Door: Anna Karolina Caban
Ik hoor zijn ademhaling dichterbij komen, maar ik durf me niet om te draaien. Hem aankijken lijkt me het engste wat er nu is. De man heeft een aan-knopje weten te vinden in mij dat grenst aan mijn schaamte als ook aan mijn brandend verlangen naar avontuur. Blijkbaar is de afstand tussen de twee ontiegelijk klein.
'Draai je om,' zegt hij gebiedend en streelt zacht mijn bovenarm.
Alles wat zonet gebeurd is lijkt fictief. Hoe haalde ik het in mijn hoofd om mijn makelaar te zoenen? Er moet iets mis zijn met mij. Misschien heeft Kay wel gelijk en ben ik gewoonweg niet te begrijpen en too much to handle.
Ik heb echter geen zin meer om fake te zijn. Ik wil gewoon mezelf zijn, ook al ben ik soms onaangepast en een tikkeltje wild in andermans ogen. Maar zelfs ik moet beamen dat wat ik zonet gedaan heb totaal verkeerd is. Ik adem diep in en uit en met tegenzin doe ik wat hij van me vraagt.
Zijn ogen staan woest en strak. Hij is onweerstaanbaar nu hij opgefokt is.
Ik open mijn mond: ‘Het spijt me, oké? Ik maak een gekke, emotionele periode mee en op de een of andere manier kon ik niet helder nadenken,’ zeg ik zacht en blijf mijn blik op de vloer houden. Hij pakt me vast bij mijn kin en duwt deze ietwat omhoog.
‘Ik snap het. We laten het voor wat het is. Tijd om te gaan,’ zegt hij rustig en geeft me een kleine, begripvolle knik die vreemd genoeg een grotere klap in mijn gezicht is dan een heuse stomp in mijn maag.
Zijn afkeuring is voelbaar.
De spanning in de auto is om te snijden. Ik kan niet wachten om thuis mijn hoofd in een kussen te duwen en te janken zo meteen.
Lees ook: Sexy time - Onroerend goed 4: 'Ik voel mijn harde tepels tegen zijn borst aandrukken'
‘Wat is je adres?’ vraagt hij en verbreekt daarmee de ondraaglijke stilte.
‘Hoezo?’ vraag ik paniekerig.
‘Omdat we je spullen op gaan halen. Mijn aanbod staat. Het lijkt me het beste voor je als je niet in een huis samenwoont met je ex,’ zegt hij vol overtuiging.
En met de man die ik zonet zonder consent op zijn bek heb gepakt, wel? schiet er door mijn hoofd, maar ik kan niet voorkomen dat de opwinding over het idee om daadwerkelijk vandaag nog met hem in een pand te wonen het wint van mijn onzekerheid over wat hij wel niet van mij nu moet denken.
Ook al overviel het hem, hij beantwoordde mijn kus zeker wel. Buiten dat, zal het sowieso beter zijn als ik niet met Kay samenwoon nu. Dat onze liefde getransformeerd is naar een diepe vriendschap is beter te verkroppen op afstand.
Ik geef hem het adres op en een paar minuten later staan we voor de deur.
Hij maakt aanstalten om uit te stappen, maar ik leg mijn hand op zijn onderarm.
‘Ik doe dit wel alleen. Wacht hier. Ik neem even snel alleen het hoognodige mee.’
Hij knikt en zet muziek op.
Met knikkende knieën loop ik de trap op naar de deur. Stilletjes hoop ik dat Kay niet thuis is, maar aan de klanken van de jazzmuziek te horen, heb ik geen mazzel.
‘Kay?’
Ik zie hem op de bank zitten met Chiara, onze wederzijdse vriendin die vanaf het begin onze relatie alleen enthousiast heeft toegejuicht, maar die nu verschrikt haar benen vanonder zijn kont vandaan trekt en mij schuldig aankijkt.
‘Hey, ik had je niet verwacht,’ zegt Kay met een rood hoofd.
‘Hoezo, ik woon toch hier?’ antwoord ik bot.
De sfeer is om te snijden en ik heb direct door dat ik een ongenode gast ben. Zo snel kan het gaan.
‘Caat. Wat leuk om je te zien.’
Chiara geeft me een ongemakkelijke hug en ik ruik de eau de toilette van Kay in haar haren.
‘Ik kom wat spullen halen. Let maar niet op mij,’ zeg ik nors terwijl ik haar van me afduw.
Lees ook: Sexy time - Onroerend goed 3: 'Wonen bij hem in het pand?'
Emotieloos begeef ik me richting de slaapkamer. Op automatische piloot begin ik wat kleding in een tas te smijten. Mijn hart bonst in mijn lijf.
‘Wat ben je aan het doen?’
Kay verschijnt in de deuropening en kijkt me met droevige ogen aan.
‘Ik ga weg. Het is geen goed idee om op elkaars lip te zitten. De rest van de spullen kom ik halen als ik een woning heb gevonden.’
‘Caat. Het is niet wat je denkt,’ zegt hij met trillende stem.
‘Hou nu maar op. Het is precies wat ik denk, en weet je, het is prima,’ zeg ik bij het voorbijlopen en met een knal gooi ik de deur achter me dicht.
‘Alles in orde?’ vraagt Raymond met een frons.
‘Jep. Rijden maar,’ antwoord ik en voel aan alles dat het hoofdstuk met Kay volledig is gesloten.
Wordt vervolgd.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))