Spreken in het openbaar: hoe doe je dat in godsnaam?

Spreken in het openbaar? Een speech voor een dierbare? Journalist Kim Hopmans wordt al zwetend wakker bij het idéé. In de nieuwste &C roept ze daarom hulp in van presentatiecoach Simone van den Ende.

Mijn hart klopt in mijn keel. Ik ben bijna aan de beurt. Mijn gedachten knallen alle kanten op. Klamme handen, klotsende bilnaad, gadver. Over minder dan twee minuten is het zover. Dan ga ik het podium op om het Eurovisie Songfestival te presenteren, ten overstaan van een uitzinnig miljoenenpubliek. Nou ja, soort van. In werkelijkheid zit ik met tien vrouwen in een kring, aan het begin van een workshopdag. Het verzoek: stel jezelf even kort voor.

Ik hap naar adem. Nog twee anderen, en dan ben ik. De stemmetjes in mijn hoofd buitelen over elkaar heen: wie ben ik, wat zeg ik, wat als ik iets doms zeg? En ook: doe even normaal, mens, het is maar een voorstelrondje! Wat gebeurt hier? Ik leg het voor aan Simone van den Ende, presentatiecoach van onder anderen Linda de Mol, Victor Mids en onze eigen roerganger, Chantal Janzen. En schrijver van het boek Ook jij kunt presenteren. Als iemand weet wat er in je hoofd gebeurt zodra je 'de vloer op moet', is zij het wel.

'Troost je met de gedachte dat je niet de enige bent,' zegt ze. 'Verrassend veel mensen hebben hier moeite mee. Als Victor Mids iemand uit het publiek uitnodigt op het podium, ziet hij vaak pure doodsangst in hun ogen. Ineens weten ze hun eigen naam niet meer, volwassen mensen!' Ze lacht: 'Je bent je eigen grootste criticaster, je censureert jezelf de hele dag, doe ik het goed, hoe kom ik over? Wie er ook tegenover me zat, politici, CEO’s, presentatoren, iedereen loopt tegen herkenbare dingen aan: houding, dictie, ademhaling, waar laat ik m’n handen. Iedereen kampt met onzekerheid, twijfel, angst om te falen.'

Lees ook: Chantal Janzen: 'De grote red-je-reet-show, dat is wat het leven vaak is'

Buikpijn van lootjes trekken
Als kind stond ik maar wat graag op het podium. Elke weeksluiting op school stond deze zesjarige Madonna het (achteraf totaal ongepaste) Papa Don’t Preach te playbacken, met een clubje zelf samengestelde achtergronddanseressen. Ik genoot. Maar ergens onderweg klapte die liefde voor de spotlight om in pure podiumvrees.

Tijdens mijn studie was ik degene die de volledige inhoud van een project wel bij elkaar tikte, zolang een ander maar presenteerde. Werkte als een trein. In plaats van oefenen in zichtbaarheid, oefende ik in professioneel wegduiken. Toen ik eenmaal aan de slag ging bij een mediabedrijf, merkte ik dat die spanning alleen maar erger werd. Ter illustratie: we vierden daar Sinterkerst, het jaarlijkse hoogtepunt: lekker eten, drinken en lachen om elkaars gedichten. In theorie: een topavond. In praktijk: mijn persoonlijke helletocht. Niet alleen was mijn innerlijke perfectionist bang dat mijn gedicht niet grappig genoeg was, ik moest het óók nog voordragen voor de hele groep. Vanaf het moment van lootjes trekken had ik al buikpijn.

Op een dag dacht ik: klaar. Presenteren is gewoon niet mijn ding. Ik hoef ook niet álles te kunnen. Wat een opluchting! Als iemand me vroeg een schrijfworkshop te geven of aan te schuiven bij Koffietijd, kon ik vriendelijk bedanken. Die spotlight was niet voor mij. Dat voelde heerlijk opgeruimd, voor even. Want het onderwerp bleef terugkomen. In vergaderingen, brainstorms, ouderavonden. Als klassenmoeder moest ik de juf bedanken. Tijdens de verjaardag van mijn vriend, was een speech van mij best leuk geweest. Helaas, overal drukte ik vakkundig mijn snor. En telkens dacht ik: als er maar niemand doodgaat of trouwt, want dan kom ik niet meer onder een microfoon uit. Hallo, ik ben 45, iets klopt hier niet, toch? Simone hoort het glimlachend aan. 'Zodra je jezelf zichtbaarder maakt, komt er vaak van alles mee: spanning, oude overtuigingen, een stemmetje dat fluistert dat je het misschien toch niet kunt. Dat is normaal. De vraag is: waar ben je bang voor?'

Benieuwd naar het antwoord op die vraag? Lees het hele verhaal in &C’s nieuwste editie. En die scoor je hier:

Scoor de allereerste editie van 2026 hier