Tareq werd slachtoffer van lhbti-geweld: 'Met twaalf man kwamen ze op me afrennen'

Wat begon als een zorgeloze middag in het park met vrienden, veranderde voor Tareq van der Linde afgelopen zomer in een nachtmerrie. Op station Haarlem werd hij aangevallen door een groep mannen. Tareq zelf worstelt nog elke dag met de gevolgen van die gewelddadige avond.

Tareq (25): 'Het was een warme zomerdag in juni. Ik had met een groep vrienden afgesproken in Haarlem: borrelen, spelletjes spelen in het park, precies zoals we wel vaker doen. Na een gezellige middag besloten we op tijd naar huis te gaan. Het was een uur of negen. Samen met mijn toenmalige vriend brachten we onze vrienden naar het station, ik zou bij hem blijven slapen. Daarna bleven we nog even hangen bij een vriendin die net haar bus had gemist.

De sfeer op het station was grimmig. Een paar meter verderop zaten een man en een vrouw van een jaar of negentien die naar ons schreeuwden dat we onze bek moesten houden. Toen mijn vriendin uiteindelijk de bus instapte, sloeg de stemming pas echt om. Mijn ex en ik werden uitgescholden voor 'kankerhomo's' en ze riepen dat ze ons zouden vermoorden. We besloten erop af te stappen om te vragen wat er in vredesnaam aan de hand was. Het is toch nergens voor nodig om zo tekeer te gaan? Maar de twee waren niet voor reden vatbaar. 

Daders ontsnapt 
Voor ik het wist, kwamen er uit alle hoeken van het station mannen aangerend. Ik vermoed dat ze zijn geappt door het koppel waarmee we in discussie waren. Ik voelde meteen: dit gaat mis. Mijn ex en ik konden geen kant op. Met z'n twaalven begonnen ze direct op ons in te slaan. We probeerden ons nog te verdedigen, maar met z'n tweeën tegen zo’n grote groep maak je geen schijn van kans.

Van het gevecht weet ik bijna niets meer. Alles ging zo snel. Het laatste wat ik me herinner, is dat er een volle wijnfles op mijn kaak werd kapotgeslagen. Ik lag bloedend op de grond en zag hoe mijn vriend dertig meter verderop in elkaar werd geslagen. In paniek begon ik zijn naam te schreeuwen, en op dat moment renden de daders weg. Omstanders schoten ons te hulp en hadden al de politie gebeld.

Tegen de tijd dat de politie arriveerde, waren de daders verdwenen. Ik zat onder het bloed en miste een tand, maar door de adrenaline voelde ik nauwelijks pijn. Toch wist ik dat het foute boel was. Met de ambulance ben ik naar het ziekenhuis gebracht. 

Mentale en fysieke nasleep
Mijn ex kwam er relatief licht vanaf met een gekneusde rib en wat wondjes in zijn mond. Ik had een gebroken kaak, twee voortanden kwijt, een afgebroken kies en een afgescheurde zenuw in mijn lip. De nasleep was heftig, en eigenlijk is het dat na vijf maanden nog steeds. De eerste maand durfde ik niet de deur uit. Ik heb nog steeds nachtmerries en word soms wakker met een paniekaanval.

Lees ook: Hila portretteerde vrouwen onder Taliban-regime: 'De Afghaanse vrouw is niet monddood'

Buiten ben ik altijd op mijn hoede. Als iemand in de kroeg ruzie krijgt, bevries ik. Dan krijg ik kippenvel en kan ik niet meer praten. Inmiddels ben ik alweer een paar keer op Haarlem Centraal geweest, maar de angst blijft dat ik de groep opnieuw tegen het lijf loop. Ik scan elke hoek. De daders zijn nog steeds niet opgepakt en na vijf weken werd het politieonderzoek stopgezet. Onlangs is het onderzoek gelukkig weer heropend, omdat er door alle aandacht in de media nieuwe tips binnenkwamen .

Naast de psychische klap waren er ook de medische kosten: zo'n 1.200 euro per maand. Ik had geen aanvullende tandartsverzekering en om eerder psychologische hulp te krijgen, moest ik naar een particuliere instantie. Al die kosten kon ik simpelweg niet betalen. Via een oproepje op TikTok heb ik binnen twee dagen mijn streefbedrag van vijfduizend euro opgehaald. Ik vond het moeilijk om hulp te vragen aan vreemden op internet, maar de lieve reacties hebben me echt ontroerd. Iedere euro die extra binnenkomt, doneer ik aan organisaties die zich inzetten tegen lhbti-geweld.

Ik vind het belangrijk om te blijven praten over wat mij is overkomen. Mijn video werkte als een soort wake-up call: mensen zien dat lhbti-ers nog steeds niet veilig zijn. We moeten nog steeds blijven vechten voor acceptatie.'