Vrouwen over vrijheid na de scheiding: 'Het eerste halfjaar belandde ik na elke date in bed'

Een scheiding doet bijna altijd pijn, maar voor sommige vrouwen voelt het ook als een bevrijding. Drie vrouwen vertellen wat ervoor zorgde dat ze juist ná hun huwelijk opbloeiden. 'Mijn scheiding is een van de grootste cadeaus die ik ooit heb gekregen.'

De heteroseksuele relatie lijkt onder druk te staan. Sommige vrouwen zijn nogal klaar met al die tijd en energie die ze in zaken als ‘'motional labour' en 'mankeeping' stoppen zonder daar veel voor terug te krijgen. Niet zo gek dus dat er tegelijkertijd een beweging is van vrouwen die het steeds vaker openlijk 'bevrijdend' noemen als ze uit hun huwelijk stappen – na de eerste hartverscheurende momenten natuurlijk. Dat lazen we al in boeken als Glennon Doyles Ongetemd leven en ook in het recent verschenen Awake laat schrijfster Jen Hatmaker zien dat er altijd een nieuw hoofdstuk mogelijk is – ook als je in eerste instantie instort omdat je man na 26 jaar een affaire begint. Het einde van haar huwelijk bleek een kans om zichzelf opnieuw uit te vinden en te ontdekken wie ze is, los van haar rol als partner en moeder.

'Beyond the Break', een rapport samengesteld door NOON in opdracht van advocatenkantoor Mishcon de Reya en Julius Baer International (2024) laat zien dat een op de drie vrouwen zich na haar scheiding 'gelukkiger dan ooit' noemt – al was dat onderzoek exclusief op 45+-vrouwen gericht. Dat raakt aan een groot artikel dat onlangs in NRC stond over hoe gescheiden vijftigers meer van het leven genieten dan ooit. In dezelfde week schreef een veertiger in de Volkskrant een essay over hoe ze, net als een groeiend aantal vrouwen die weduwe of gescheiden zijn, daarna vol overtuiging voor een leven kiest zónder liefdesrelatie met een man. Dat levert ze namelijk ontzettend veel op: vrijheid, rust, zelfrespect en autonomie.

Lees ook: Co-ouderschap na de scheiding: handig in de praktijk, maar de hel in realiteit?

Gelukkig alleen
Hielkje Bunnik (39) herkent zich daar wel in. Tot haar scheiding vijf jaar geleden, werkte ze zich uit de naad om te voldoen aan het perfecte plaatje van echtgenote en moeder. 'Tijdens mijn huwelijk droeg ik veel. Ik vond het normaal dat de zorg voor de kinderen en het huishouden grotendeels op mijn schouders terechtkwam terwijl ik ook gewoon werkte. Ik werd een veel serieuzere versie van mezelf – altijd sterk, loyaal en verantwoordelijk – en verloor mijn gekke, speelse kant volledig uit het oog. Ik raakte mezelf zo erg kwijt dat ik in 2018 volledig instortte. Hierdoor ben ik wel weer in contact met mijn gevoel gekomen en langzaam ben ik uit dat dal geklommen. Ik voelde dat ik niet bij mijn toenmalige partner kon blijven die nog wel in dat perfecte plaatje geloofde. Na de scheiding kwam de Hielkje weer omhoog die was ondergesneeuwd door verantwoordelijkheden en verwachtingen. Ik doe nu waar ík zin in heb, zonder dat uit te hoeven leggen of er toestemming voor te hoeven vragen. Ik ga graag alleen op pad, op festivals laat ik mezelf zien zoals ik dat vroeger niet durfde: met glitters en torenhoge laarzen. Ik ben mezelf en daar ben ik trots op. Ik vergeet ook nooit meer hoe gelukkig ik een paar maanden na de scheiding was toen ik in mijn eigen woonkamer zat. Ik dacht: dit is van mij. Dit is hoe ík wil leven.'

Lees ook: Poenpraat: 'Vlak na mijn scheiding was ik bang dat ik het in mijn eentje niet zou redden'

Scheiding als cadeau
Ook Mathilda van den Hof (53) leerde door haar scheiding negen jaar terug dat ze ook alleen gelukkig kon zijn. Ze noemt haar scheiding het grootste cadeau dat ze ooit heeft gekregen. 'Ik ging plat op mijn snufferd toen de vader van mijn kind compleet onverwacht zei dat hij bij me weg wilde. Ik had het gevoel dat ik het niet zou overleven zonder hem. Alleen zijn was simpelweg angstaanjagend voor me. Ik wist niet dat ik mezelf gelukkig kon maken; voor mijn gevoel moest mijn man dat doen. De eerste zes weken heb ik enorm veel gehuild, sommige dagen kon ik mijn bed niet uitkomen. Het voelde alsof ik bij het grofvuil was gezet en daarom ging ik in het begin ook heel hard tinderen, ik had het nodig om te weten dat mannen me nog leuk vonden.

