakkelijk is? Zeker. Of laat ik het zo zeggen: dat kan het zeker zijn. In mijn geval hielp het dat ik al vaker nuchter danste en dat ik heel veel yoga doe, wat een beetje hetzelfde straatje is. Maar een ecstatic rave is zeker niet voor iedereen, het is nou eenmaal wat spiriwiri, en kan af en toe ongemakkelijk zijn. Wat ik zelf bijvoorbeeld nog spannend vind, is contact dancing. Je legt contact met mensen door oogcontact en lichaamstaal, waarna je met elkaar kunt gaan dansen. Je hoeft elkaar niet per se aan te raken, maar je maakt wel écht contact, zonder iets te zeggen. Ja, dat vind ik spannend. Maar het gaat steeds beter. Wederom geldt dat het met elke keer dat je gaat, makkelijker wordt. Sowieso is een ecstatic rave toegankelijker dan ecstatic dance. Zoals Ambrosia - een andere organisator van ecstatic raves waar ik heel graag heenga - op hun Instagram heeft staan: 'Voor de yogaravers en technohippies.' Deze plekken zijn er voor mensen die wel willen feesten, maar moe worden van dat iedereen op normale festivals altijd onder invloed is.'

Lees ook: Tessel doet mee aan de eerste Nederlandse datingshow voor queer vrouwen: 'We willen het graag goed doen'

Natural high
'Maar als je gaat en het je lukt om dat ongemak los te laten, kun je in zó'n natural high komen. Dat is bizar. Ik had het twee weken geleden nog toen ik nuchter op DGTL (een Amsterdams technofestival, red.) was. Daar voelde ik iets wat ik nog steeds niet helemaal kan verklaren. Ik had een leuke man ontmoet, met wie ik een beetje aan het zoenen was, die ook nuchter was. Op een gegeven moment keken we elkaar aan en zeiden we: wat ís dit? Ik denk dat het vergelijkbaar is met een runners high. Er komen allerlei gelukshormonen vrij, en die kun je veel beter voelen als je je niet verdoofd met allerlei middelen. Op Koningsdag was ik naar een ecstatic rave, weer van Ambrosia, en daarna stond ik zó aan. Het duurde even voordat ik kon slapen. Ik had het zo leuk gehad en was zo blij dat ik het zo leuk kan hebben zonder drank. Dat geeft een kick. Iedereen heeft hier drank voor nodig, maar ik kan het zonder. Je voelt je dan alsof je de wereld aan kan. Het geeft vrijheid.'