Sanne heeft een touwfetisj: 'Ik zie mezelf als ‘speeltje’ waar de ander mee kan doen wat hij wil'

Sanne* ziet haar voorkeur voor bdsm en shibari, een Japanse vorm van touwbondage, als een seksuele oriëntatie.

Sanne (35): ‘Negen jaar geleden bond mijn ex-vriend mij voor het eerst vast. Ik vond het spannend en opwindend om zo onderworpen te zijn aan een ander. Toen mijn relatie uitging, besprak ik met mijn therapeut dat ik hem niet zozeer miste, maar wel de kinky seks die we hadden. Zij verwees me toen door naar Fetlife, een sociaal netwerk voor mensen met een kink of fetisj. Op mijn eerste bdsm-event zag ik een live shibari-sessie, waarbij een vrouw werd vastgebonden en vernederd door haar mannelijke partner. Ik dacht alleen maar: ik wil haar zijn. Zo hulpeloos overgeleverd zijn aan een ander, de intensiteit die ik zag tussen die twee. Dat sprak me enorm aan. Ik ging in gesprek met dat stel en vertelde dat ik interesse had. Zij stelden me voor aan iemand anders op het feest, die mij diezelfde avond voor het eerst vastbond met touw. Die eerste keer was heel spannend, inmiddels is shibari een groot onderdeel van mijn seksleven. Maar het gaat ook verder dan dat. Ik leerde mijn vriend en beste vrienden kennen binnen de community. Ik geef les in shibari en treed op tijdens events en festivals door heel Europa.

Mijn werk als analist is intellectueel en datagedreven, in shibari kan ik mijn artistieke kant kwijt. Shibari is een kunstvorm waarbij soms complexe structuren op iemands lichaam worden aangebracht. Het kan even duren voor die gemaakt zijn. Sommige mensen vinden die ‘tussenmomenten’ saai, maar ik heb ook een touwfetisj. Ik geniet van het gevoel van het touw op mijn huid. Mijn andere kinks binnen bdsm zijn meer mentaal. Ik vind de onderdanige rol opwindend en hou ervan als een ander me vertelt wat ik moet doen. Ik zie mijzelf graag als een ‘speeltje’ waar de ander mee kan doen wat hij wil. Voordat ik bdsm ontdekte, zocht ik onbewust ook naar dat gevoel van ‘gebruikt worden’. Bijvoorbeeld door seks te hebben met mensen die ik niet aantrekkelijk vond. Achteraf voelde ik me slecht, maar dat gevoel vond ik ook weer opwindend. Niet bepaald gezond. Pas sinds ik bdsm heb ontdekt, lukt het me om echt en helemaal van seks te genieten, op een manier die ook goed voor me is.

Wanneer ik mensen ontmoet die interesse hebben in shibari, adviseer ik altijd om rustig te beginnen. Een gevaar kan zijn dat het zo spannend en opwindend is dat je niet wil stoppen en verdergaat dan je wil. Daarom maken veel mensen binnen de bdsm-community duidelijke afspraken over grenzen, maar zelf vind ik het idee dat iemand iets bij me zou kunnen doen wat ik niet leuk vind juist spannend. Om te zorgen dat het veilig blijft, wil ik iemand eerst goed leren kennen voor ik me door diegene laat vastknopen. Vorig jaar ging ik met mijn vriend naar de film Babygirl. In de bioscoopzaal werd er gelachen toen Nicole Kidman op handen en knieën door de kamer kroop. Dat snap ik tot op zekere hoogte, het ziet er misschien gek of grappig uit, maar ergens hoop ik dat er een dag komt dat daar niet om gelachen wordt, net zo min als we nu lachen om iemand die gay is. Voor heel veel mensen zijn kinks en fetisjes geen rariteit of iets om een keertje mee te experimenteren, maar onderdeel van wie ze zijn. Voor mij zeker. Ik weet dat dit niet zo voelt voor elk kinky persoon, maar voor mij voelt dit echt als een andere seksuele oriëntatie.’

*Sanne is een pseudoniem

De andere vier mensen die we spraken over hun fetisj? Die vind je in de nieuwste editie 'Vurige Verlangens'