Die scheiding heeft ontzettend veel pijn gedaan, maar is misschien wel het beste wat me ooit is overkomen. Ik had in mijn huwelijk veel te veel van mezelf aan anderen gegeven. Eerst kwamen mijn partner en kind, dan mijn werk, dan een poos niks en helemaal onderaan kwam ik zelf. Ik leed aan het bravemeisjessyndroom en leefde zoals ik dacht dat de maatschappij dat van een vrouw verwacht. Als we bijvoorbeeld terugkwamen van vakantie, ruimde ik alles op en ging mijn man doodleuk de hort op. Ook ging ik niet meer met vriendinnen uit eten omdat ik dacht dat ik er voor mijn gezin moest zijn.

In de zeven jaar dat ik alleen ben geweest leerde ik gelukkig te zijn met mezelf en hardop te zeggen wat ík nodig heb. De eerste keer dat ik het écht leuk had in mijn eentje, was toen ik alleen op vakantie ging en de mooiste gesprekken met compleet onbekenden voerde. Op paardrijvakantie ontmoette ik andere gescheiden vrouwen die me het gevoel gaven: je overleeft het wel. Sinds twee jaar heb ik een latrelatie en vind ik het ook prettig als hij weer weggaat en ik tijd voor mezelf heb. Eerst maakte dat me onzeker: voelde ik dan wel genoeg voor hem? Maar nu weet ik dat het heel gezond is dat ik ook mijn eigen leven leid.'

Lees ook: Vrouwen krijgen na een scheiding de hardste klap: zo zorg je voor financiële rust

Seksueel experimenteren
Dat je te veel aanpassen aan de ander niet alleen in heteroseksuele relaties speelt, blijkt uit het verhaal van Angela (44). Zij scheidde van haar vrouw om weer te kunnen zijn wie ze ten diepste is: iemand die geniet van seksuele escapades en vrij in het leven staat. 'Ik was altijd al een vrijgevochten, outgoing type: als single genoot ik van mijn onenightstands en mijn agenda barstte altijd van de gezellige afspraken. Natuurlijk verandert dat als je een gezin start, maar mijn vrouw verwachtte dat ik me alleen nog maar op ons gezin zou richten. Het gezinsleven paste ook heel erg bij mij, maar ik was óók nog die avontuurlijke vrouw die behoefte had eropuit te gaan en dingen voor zichzelf te doen. Dat werd elke keer drama, want mijn vrouw ervoer dat als een afwijzing. We hebben er veel gesprekken over gevoerd, maar we zijn er niet uitgekomen en ik ben vertrokken. De eerste tijd miste ik mijn vrouw en kinderen enorm, ik was echt in de rouw.

Toen heb ik datingapp Feeld voor 'open-minded mensen' aangezwengeld. Acht jaar lang had ik geen date meer gehad, maar toen een leuke kunstenaar voorstelde om onze eerste date in de sauna te doen, dacht ik: why the fuck not? De spanning in de sauna was om te snijden en vervolgens hebben we bij hem thuis een wilde nacht gehad. Ik voelde me daarna zó bevrijd en losgebroken. Dit was de aftrap van heel wat plezier, anderhalf jaar lang ben ik helemaal losgegaan. Het eerste halfjaar heb ik geen date gehad met wie ik niet de eerste avond in bed ben beland. Al die dates hebben me er door die eerste periode van rouw gesleept, maar brachten me ook dichter bij mezelf. Ik heb enorm geëxperimenteerd, liet een onbekende man 's avonds laat naar mijn huis komen, heb met stellen seks gehad, aan BDSM gedaan. Alle fantasieën waar het tijdens mijn getrouwde leven nooit van kwam, kon ik uitleven. En met al die mensen had ik ook de diepste gesprekken, juist omdat iedereen zo transparant en open is over wat ze willen. Uiteindelijk heb ik via Feeld een leuke man ontmoet met wie ik inmiddels een relatie heb. Bij hem ervaar ik wél de vrijheid om helemaal mezelf te zijn. Hij zal me nooit ergens in beknotten. Als ik met hem uitga, dan kan ik zoenen met wie ik wil. Onze enige regel is dat we naar elkaar luisteren en aanvoelen of de ander zich goed voelt. Dat is een fundamenteel verschil met de relatie die ik daarvoor had, waarbij ik aan allerlei regels moest voldoen puur omdat het volgens haar zo hoorde.

Ik heb de kinderen vijftig procent van de tijd en geniet daar intens van, net als van het feit dat ik weer zoveel als ik wil kan sporten, weer veel met vriendinnen afspreek en uitga tot in de kleine uurtjes. Ik ben blij dat ik me niet meer dag in, dag uit alleen maar met het gezinsleven hoef bezig te houden en geen stress heb of ik wel op tijd thuis ben. Het is heerlijk dat er thuis niemand op me wacht die wil dat ik aan bepaalde maatstaven voldoe.'

Shop de nieuwe editie hier