Lisa (23) laat haar lichaamshaar staan: ‘Ik schoor altijd voor anderen’

Gladde benen, oksels en het liefst zo min mogelijk lichaamshaar: voor veel vrouwen voelt het bijna als een vanzelfsprekend onderdeel van hun beautyritueel. Ook Lisa Franssen (23) begon op haar veertiende met scheren. Niet omdat ze daar nou zo'n zin in had, maar omdat iedereen het deed. Inmiddels is ze ermee gestopt. Want ja, waarom zou je eigenlijk tijd steken in iets wat je niet eens leuk vindt?

‘Toen ik veertien was, zag ik dat alle meisjes in de kleedkamers op school hun benen aan het scheren waren. Dus wilde ik dat ook. Het voelde gewoon als iets wat erbij hoorde. Later ging ik ook de rest van mijn lichaam scheren. Toen ik seksueel actief werd, dacht ik: mensen gaan mij nu van top tot teen zien, dus dan moet ik ook overal scheren. Een paar jaar lang deed ik braaf mee. Tot ik mezelf steeds vaker afvroeg: voor wie doe ik dit eigenlijk? Toen ik in een langdurige relatie zat, merkte ik dat ik steeds minder bezig was met hoe anderen mij zagen. Ik dacht: mijn vriendin vindt me toch wel leuk, dus waarom zou ik dan nog scheren? Scheren is irritant, kost tijd en ik krijg er bultjes van.’

Scheermesje? Nee, bedankt
Helemaal stoppen ging niet van de ene op de andere dag. Lisa probeerde al een paar zomers minder te scheren, maar als ze naar haar eigen benen keek, sloeg de twijfel soms toch toe. ‘Dan dacht ik: dit ziet er lelijk uit, ik moet toch maar weer scheren. Tot een TikTok-video mij aan het denken zette. In de video werd uitgelegd hoe het schoonheidsideaal rondom lichaamshaar is ontstaan en hoe het scheren van vrouwen werd gestimuleerd om meer producten te verkopen. Dat was echt een realisatiemoment. Ik wist helemaal niet dat er zo'n geschiedenis achter zat. Voor mij voelt het fijn om vanuit dit principe niet meer te scheren. Dat het ook nog eens praktisch is, vind ik mooi meegenomen. Uiteindelijk boeit het niemand of je je haar wel of niet laat staan. En niemand vindt scheren leuk, toch?’

‘Vooral in het begin moest ik wennen aan wat ik zag. Toen ik mezelf op een foto zag met mijn armen omhoog en met okselhaar duidelijk in beeld, moest ik even schakelen. Ik dacht: oh jeetje, dat is wel echt okselhaar op die foto. Maar hoe vaker ik mijn lichaamshaar zag, hoe normaler het werd. Op een gegeven moment kijk je er zo vaak naar dat je eraan went. Ik zou het nu juist heel raar vinden als ik ineens kaal zou zijn.’ Haar tip voor wie ook wil stoppen? Je hoeft niet meteen al je scheermesjes bij het grofvuil te zetten. Begin klein, bijvoorbeeld door je benen wat minder vaak te scheren of je okselhaar eens niet bij te werken. 

Mannen mogen het wel, toch?
Wat Lisa vooral opvalt, is dat er met twee maten wordt gemeten. Een man met harige oksels? Niemand die ervan opkijkt. Bij vrouwen ligt dat toch anders. ‘Als een man zijn arm omhoog doet en je ziet zijn okselhaar, kijkt niemand daarvan op. Het zou fijn zijn als mensen meer gewend raken aan lichaamshaar bij vrouwen. Al vind ik het wel zonde dat het nog steeds nodig is om daar meer bewustzijn over te creëren. Lichaamshaar is gewoon lichaamshaar. Toch hangt er bij vrouwen nog altijd een idee omheen dat gladder, mooier, schoner en vrouwelijker zou zijn.’

‘Toen ik mijn haarverhaal op sociale media deelde, kwamen er veel reacties binnen. Gelukkig waren er genoeg positieve berichten. Mensen stuurden me persoonlijke berichtjes om te zeggen dat ze het cool vonden. Dat was fijn. Wat mij vooral verbaast, is hoeveel ophef er kan ontstaan over iets wat zó weinig met anderen te maken heeft. Mensen zeiden bijvoorbeeld in de comments: ieuw jij bent echt vies. Daar heb ik een reactievideo op gemaakt en toen kreeg ik nog meer haat. Ik ben heel zelfverzekerd over mijn keuze, dus ik trek mij hier niks van aan. Ik vind het stom dat een video over lichaamshaar zoveel losmaakt. Als iemand iets doet waar een ander geen last van heeft, waarom zou je daar dan zo heftig op reageren?’